yathiraja sapthathi–number 4-nil- 5a

Posted on Apr 4 2016 - 12:47pm by srikainkaryasriadmin
25.உத்க்ருஹ்ணதீம்  உபநிஷத்ஸு  நிகூடமர்த்தம்
                                  சித்தே நிவேசயிதும் அல்பதியாம் ஸ்வயம் ந : |
                                  பச்யேம லக்ஷ்மண முநே : ப்ரதிபந்த ஹஸ்தாம்
                                   உந்நித்ர பத்ம ஸுபகாம் உபதேச முத்ராம் ||

                            பாஷ்யகாரரை, பக்தி மூலமாக சாக்ஷாத்கரித்து,உபதேச
                            முத்ரையோடு கூடிய திருமேனியை ஸ்வாமி தேசிகன்
                            ஸேவித்து அனுபவிக்கும் ச்லோகம். என்ன உபதேசம்
                            செய்கிறாராம் ? ஸ்ரீமந்நாராயணனே பரதத்வம்; ஜீவர்களும்
                             அசேதனங்களும் அவருக்கு சரீரம்; அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணத்தில்
                             ( உபநிஷத் ) உள்ளதை, உபதேச முத்ரையைக் காட்டி,
                             உபதேசிக்கிறாராம் . நம்வீட்டில், நமக்குத் தெரியாமல்,
                              இருக்கிற புதையலை , கையை உயரத் தூக்கிக் காட்டுவதைப்
                            போல, உபதேச முத்ரை இருக்கிறதாம். இவர், லக்ஷ்மண முநி
                             அபாத்ரத்தில் ஞாநோபதேசம் கூடாது என்பதை நன்கு அறிந்து,
                             நம்மை நல்ல சத்பாத்ரம் என்று உணர்ந்து ,உபதேச முத்ரையோடு
                             ப்ரத்யக்ஷமாகி இருக்கிறார் என்கிறார் ,ஸ்வாமி தேசிகன்.

                           26.   ஆகர்ஷணாநி  நிகமாந்த ஸரஸ்வதீநாம்
                                   உச்சாடநாநி பஹிரந்தருபப்லவாநாம்   |
                                  பத்யாநி  கோரபவ ஸம்ஜவர பீடிதாநாம்
                                  ஹ்ருத்யாநி பாந்தி யதிராஜமுநே :வசாம்ஸி  ||

                               உபதேசிப்பவர், அவரின் உபதேச முத்ரை,இவற்றை வர்ணித்தவர்
                               இந்த ச்லோகத்தில் உபதேசமொழிகளின் சொற்சுவை,
பொருட்சுவையை ஸ்வாமி தேசிகன் சொல்கிறார்.
                                உடையவரின் உபதேசம், அவருக்குத் திருப்தியையும்
                                சிஷ்யர்களுக்குச் சந்தேகமே இல்லாத தெளிவையும்
                                ஏற்படுத்துகிறதாம். பெரியபெருமாளுக்கோ,தன்னுடைய
                                சங்கல்பத்தின்படி, உடையவர்,  வேதாந்த ஸம்ப்ரதாயப்
ப்ரவர்த்தகர்  ஆனதால், மகிழ்ச்சியாம் .உடையவரின்
வாதங்கள், “ஆகர்ஷணானி “–பிறமதவாதிகளைத்
தத்வ வாதத்தால், மாற்றி, அவர்களை ஈர்த்து, வசீகரித்து,
  விசிஷ்டாத்வைதிகளாக      மாற்றுகிறதாம் .
எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல், ப்ரமாணம்  இல்லாமல்,
தர்க்கிக்கும் அத்வைதிகளை, ஸ்ரீஉடையவரின்
                                 ஸ்ரீஸுக்திகள் , பேய்பிசாசுகளை விரட்டும் உச்சாடன
மந்த்ரங்களைப்போல, விரட்டுகிறதாம்.   .
                                 ஸ்ரீ ஸுக்திகள் —மணி.
இதில் உள்ள மந்த்ர உச்சாடனங்கள் – —மந்த்ரம்.
    இவை ஸம்ஸார தாபஜ்வரத்துக்குப் பத்தியம்–ஔஷதம்
                                  இவ்விதமாக, யதிராஜரின் ஸ்ரீஸுக்திகள் ,
                                  மணி,மந்த்ரம் , ஔஷதம்.

