Sri Mukuntha Maalaa-1

Posted on Apr 4 2016 - 5:53am by srikainkaryasriadmin

ஸ்ரீ  முகுந்த மாலா

——————–

ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் அருளியது

—Thirunakshatram of Sri Kulasekhara  Azhvar—  Maasi (Kumbham)  Punarvasu  nakshatram–Kousdhubamani  amsam)
Mangalasasanam–9 Divya Khsetras— Perumal  Thirumozhi

Srimath  Thirukkudanthai Andavan quotes from ” Perumal Thirumozhi “elaborately( Kindly refer “Acharya Raamaamrutham ” in Sri Ranganatha Paduka–2010 Feb issue )

Adiyen has written in the magazine ” Sri Hayagriva  Sevaka ” 2008, december issue thus:–

”  Sri Mukundha  Mala ” recited everyday by our fore-fathers. This is the first ever stotra grantha given by Sri Kulasekara Azhvar.

“Stotra rathnam” was given by Sri Alavandar  subsequently. Srimath thrutheeya brahma thanthra  Swami  of Sri Parakala Mutt,  in ” Guruparampara  prabhavam ” said  that enjoying the “bhagavath guna”,  Sri Kulasekara  Azhvar gave these anubhava in ” Sri Mukundha Mala ”
( Bagavath gunangalai  anubaviththu , samskruthamaana mukuntha  maalaiyaalum, senthamizhaana  perumal  thirumozhiyaalum  prakaasippiththaruli  )

Paramaikaanthis of yester-years, all women children learnt this ” Sri Mukundha Mala ” by heart ( manappaadam ).  They recited this in their “gruhas ” daily  and also in the temples during ” Pradhakshanam ”

Sri Kulasekarar is not only ” Azhvar ” but also ” Perumal “.
When reciting each sloka , hey, manase, you will melt like butter

Ghusyate yasya nagare Ranga yathra dine dine
Tamaham shirasam vande Raajaanam Kulasekaram

Inwhich city of a King drums sound saying ” come, we can go to Srirangam” I prostrate with my head bowing before that King Kulasekara ”

Adiyen requests all of you,whether old or young,whether male or female,whether boy or girl to recite ” Sri Mukundha Mala ” . When reciting you will certainly forget the worldly atmosphere.

You will be absorbed with the slokas ( only 40 slokas ) .

It will take just 20–25 minutes to read, if you read it.

Adiyen’s prarthana is that every body should recite this daily ,

and this vasika kaimkaryam should be revived  as before.
Tremandous benefits will accrue in your life

NOW  —– SRI  MUKUNTHA   MAALAA

————————————-

 

ஸ்ரீ முகுந்த மாலா
———————-

ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார்

இந்த ஆழ்வார் அருளிய ஸ்ரீ முகுந்தமாலா  என்கிற அருமையான ஸ்தோத்ரத்தை  , பழைய காலங்களில், சிறுவர் முதல் பெரியவர் வரை, கோவில்களில் பிராகாரம் பிரதக்ஷணம் செய்யும்போது , சொல்லிக்கொண்டே , பிரதக்ஷணம் செய்வார்கள். இவர் ,கலியுகம் 28வது வருஷமான பராபவ வருஷம், மாசி மாதம் சுக்ல பக்ஷத்தில், புனர்வசு நக்ஷத்ரத்தில், சேரநாட்டு வஞ்சிக்களத்து அரசனாக, நிலவுலகை நெடுங்காலம் அலங்கரித்ததாக, ஆழ்வார் சரிதம் கூறுகிறது.

இந்த ஸ்தோத்ரம், வடமொழியில் சொல்லப்பட்ட முதல்  ஸ்தோத்ரம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.  இதை,எல்லாரும் அனுசந்தானம் ( சொல்ல ) செய்யவேண்டும் என்று  வேண்டி, இந்த ஸ்தோத்ரத்தில் உள்ள  ச்லோகங்களின்,அர்த்தாநுபவத்தை அடியேனுக்குத் தெரிந்தவரை சொல்கிறேன்

———————————————————————————————————————————————————-

பகவானுடைய அவதாரங்களில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம், மிகவும் சிறப்புடையது. இதிகாசங்களில் ஸ்ரீ மகாபாரதமும், புராணங்களில் ஸ்ரீமத் பாகவதமும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தை மிகவும் விரிவாக எடுத்துரைக்கின்றன.