                                 27. சீதஸ்வபாவ ஸுபகாநுபவ : சிகாவாந்
                                       தோஷாவமர்த  நியதோந்நதிரோஷ தீச : |
                                      தாபாநுபந்தசமந : தபந : ப்ரஜாநாம்
                                      ராமாநுஜோஜயதி ஸம்வலித த்ரிதாமா  ||

                                      இந்த ச்லோகத்தில், அக்நி ,சந்த்ரன் , ஸுர்யன்  மூவரையும்
                                       யதிராஜரோடு ஒப்பிட்டு உடையவரின் மேன்மையைப்
                                      பாராட்டுகிறார்.
                                      அக்நியிடம் , அசுத்தம் நெருங்கினால் சுட்டு, எரித்துவிடும்.
                                      அதனிடம், உஷ்ணம் என்கிற தோஷம் இருக்கிறது.
                                      ஆனால், உடையவரோ, தானும் பவித்ரம், தன்னை
                                      அடைபவர்களையும் குளிர நோக்கி அவர்களையும்
                                      பவித்ரமாக்குகிறார். இது அவரின் மேன்மை.
                                      சந்த்ரன் ,இருளைப் போக்கி, எல்லாரையும் குளிர்வித்து
                                     மகிழ்விக்கிறார் . உடையவர், மன இருளைப் போக்கி,
                                     வேதாந்தக்கருத்துக்கள் என்கிற சந்த்ர வெளிச்சம்—
                                      குளிர்ச்சியை—சிஷ்யர்களுக்குக் கொடுக்கிறார். மேலும்,
                                      அவர்களின் தவறுகளை –கேடுகளை , கோபித்துத்
                                       திருத்துகிறார். இப்படி ,எல்லாரும் கொண்டாடும்
                                       திருமேனியின் பேரழகில் (சந்த்ரனைவிடப் பேரழகு )
                                       அனைவரும் வணங்கும்படி,ப்ரகாசிக்கிறார் .
                                        பல்லாயிரம் ஒளிக்கற்றைகளோடுபிரகாசிக்கும்,
                                      ஸுர்யனைப்போல யதிராஜர் ப்ரகாசிக்கிறார் .
         ஸுர்யனின் கொடூர வெய்யிலால், பூமி உலர்ந்து
                                       வறண்டு விடுகிறது. ஆனால், உடையவரோ,
                                       ஆத்யாத்மிகம், ஆதிபௌதிகம் , ஆதிதைவிகம் என்கிற
                                       ஸம்ஸாரத் தாபத்ரயங்களைப் போக்கி, ரக்ஷிக்கிறார் .
                                        இப்படி, யதிராஜர்,அக்நி ,சந்த்ரன் ,ஸுர்யன் —-மூன்று
                                       பேரின் ஸ்வரூபமாக இருப்பதால், (த்ரிதாமா—மூன்று
                                        இடங்களை ,திருப்பாற்கடல், ஸுர்ய மண்டலம், ஸ்ரீ
                                        வைகுண்டம் –இருப்பிடமாக உடைய பகவான் )
                                        ஸ்ரீமந்நாராயணன் , அவற்றை எல்லாம் விட்டுவிட்டு
                                       தன்னையே த்யானித்து, துதித்து,அர்ச்சித்து வரும்
                                       உடையவரின் ஹ்ருதயத்தில் ,நித்யவாஸம் செய்கிறான்.
                                        ஆதலால் , யதிராஜர் , பகவானால் ஆட்கொள்ளப்பட்டார்.
                                        இவர்–குளிர்கிற அக்நி . எப்போதும் வளர்பிறைச் சந்த்ரன் .
                                        2வது ஸுர்யன்

                                      28. ஜயதி ஸகல வித்யாவாஹிநீ ஜந்மசைல :
                                            ஜநி பத பரிவ்ருத்தி  ச்ராந்த விச்ராந்தி சார்கி  |
                                           நிகில குமதி மாயா சர்வரீ பாலஸுர்ய :
                                           நிகம ஜலதி வேலா பூர்ண சந்த்ரோய தீந்த்ர : ||

                                            உடையவர், எல்லா வித்யைகளும், 64 கலைகளும்
                                        உற்பத்தியாகும் இடம் போன்ற அசைக்க முடியாத மலை.
                                       பிறமதவாதிகளால், வாதத்தில் இந்த மலையைப் பிளக்க
                                       இயலாது; மலையில் உள்ள நெடிதுயர்ந்த தேவதாரு போன்ற
                                       மரங்களின் அடியில் எல்ல ஜீவராசிகளும், வெய்யிலுக்கும்,
                                      மழைக்கும் பாதுகாப்பாக இருப்பதைப் போல, உடையவர்
என்கிற மலையில் உள்ள தத்வ உபதேசங்கள் என்கிற
                                        மரங்களின் அடியில், ஸம்ஸார தாபத்தில் அடிபட்ட
        ஜீவாத்மாக்கள்,இங்கு புகலடைந்து,சந்தோஷிக்கிறார்கள்.
                                       உடையவர், ஸகல கலா வல்லவர். வேதங்கள், உடையவரைப்
                                       பார்த்து, பௌர்ணமீ சந்த்ரனைப் பார்த்துப் பொங்கி எழும்
                                        கடல்போலக் குதூகலிக்கிறது
         இவர் , ஹிமாலய மலை; இவரின் உபதேசங்கள் ,அதில்
         உள்ள தேவதாரு போன்ற மரங்கள்; இவர் பால ஸுர்யன் .
இவர் பூர்ண சந்த்ரன் ; ஜய , ஜய ,யதிராஜ —-