ஸ்ரீ பராசர மஹரிஷியின் புத்ரரான ஸ்ரீ வியாஸ  பகவான் அருளியது, ஸ்ரீ மகாபாரதம். இவ்வளவு பெரிய மஹா காவ்யத்தை, இயற்றியும் ஸ்ரீ வியாசருக்கு மனத் திருப்தி எற்படவில்லைஎன்றும், அந்த ஏக்கத்தை ஸ்ரீ நாரதரிடம் சொன்னதாயும்,அவர், பகவத் பக்தி எல்லோருக்கும் ஏற்படவேண்டுமென்றும் அந்தக் காரணத்துக்காக பகவானுடைய குண விசேஷங்களை விளக்கி ஒரு காவ்யம் இயற்றும் என்று பணித்ததாயும் , அதன்படியே வ்யாசர் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை இயற்றினார் இயற்றினார் என்றும் இயம்புவர் . ஸ்ரீமத் பாகவதம் “புராண ரத்னம் ” என்று புகழப்படுகிறது.. இதில் பத்தாவது ஸ்கந்தம் ( தசமஸ்கந்தம்) ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தை விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது.( அடியேன், தசமஸ்கந்தம்

நவீன பாணியில் என்பதாக , ஸ்ரீகாஞ்சி பேரருளாளன் பத்திரிகையில் எழுதி வருகிறேன் ) ஸ்ரீ முகுந்தமாலாவில், க்ருஷ்ணானுபவம் செய்வோம்.

குஷ்யதே  யஸ்ய நகரே ரங்க  யாத்ரா திநே  திநே |

தமஹம் ஸி ரஸா  வந்தே  ராஜாநம் குலசேகரம். ||

எந்த ராஜாவின் நகரில், “ஸ்ரீ ரங்கத்துக்குப் போவோம், வாருங்கள்” என்று தினம், தினம் பறை என்கிற வாத்தியத்தின் மூலம் அழைக்கப்படுகிறதோ, அந்த ராஜ்யத்தின் அரசனான ஸ்ரீ குலசேகரரைத் தலையால் வணங்குகிறேன்

  1. ஸ்ரீ வல்லபேதி  வரதேதி தயாபரேதி

பக்த ப்ரியேதி பவலுண்டந  கோவிதேதி |

நாதேதி நாகசயநேதி  ஜகந் நிவாஸே

த்யாலாபிநம்  ப்ரதிபதம்  குரு மே  முகுந்த ||

மே ….முகுந்த….என்கிறார். என்னுடைய முகுந்தனே என்று அழைக்கிறார். அழைத்து என்ன சொல்கிறார் தெரியுமா !

ஸ்ரீ வல்லபா ( லக்ஷ்மி பதி ), வரதா, தயாபரா , பக்த ப்ரியா , பவலுண்டன கோவிதேதி (பிறவித் துயரை அறுப்பவனே )

நாத இதி–காப்பாற்றுபவனே —நாதா, ( அவன்தான் நாதன், நாமெல்லாம் அல்ல ), நாகசயனா , ஜகந்நிவாஸா —அடியேன் எப்போதும் உன்னுடைய திருநாமங்களையே——— ஆலாபிநம் ——–பேசுபனாக—பாடுபவனாக —அனுக்ரஹம் செய் என்கிறார். உன் திருநாமங்களை எப்போதும் நாமசங்கீர்த்தனமாகச் செய்ய–அருள்புரிவாயாக—என்கிறார்.

2.ஜயது ஜயது  தேவோ  தேவகீ நந்த நோயம்

ஜயது  ஜயது  க்ருஷ்ணோ  வ்ருஷ்ணி வம்ச-ப்ரதீப : |

ஜயது ஜயது  மேக  ச்யாமள  கோமாளாங்கோ

ஜயது  ஜயது  ப்ருத்வீ –பாரநாஸோ  முகுந்த : ||

இவன் தேவகியின் மைந்தன்

இவன் வ்ருஷ்ணி குலத்தின்  விளக்கு —ஆயர் குல விளக்கு

இவன் மேக ச்யாமளன்

இவன் கோமாளாங்கன்

இப்படிப்பட்டவன் வெற்றி அடைவானாக என்று , ஜயது ,ஜயது  என்று எட்டு தடவை சொல்கிறார்

( இது அஷ்டாக்ஷரத்தை நினைவுபடுத்துகிறதா !)

 

 

 

  1. முகுந்த! மூர்த்நா ப்ரணிபத்ய யாசே

பவந்த–மேகாந்த -மியந்த -மர்த்தம் |

அவிஸ்ம்ருதிஸ் -த்வச் -சரணாரவிந்தே

பவே பவே மேஸ்து  பவத்-ப்ரஸாதாத்   ||
இந்த 3வது ஸ்லோகத்தில்  முகுந்தனிடம் ஒன்றே ஒன்று யாசிக்கிறார். எவ்வளவு பிறவி எடுத்தாலும், முகுந்தனின் கிருபையாலே அவனுடைய திருவடிகளை மறக்காமல் இருக்க யாசிக்கிறார்.  அவிஸ்ம்ருதி —மறக்காமலிருப்பது—பகவத் ப்ரஸாதாத் –பகவானுடைய கிருபையால். பவே பவே—ஒவ்வொரு ஜன்மத்திலும். என்கிறார்.

4.நாஹம் வந்தே தவ சரணயோர்  த்வந்த –மத்வந்த –ஹேதோ :

கும்பீபாகம் குருமபி  ஹரே ! நாரகம் நாபநேதும்  |

ரம்யா ராமா  ம்ருது தநு லதா  நந்தநே  நாபி ரந்தும்

பாவே பாவே  ஹ்ருதய –பவநே  பாவயேயம்  பவந்தம் ||

 

அவன், ஹரி—ஹரே என்று அழைக்கிறார். அஹே—அடியேன்.  தவ த்வந்தம்     சரணயோ ——உன்னுடைய இரு திருவடிகளை .  எதற்காக நமஸ்கரிக்கவில்லை ,ஆனால் , எதற்காக நமஸ்கரிக்கிறேன் என்று விண்ணப்பிக்கிறார்.

மோக்ஷத்துக்காக அல்ல;கும்பீபாகம் என்கிற நரகவேதனையை நீக்கு என்பதற்காக அல்ல;தேவலோக நந்தவனத்தில், கொடிபோன்ற மாதர்களுடன் ரமிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. பிறகு எதற்காக என்றால், ஒவ்வொரு ஜன்மத்திலும் அடியேனின்—  ஹ்ருதயபவநே–இதயக் கோயிலில் உன்னை நினைக்கவேண்டும்–என்பதற்காகவே நமஸ்கரிக்கிறேன் என்கிறார். –

  1. நாஸ்தே தர்மே ந வஸூ நிசயே நைவ காமோப —போகே

யத்யத் பவ்யம் பவது பகவந் ! பூர்வ கர்மாநுரூபம் |

ஏதத்  ப்ரார்த்யம்  மம  பஹூமதம்  ஜந்ம ஜந்மாந்த ரேபி

த்வத் –பாதாம்போருஹ —யுககதா  நிஸ் சலா  பக்தி ரஸ்து  ||

பகவந் ! பகவானே …என்று தாபத்துடன் அழைக்கிறார்.  இந்த ஸ்லோகத்தில்  எவற்றில் ஆசை இல்லை ; ஆனால் எதில்  ஆசைப்பட்டுப் பிரார்த்திக்கிறேன் என்பதைச் சொல்கிறார்.
தர்மே ஆஸ்தா ந—தர்மத்தில் ஆசை இல்லை;   வஸூ நிசயே  ந —-குவியல், குவியலாக இருக்கிற பணத்தின்மீதும் ஆசை இல்லை; காமோப –போகே  நைவ—-காமம் என்கிற போகத்திலும் ஆசை இல்லவே இல்லை;
உடனே கர்மானுபவத்தைச் சொல்கிறார். பூர்வ கர்மானுரூபம்  யத்யத் பவ்யம் பவது—பூர்வ ஜென்மங்களின் கர்மாக்களுக்கு ஏற்ப, எது எது எப்படி நடக்கவேண்டுமோ , அவைகள் அப்படியே நடக்கட்டும்  ஆனால்

மம  ஜன்ம ஜன்மாந்தரேபி ——அடியேனுக்கு, இந்த ஜன்மத்திலும் அடுத்த ஜன்மங்களிலும்,
பஹூ மதம் ப்ரார்த்யம் —-மிகவும் ஆசையான பிரார்த்தனை எதுவெனில்,

ஏதத் —- இதுவே —-( என்கிறார் )

த்வத் பாதாம் போருஹ –யுககதா——- உன்னுடைய திருவடித் தாமரைப் பற்றியதான

நிஸ்சலா பக்தி : அஸ்து—–  அசையாத பக்தி தொடர்ந்து இருக்கவேண்டும். அதுவே அடியேனின் ஆசை. அதற்கு அருள் புரிக என்கிறார்.