                               29. முநிபஹுமத ஸாரா முக்தி நிச்ரேணிகேயம்
                                      ஸஹ்ருதய  ஹ்ருதயாநாம்  ஸாஸ்வதீ திஷ்ட ஸித்தி : |
                                     சமீத துரித கந்தா ஸம்யமீந்திரஸ்ய ஸுக்தி :
                                      பரிசித  கஹநாந: ப்ரஸ்நுவீத  ப்ரஸாதம்  ||

                                   உடையவரின் ,ஸ்ரீபாஷ்யம், கீதா பாஷ்யம், வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம்
                                  போன்றவைகளில், பூர்வாசார்யர்களின் வேதாந்த ரஹஸ்யங்கள்
                                  பொதிந்து இருக்கின்றன. சடகோபமுநி , நாதமுநி, யாமுனமுநி ,
                                 —முநித்ரய வேதாந்தக் கருத்துக்களும் உள்ளடக்கி இருக்கின்றன.
                                  ஸ்ரீவ்யாஸரின் ப்ரஹ்மஸுத்ரங்களின் வ்யாக்யானமான ,ஸ்ரீபாஷ்யம் —
                                  —இது, உடையவரின் ஸ்ரீஸுக்தியான, மடந்தை. உத்தம ஸ்த்ரீ
                                 இதை ஸேவிக்க ஸேவிக்கஉள்ளார்ந்த அர்த்தங்கள் ,ஊற்றுபோலச்
                                 சுரந்துகொண்டே இருக்கும் . இதைப் படித்துப் படித்து, இந்த
                                  ஸ்ரீபாஷ்யம் என்கிற க்ரந்தமே( உத்தம ஸ்த்ரீ ) என்னை
                                  அநுக்ரஹிக்கவேண்டும் என்று ஸ்வாமி தேசிகன், ப்ரார்த்திக்கிறார் .

                                 30. பவ மரு பரிக்கின்ன ஸ்பீத பாநீயசிந்து :
                                       துரித ரஹித ஜிஹ்வா துக்த குல்யா ஸகுல்யா |
                                      ச்ருதிநயன  ஸநாபி: சோபதே லக்ஷ்மணோக்தி :
                                      நரக மதந ஸேவாஸ்வாத நாடிம்தமா ந : ||

                                யதிராஜரின் ஸ்ரீஸுக்தி, பாலைவனமாகிய ஸம்ஸாரத்தில், தாகம்
                                தாகம் என்று, தவிப்பவர்களுக்கு, வற்றாத நதிநீர் .
                                புண்யபுருஷர்களுக்கு,அவர்களுடைய நாக்குக்கு பாலாற்று நீர்.
                                 ச்ருதிகளுக்குக் கண் . இந்த ஸுக்தி ஸேவிப்பவர்களின் ஆனந்த
                                நாடியைத் தொட்டு, இங்கு மாத்ரமல்ல, ஸ்ரீவைகுண்டத்திலும்
                                பேரானந்தத்தை அனுபவிக்க உதவுகிறது. இந்தப் பெருமை
                                எனது மாமாவான ஆத்ரேய அப்புள்ளாரின் விசேஷ கடாக்ஷத்தால்
                                ( பாபங்களே இல்லாத எங்களுக்கு) , உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போலப்
                                ப்ரகாசிப்பதாக , ஸ்வாமி  தேசிகன் சொல்கிறார்.
                                                            
       .
—————————————————-

31. ஹரிபத மகரந்த  ஸ்யந்திந : ஸம்ச்ரிதாநாம்
அனுகத  பஹூசாகா : தாபமுந்மூலயந்தி  |
சமித துரிதந்த்தா : ஸம்யமீந்த்ரப்ரபந்தா :
கதகஜநமநீஷா  கல்பனா கல்ப வ்ருக்ஷா :  ||