  1. திவி வா புவி  வா  மமாஸ்து வாஸோ

நரகே வா நரகாந்தக ! ப்ரகாமம்  |

அவதீரித —ஸாரதாரவிந்தௌ

சரணௌ  தே மரணேபி  சிந்தயாமி ||

 

இச் ச்லோகத்தில் , நரகாசுரனை அழித்தவனே என்கிறார்—-…..

மம -( என்னுடைய) வாஸம்,   திவிவா , புவிவா –தேவ லோகத்தில் இருந்தாலும், இந்தப் பூமியில் இருந்தாலும் —ஏன் நரகே வா—-நரகத்திலே இருந்தாலும் கூட,   அவதீரித –ஸாரதாரவிந்தௌ—- சரத்காலத்தில் பூத்திருக்கும் தாமரைப் புஷ்பத்தையே பழிக்கும், தே சரணௌ —உன்னுடைய திருவடிகளை , மரணே அபி சிந்தயாமி—–அடியேனின் மரண சமயத்திலும்  நினைக்கிறேன் .( நமக்கும், அப்படியே எப்போதும் நம்முடைய சிந்தனை ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் திருவடித் தாமரைகளிலேயே இருக்கவேண்டும்;அதற்கு, அந்தக் கிருஷ்ணனே அருளவேண்டும் )

  1. கிருஷ்ண ! த்வதீய –பதபங்கஜ –பஞ்ஜராந்த–

மத்யைவ மே  விஸது மாநஸ –ராஜ ஹம்ஸ : |

ப்ராண –ப்ரயாண–ஸமயே கபவாத –பித்தை :

கண்டா –வரோதந –விதௌ  ஸ்மரணம் குதஸ்  தே  ||

க்ருஷ்ணா…..
.ப்ராண –ப்ரயாண —ஸமயே  கப–வாத–பித்தை :——–இந்த உயிர் ,ப்ராணன் , ப்ரயாணப்படும் சமயத்தில், உடலை

விட்டுப் பிரியும் சமயத்தில், கபம் (சளி ) வாதம் ( வாய்வு ), பித்தம் —இவைகள் , கண்டாவரோதந  விதௌ —-நெஞ்சை அடைக்கும் நேரத்தில்,  தே – ஸ்மரணம் –குத : —உன்னுடைய நினைவு எப்படி வரும் ( வராது )

அதனால், மே மாநஸ —ராஜ ஹம்ஸ :—–அடியேனுடைய மனமாகிய ராஜஹம்ஸம்,  அத்யைவ —இன்றே, இப்போதே

த்வதீய –பத பங்கஜ –பஞ்ஜராந்தம்–உன்னுடைய திருவடித்தாமரை என்கிற கூண்டுக்குள் ,
விஸது—-புகுந்துகொள்ளட்டும்

முந்தைய ச்லோகத்தில்,

மரணேபி …… மரணம் ஏற்படும் சமயத்திலும் —உன் திருவடிகளையே சிந்தனை செய்கிறேன் என்று சொன்ன ஆழ்வாருக்கு ,ஒரு சந்தேகம் வந்தது. கபம், வாதம், பித்தம், இவையெல்லாம், நெஞ்சை நெருக்கி, குரலை ஒடுக்கி, மனசைத் தடுமாறும்படி செய்துவிட்டால், மரணம் ஏற்படும் சமயத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை நினைக்காமல் தடுத்துவிட்டால், என்ன செய்வது என்று தோன்றி, இந்த ச்லோகத்தை அமைத்துள்ளாரோ !அப்போதைக்கு, இப்போதே சொல்லி வைத்தாரோ ! ( இந்தச் சமயம் வராஹ சரம ச்லோகம் நினைவுக்கு வருகிறதா )

  1. சிந்தயாமி ஹரிமேவ ஸந்ததம்

மந்த மந்த –ஹஸிதாநநாம்புஜம் |

நந்தகோப –தநயம்  பராத்பரம்

நாரதாதி –முநிப்ருந்த –வந்திதம் ||

மந்தஹாஸம் ததும்பும் ,அன்றலர்ந்த தாமரை திருமுகத்தை உடையவனும்,நந்தகோபரின் செல்வனும், பராத்பரம்—எல்லாரையும்விட உயர்ந்தவனும், நாரதர் முதலியமுனிக் கணங்கள் வணங்கும் , ஹரிமேவ—-ஸ்ரீ ஹரியையே

ஸந்ததம் சிந்தயாமி—-எப்போதும் ஸ்மரிக்கிறேன் ( நாமும் இந்த ச்லோகத்தைத்  தினமும் சொல்லலாம் )