யதிராஜரின் ஸ்ரீஸுக்திகள், தேவலோக கல்பவ்ருக்ஷம்
போன்றவை. கற்பகம் என்றும் சொல்வர் . பல அடர்ந்த
கிளைகள், இலைகள் , பழங்கள் உள்ள இம்மரம்
இளைப்பாறுபவர்களின்,களைப்பைப் போக்கும்.
பசி, தாகத்தைப் போக்கும்; நறுமணக் காற்றைக்
கொடுக்கும்; மரத்தின் அடியில் அமர்ந்துகொண்டு,
மனதில் நினைப்பவை (தர்ம வழியில் நினைப்பவை)
நடக்கும்; யதிராஜரின்ஸ்ரீஸுக்திகள் , பச்சைத் தேன் ;
பசும்பால்; ஆசார்ய சிச்ருக்ஷையுடன் ,பக்தியோடு
தினமும் ஸ்ரீபாஷ்ய அர்த்தங்களைக் கேட்டால்,
பாவங்கள் எல்லாம் போகும். 80 க்ருச்ரங்கள் செய்ததற்குச்
சமம். ( ஒரு க்ருச்ரம் என்பது , ரூபாய் 12–50 என்று கணக்கு
ஒரு குறிப்பிட்ட பாவம் கழிய, மந்த்ரத்தைச் சொல்லி,
வேதபாராயண ஸ்வாமிக்கு ஒரு க்ருச்ரம் என்பது கொடுப்பது
சாஸ்த்ர விதி )பாஷ்யகாரரின் ஸ்ரீஸுக்திகளைக் கற்றவர்,
உத்தம புருஷர். கல்பவ்ருக்ஷம்போல் உதாரர். வள்ளல்.
வேத ஸம்பந்நர் . பகவத் கல்யாண குணங்களில் திளைத்து,
பிறரையும் அனுபவிக்கும்படி செய்பவர்

32.     நாநா  பூதை : ஜகதி ஸமயை: நர்மலீலாம் விதித்ஸோ :
அந்த்யம் வர்ணம் ப்ரதயதி விபோ : ஆதிம  வ்யூஹபேதே  |
விச்வம் த்ராதும் விஷயநியதம் வ்யஞ்ஜிதாநுக்ரஹஸ்ஸன்
விஷ்வக்ஸேநோ யதிபதிரபூத் வேத்ரஸாரஸ்த்ரிதண்ட : ||

பகவானுக்கு, இவ்வுலகம் லீலாவிபூதி —-அதுவும், கலியுகத்தில்
இவனே புத்தர் என்று சொல்லி, வேதத்துக்கு எதிராகப் பேசினான்.
பாசுபதமதத்தை வளரச் செய்தான். இப்படி, விளையாடினான்.
விஷ்வக்ஸேநரோ ,ஏன் இப்படி மக்களைப் புத்தி தடுமாறச்
செய்கிறீர் என்று பகவானைக் கேட்காமல், இவை அவருடைய
லீலாவிபூதியின் விளையாட்டு என்று உணர்ந்து ,எம்பெருமானாராக
அவதரித்தார். கஜேந்த்ரனைக்காக்க பகவான், அலைகுலைய
ஓடிவந்ததைப் போல, போட்டது போட்டபடி வைகுண்டத்தை விட்டு
இவர் , ஓடிவந்தாராம். வைகுண்டத்தில், அவரது செங்கோல் பிரம்பு;
அதையும் எடுத்துவரவில்லையாம். இந்தச்செங்கோல் பிரம்பே
தானும் ஓடிவந்து , யதிராஜரின் திருக்கரத்தில், “த்ரிதண்டமா”க
அவதரித்ததாம்.

33. லக்ஷ்யம் புத்தே ரஸிக ரஸநா லாஸ்ய லீலா நிதாநம்
சுத்தாஸ்வாதம் கிமபி ஜகதி ச்ரோத்ர திவ்யௌஷதம் ந : |
லக்ஷ்யாலக்ஷ்யை: சீதஜலதிவத்பாதி தாத்பர்யரத்நை :
லக்ஷ்மீகாந்தஸ்படிகமுகுரோ லக்ஷ்மணார்யோபதேச : ||

யதிராஜரின், ஸ்ரீபாஷ்யம் போன்ற ஸ்ரீஸுகத்திகளின் பெருமையைச்
சொல்கிறார். ஸ்வாமி தேசிகன்,ஒரு நூல் என்றால்
         1.படிக்கத் தொடங்கியதும், புத்தியைக் கவரவேண்டும்.
2. மேலும், மேலும் படிக்கத் தூண்டுவதாக இருக்க வேண்டும்.
3. அதன் கருத்து, மேலும் மேலும் அனுபவிக்கத் தக்கதாக
இருக்கவேண்டும்.
4. அதைவிளக்கிப் பிறருக்கு,அழகாக எடுத்துச் சொல்வதாக
இருக்கவேண்டும்
5. இப்படிச் சொல்லும்போது, கேட்போர், இதைத் தொடர்ந்து
கேட்கவேண்டும் என்கிற ஆசையைத் தூண்டுவதாக
இருக்கவேண்டும்.
6. கேட்பவர்களுக்கு, நன்மை தருவதாக இருக்கவேண்டும்.
7. சொல்லும்  கருத்துக்கள், உயர்ந்ததாக இருக்கவேண்டும்.
8. இவை, எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக இருக்கவேண்டும்.