  1. கரசரண—ஸரோஜே காந்தி மந் —நேத்ரமீநே

ஸ்ரமமுஷி  புஜவீசி –வ்யாகுலே  காதமார்க்கே |

ஹரிஸரஸி  விகாஹ்யா   பீய  தேஜோஜலௌகம்

பவமரு –பரிகிந்ந :  கேதமத்ய  த்யஜாமி  ||

இந்த ச்லோகத்தில், பகவானது திருமேனி தேஜஸ் என்கிற தீர்த்தத்தைப் பருகி, தாகத்தைப் போக்கிக்கொள்கிறேன் என்கிறார். அந்தத் தீர்த்தம் தடாகத்தில் இருக்கிறது; அது ஹரி என்னும் தடாகம்; அந்த ஹரியின் , திருக்கைகளும், திருவடிகளும் தாமரைகள் ;அவை நிறைந்த தடாகம்; அவரது ஒளி வீசுகிற திருக்கண்கள் ,மீன்கள் அவை   நிறைந்த தடாகம்; அவரது திருப்புஜங்களே ச்ரமங்களை அகற்றிப் புயல் போல இருக்கும் தடாக அலைகள்;இந்தத் தடாகம் மிக ஆழமானது;   சம்சாரமாகிய பாலைவனத்தில் வருந்திய  அடியேன் ,   இந்த ஹரி என்கிற தடாகத்தில் மூழ்கி, அவரது தேஜஸ் என்கிற ஜலத்தைப் பானம் செய்து,   அத்ய கேதம் த்யஜாமி—–இப்போது கஷ்டங்களை எல்லாம் விட்டு விடுகிறேன் ( பாலைவனத்தில் நீருக்காக அலைந்த நான், பகவானின் தேஜஸ் என்கிற ஜலத்தைப் பருகினேன் ,தாகம் தீர்ந்தது ,என்கிறார் )
10.ஸரஸிஜ –நயநே   ஸசங்க —சக்ரே

முரபிதி  மா விரமஸ்வ ! ரந்தும்   |

ஸூகதரமபரம் ந  ஜாது  ஜாநே

ஹரிசரண — ஸ்மரணாம்ருதேந  துல்யம்  ||

சித்த —என்று மனதைக் கூப்பிடுகிறார். தாமரைக் கண்ணனும், சங்குசக்ரதாரியும், முரன்  என்கிற அசுரனை அழித்தவனுமாகிய ஹரியிடம்  பக்தி கொள்வதை விடாதே ; யத :—-ஏன் எனில், ஹரியின் திருவடிகளை ஸ்மரிக்கும்
அமிர்தத்தோடு   அதற்குச் சமமான  மற்றோர் உயர்ந்த சுகம்,    ஜாது  ந  ஜாதே ——எப்போதும் அறிந்திலேன் .

  1. மாபீர்–மந்தமநோ   விசிந்த்ய பஹூதா  யாமீஸ்சிரம்  யாதநா :

நாமீ  ந : ப்ரபவந்தி  பாபரிபவ : ஸ்வாமீ  நநு  ஸ்ரீதர :  |

ஆலஸ்யம்  வ்யப நீய  பக்தி–ஸுலபம்  த்யா யஸ்வ  நாராயணம்

லோகஸ்ய  வ்யஸநாபநோத நகரோ  தாஸஸ்ய  கிம் ந  க்ஷம :  ||

மனதே….பயப்படாதே என்கிறார். இந்த ஸ்லோகத்திலும்.   மனஸ் …..எதற்காகப் பயப்படவேண்டாம் ?
பதில் சொல்கிறார்…

பாபிகளுக்குப் பகைவன் —யமன் கொடுக்கும் தண்டனைகள். இந்த யம தண்டனைகள் சக்தியை இழந்தவை —-எப்போது தெரியுமா?ஸ்ரீமன் நாராயணனைத் த்யானம் செய்தால், இவை சக்தியை இழந்தவை  ஆலஸ்யம் இல்லாமல் த்யானம் செய்தால், பக்தியுடன் த்யாநித்தால், அவை நம்மைத் துன்புறுத்தாது. உலகத்தார் கஷ்டங்களைஎல்லாம் போக்குபவன் இவன்—-அப்படி இருக்கிற கருணா சாகரன் ,  தன்னுடைய பக்தனுக்கு ( தாஸஸ்ய), ந   க்ஷம : —–துன்பத்தை அழிப்பதில் வல்லமை இல்லாதவனா ! —
sri ranga

About the Author

Leave A Response