என்கிறார். இந்த 8 குணங்களும், உடையவரின் ஸ்ரீஸுக்திகளுக்கு
உண்டு, என்கிறார்.
லக்ஷ்யம் புத்தே—ஸ்ரீஸுக்தியைப் பிரித்ததுமே ,அது நமது
புத்தியைக் கவர்கிறது. பார்த்ததும் படிக்கத் தோன்றுகிறதாம்.
கடந்த காலத்தைப் பற்றிய அறிவு–“ஸ்ம்ருதி “. எதிர்காலத்தைப்
பற்றிய அறிவு “மதி “. முக்காலத்தையும் அறியும் அறிவு “ப்ரக்ஞா”.
இது, புத்தே லக்ஷ்யம்—பார்த்ததும் படிக்கத் தோன்றும். மீதி
ஸுக்திகளில் புத்தி இழிவதில்லையாம்.”சுத்தாஸ்வாதம்”
என்கிறார், ஸ்வாமி   தேசிகன் .”உடையவரின் ஸ்ரீஸுக்தி “ஔஷதம் ”
காதால் கேட்டவுடன், ஸம்ஸாரவ்யாதி போய்விடும். கேட்பதற்கு,
சுகமாக இருக்கும்”, என்கிறார் பறவாக்கோட்டை ஸ்ரீமதாண்டவன்.

       திவ்யதம்பதிகள், திருப்பாற்கடலில், ரத்னங்கள் இழைத்த
        மண்டபத்தில், தங்கஸிம்ஹாசனத்தில் எழுந்தருளி இருக்கிறார்கள்.
தங்கள் சோபையைக் காண விரும்பினால், அவர்கள் கண்ணாடியைத்

                                     தேடவேண்டாம். சுற்றி இருக்கும் ரத்னங்களும், திருப்பாற்கடலும்,
                                     அழகைக் காட்டும். இவர்களே, தங்கள் கல்யாண குணங்களை அறிய
                                     ஆசைப்பட்டால், ஸ்ரீஉடையவரின் ஸ்ரீபாஷ்யாதி க்ரந்தங்களைப்
                                     பார்த்தால் போதும். இவருடைய ஸ்ரீஸுக்திகள் தெளிந்த கடல்;
                                     கடலின் அடியில், முத்து, ரத்நம், சங்கு, பவளம் முதலிய
                                     விலைமதிக்கமுடியாத பொருட்கள் நன்கு தெரியும்; மறைந்தும்
                                     தெரியும்; அதைப்போலவே, ஸ்ரீபாஷ்யம். படிப்பவர்களின்
        மதிநுட்பத்திற்கு   ஏற்ப, விசேஷ அர்த்தங்கள் புலப்படும்—என்கிறார்.

                                      34. ஸ்திதிம் அவதீரயந்தி அதிமநோரத ஸித்திமதீம்
                                            யதிபதி ஸம்ப்ரதாய நிரபாய தநோபசிதா : |
                                            மதுகா மௌளிக்ன மது தந்துர தந்தி கடா
                                            கரட கடாஹ வாஹி கந சீகர சீபரிதாம் ||

                                             யதிராஜரை அண்டிய ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் பெருமையைச்
                                           சொல்கிறார். இவர்கள், உடையவரின் உபதேசங்களைக் கேட்டும்,
                                           ஸ்ரீஸுக்திகளை க்ரஹித்தும் பகவத் விஷயத்தைத் தவிர
                                            மீதிஎதிலும் பற்றற்று இருந்தார்கள். பகவானின் திருவடிகள்தான்
                                           அகண்ட ஐஸ்வர்யம் என்று எண்ணினார்கள். மதங்கொண்ட
                                           யானைகள் பெருக்கும் மதஜலத்தில், வண்டுகள் வந்து மூழ்கும்.
                                           யானைக்கூட்டத்தை உடைய சக்ரவர்த்தியின், சாம்ராஜ்ய
                                           ஐஸ்வர்யத்தையே , யதிராஜரின் ஸம்ப்ரதாய ஐஸ்வர்யத்தைப்
                                           பெற்றவர்கள் அலக்ஷியப்படுத்துவர்.

                                          35. நிருபதி ரங்கவ்ருத்தி  ரஸிகான் அபிதாண்டவயந்
                                               நிகம விமர்ச கேளி ரஸிகை : நிப்ருதை : வித்ருத : |
                                               குண பரிணத்த ஸுக்தி  த்ருடகோண விகட்டனயா
                                               ரடதி திசாமுகேஷு யதிராஜ யச : படஹ : ||

                                               ஸ்ரீரங்கம்–ரங்கம் என்றாலே நாடக மேடை. இங்கு, உடையவரின்,
                                           ஸித்தாந்த ப்ரசாரம் அதிகமாக நடந்தது. இங்கு, உடையவரின்
                                           புகழைப் பேசுபவர்களின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, ரஸிகர்கள்
                                            ஆனந்தக் கண்ணீருடன் நர்த்தனம் செய்கிறார்கள். உடையவரின்
                                            கீர்த்தி  ஒரு வாத்யம் –.பேரிகை . அதன் பெயர்–படஹம்.
                                           இதில் , உடையவரின் ஸ்ரீசூக்திகள் என்கிற  கோல்களால்
                                            (குச்சிகள் ) ரஸிகர்கள் , அடிக்கிறார்கள் . இந்தக் கோல்கள் ,
                                            ஸ்ரீசூக்திகளில்  உள்ள இனிமையான அர்த்தமுள்ள சொற்களால்
                                            கட்டப்பட்ட கோல்கள்.இது சப்த சௌடவம் ,அர்த்த சௌடவம்
                                            என்பர். இதனால், படஹவாத்யத்தை ரஸிகர்கள் அடிக்கிறார்கள்.
                                            இந்த ஓசையைக் கேட்டு, ஸ்ரீரங்கவாஸிகள்   ஆனந்திக்கிறார்கள்.
                                             ஆனந்தத்தில் ஆடுகிறார்கள் .—ரங்கம்  அல்லவா !  இந்த வாத்ய
                                             ஓசை  நாடெங்கும் பரவியது. பரமாத்மா ஸத்யமானவன் ;
                                              அவனை வைகுண்டத்தில் அடைவதே மோக்ஷம் ;இதுவே
                                             நித்தியமானது. என்கிற ஸித்தாந்தம்   பரவியது

                                            36. இதம் ப்ரதம ஸம்பவத்குமதி ஜால கூலங்கஷா :
                                                 ம்ருஷா  மத விஷாநல ஜ்வலித  ஜீவ ஜீவாதவ : |
                                                  க்ஷாந்த்யம்ருதமக்ஷரம்  யதிபுரந்தரஸ்யோக்தய :
                                                 சிரந்தந ஸரஸ்வதீ சிகுர பந்த ஸைரந்த்ரிகா : ||

                                                 ராமானுஜரின் கீர்த்தி  நாடெங்கும் பரவியதைப் பேசியவர் ,
                                                   ஸ்ரீஸுக்திகளின்   கீர்த்தியைச் சொல்கிறார்.
                                                பகவத் விஷய பூஷணம் ஸ்ரீமத் ரங்கம் ஸ்ரீ உ.வே
                                                ராமஸ்வாமி அய்யங்கார் எழுதும்போது , புதிது  புதிதாகத்
                                                தோன்றுகிற துர்ப்புத்தி  உடைய  பிற மதத்தினரின்
                                                கூட்டத்தைப் பேர்ப்பனவாய்  பொய்யையே கொண்ட
                                               மதமாகிய விஷம்கலந்த  தீயினால் எரிந்த , ஜீவாத்மாக்களை
                                               பிழைப்பிக்கும் மருந்துகளாய் வேதவாக்காகிற  அரசியின்
                                              உபநிஷத் பாகமாகிய கூந்தலை வாரி முடித்து  அலங்கரிக்கிற
                                              பணிப் பெண்களாயுள்ள ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருடைய ஸ்ரீஸுக்திகள்
                                              அழிவற்ற மோக்ஷத்தை  மொழிகின்றன  என்கிறார் .
                                              குதர்க்கவாதிகளின் கொழுப்பை அடக்குவதாயும் ,
                 மாயாவாதிகளின் மதமாகிய   விஷ அக்னியால் , வெந்துபோன
                                             ஜீவராசிகளுக்கு உயிர் ஊட்டுபவையாகவும் அநாதியான
                                              ஸ்ருதி , யுவதியின் கலைந்துபோன கேசங்களை (வாக்யங்கள் )
                                             சேர்த்து  முடிக்கும் தாதி போன்றவையுமான யதிராஜரின்
                                             ஸ்ரீஸுக்திகள் ,குறையாத  மோக்ஷமாகிற அமுதத்தைப்
                                              பெருக்குகின்றன
                                              4 வது வரியான ” சிரந்தந ஸரஸ்வதீ சிகுர பந்த ஸைரந்த்ரிகா : || “
                                           இது, பழமையான ஐதிஹ்யத்தை உணர்த்துவதாகச் சொல்வர்.
                                            ஸ்ரீபாஷ்யகாரரின் அந்திம காலத்தில்,ப்ரஹ்மவித்துக்களான
                                            சில  சிஷ்யர்கள், தம் ஆசார்யன் பிரிவை எண்ணி
                                            வருத்தமும் , பிற்பாடு சித்தாந்தத்தை ஸ்தாபிக்கவல்ல இத்தகைய
                                            ஆசார்யன்  இல்லாமல்போவதை எண்ணிக்  கவலையும்
                                            கொண்டனர். இவர்களை நோக்கி, எம்பெருமானார் ,நீங்கள்
                                            என் சிஷ்யையான கொங்குப் பிராட்டியைப் போய்ப் பாருங்கள்
                                            உங்கள் கவலை  நீங்கும் என்றாராம். இவர்களும், அப்படியே
                                             சென்று பார்த்து ,  தங்கள்   கவலையைச் சொன்னார்களாம்

                                           இவர்கள்   சொன்னதைக் கேட்டுக்கொண்ட கொங்குப்பிராட்டி ,
                                           வீட்டுக்குள் சென்று, தலைக்குப் பூசும் தைலம் ,  சீப்பு , சிவப்பு
              மற்றும்  வெள்ளைப் பட்டுக்கயிறு இவற்றை எடுத்துவந்து,
              இவர்கள்  எதிரே அமர்ந்து , தலைக்கேசத்துக்குத் தைலம் தடவி,
கேசத்திலுள்ள   சிக்கல்களை    நீக்கி ,நன்கு வாரி,  பின்னி
               அதைச் சிவப்புக் கயிற்றினால் ,நன்றாகக்  கட்டினாளாம் .
பிறகு , சிறிது நேரம் சுகமாக  இளைப்பாறினாளாம் .
                                           பிறகு, வெள்ளைப் பட்டுக் கயிற்றால் மறுபடியும் இறுகக் கட்டி
                                           இவர்களை  வணங்கி ,  விடைகொடுத்து அனுப்பிவிட்டாளாம்
                                          இவர்கள்   நேரே உடையவரிடம் வந்தார்கள் ;நடந்ததைச்
                                           சொல்லி ,    எங்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லையே என்றார்கள்

                                           எம்பெருமானார் ,  புன்சிரிப்புடன் விளக்கினாராம்
                                           சிஷ்யர்களே—இந்தப் இந்தப்பெண்ணை ,சாதாரணமாக
                                           எண்ணவேண்டாம் ; வேதங்களே இப்பெண்ணுருவம் பூண்டன
                                           நமது   வாக்யார்த்தங்கள் ,உபநிஷத் அர்த்த நிர்ணயம்
                                           இவைகளினால் நமக்கு  சிஷ்யையாக நடித்தாள் ; இவளுடைய
                                             கூந்தலே உபநிஷத் வாக்யங்கள் ;இவள் கூந்தலை  முதலில்
                                          உதறியது , பிற மதஸ்தர் சொன்ன தவறான அர்த்தங்கள் ;
                                          தைலம்  தடவியது ,வேதார்த்த நிர்ணயம்  செய்தது;சிக்கலை
                                          எடுத்தது , கூந்தலைப் பின்னியது எல்லாம் விபரீத அர்த்தங்களைக்
                                          கண்டித்து உபநிஷத்வாக்யங்களின்  ஒற்றுமையை உறுதிப்
                                           படுத்தியதைக் காட்டும்.  சிவப்பு பட்டுநூலால் கட்டியது,
                                          சிவப்பு நிற காஷாயம் அணிந்த நான்,பிற மதஸ்தர்களால் ,
                                          சித்தாந்தத்துக்குக் கேடு வராதபடி ஸ்ரீபாஷ்யாதி நூல்களை
                                          இயற்றி,ப்ரசாரம்  செய்தது. சிறிது நேரம் சுகமாக இளைப்பாறியது,
                                           வேதவேத்யனான தன்னுடைய நாயகனோடு, சேர்ந்து இன்பமாக
                                          இருந்த நிலையைத் தெரிவிக்கிறது.
                                         உடனே அவர்கள், அப்படிஎன்றால், வெள்ளைப் பட்டுநூலால்
                                         கட்டியதற்குப் பொருள்—-? என்று கேட்டார்கள். அதற்கு,
                                         எம்பெருமானார், நாமே, சிலகாலம் கழித்து, மீண்டும் காஞ்சியில்
                                          தூப்புலில்  , வேதாந்த தேசிகனாக அவதரிக்கப் போகிறோம்;
                                          ஆயுள்முழுவதும் க்ருஹஸ்தாஸ்ரமத்திலேயே இருந்து,
                                          க்ரந்தங்கள் உபதேசங்கள் மூலமாக நம் சித்தாந்தத்தை
                                          மேலும் வளர்ப்போம்; பிறமதவாதிகளை வாதப்போரில்
                                          வெல்வோம்; ( சதாபிஷேக ரத்னமாலா –ஸ்ரீ பறவாக்கோட்டை
                                          ஆண்டவன் –30–3–2001 )
                                           இதனால்தான்
                                            வேங்கடசாவதாரோயம்  தத்கண்டாம் சோதவா பவேத் |
                                             யதீந்த்ராம்சோதவேத்யேவம் விதர்க்யாயாஸ்து மங்களம் ||
                                         என்று, ஸ்வாமி தேசிகன் ஸ்ரீநிவாசனின் அவதாரமோ,
                                         அவனுடைய திருமணியின் அவதாரமோ, அல்லது யதிராஜரின்
                                         அவதாரமோ என்று ஊஹிக்கப்படுபவருக்கு மங்களம் என்று
                                         சொல்வதாக, பறவாக்கோட்டை ஸ்ரீமதாண்டவன்
தனது வ்யாக்யானத்தில் சொல்கிறார்.

                                      37. ஸுதாசன  ஸுதுர்க்ரஹ ச்ருதி  ஸமஷ்டி முஷ்டிந்தய :
                                            கதாவஹமஸௌ கதாந் கபட ஸௌகதாந் கண்டயந் |
                                            முநிர்மனஸி  லக்ஷ்மண : முதம் உதஞ்சயத்யஞஜஸா
                                            முகுந்த குண மௌக்திக  ப்ரகர சுக்திபி : ஸுக்திபி :  ||
                                           உடையவரின் ஸ்ரீஸுக்திகளுக்கு, பெருமை எப்படி வந்தது ?
                                       சொல்கிறார்,ஸ்வாமி தேசிகன்.
                                    ஸ்ரீபாஷ்யம் போன்ற ஸ்ரீஸுக்திகள் ,மேலெழுந்தவாரியாக அர்த்தம்
                                    பண்ணினால், அத்வைதத்தைக் கண்டிப்பதாகத் தோன்றினாலும்,
                                     பகவானின் கல்யாண குணங்களை,உறுதிப்படுத்திச் சொல்கின்றன ,
                                      என்கிறார்  . 2வது வரியில், உடையவரை “அஸௌ ” என்பதற்கு,
                                    உடையவரே நேரில் ப்ரத்யக்ஷமாகி, ஸ்வாமி தேசிகனுக்குப் பிற —
                                   –மத கண்டனங்களை  உபதேசிக்கிறார் என்று வியாக்யானம்
                                  இடுகிறார்கள். உடையவரின் ஸ்ரீஸுக்திகள் ,சிப்பிகளைப்போல !
                                   இவற்றில், பகவானின் கல்யாணகுணங்கள் என்கிற முத்துக்கள்
                                  உள்ளன. அதனால், எனது மனத்தில், ஆனந்தம் வெள்ளப்பெருக்கு
                                  எடுக்கிறது, என்கிறார் .
                                38.கபர்தி மத  கர்த்தமம் கபில கல்பனா வாகுராம்
                                  துரத்யயம்  அதீத்ய தத் த்ருஹிண தந்த்ர  யந்த்ரோதரம்  |
                                குத்ருஷ்டி குஹநாமுகே நிபதத : பரப்ரஹ்மண :
                                கர க்ரஹ விசக்ஷண :ஜயதி லக்ஷ்மணோயம் முநி : ||
                                            உடையவர், ப்ரஹ்மத்தைக்காத்தவர் என்கிறார்.
                                பரப்ரஹ்மம் —சைவம் என்கிற சேற்றில் விழாமல் அதைத் தாண்டி,
                              கபிலரின் சாங்க்யமத வலையில் அகப்படாது தப்பித்து, சிக்கல் உள்ள
                               சார்வாகமத யந்த்ரதந்த்ரங்களில் புகாமல் பிழைத்து, வந்தது.
                              சங்கரரின் மாயாவாதத்தில் –அதன் வாயில் அகப்பட இருந்த
                               சமயத்தில், பரப்ரஹ்மத்தைக் கைகொடுத்துக் காப்பாற்றியவர் ,
                              யதிராஜர் .அதனால், அவர் மேன்மையாக   விளங்குகிறார் என்கிறார்
                               ஸ்வாமி தேசிகன். ஜயகோஷம் செய்கிறார்–ஜய ஜய யதிராஜ
                               39.  கணாத பரிபாடிபி :கபில கல்பனா நாடகை :
                                       குமாரில குபாஷிதை :குருநிபந்தன க்ராந்திபி : |
                                      ததாகத கதாசதை : ததநுஸாரி ஜல்பைரபி
                                      ப்ரதாரிதமிதம் ஜகத்ப்ரகுணிதம் யதீந்ரோக்திபி : ||
                                            உலகம் ஏமாந்த தருணம்—-கணாதர் என்பவரின் பரிபாஷைகள்;
                              கபிலரின் கற்பனைகள்;குமாரிலரின் குறையுள்ள பேச்சுகள்;ப்ரபாகர
                               குருவின்,சிக்கலான நூல் முடிச்சுகள்;புத்தரின் கட்டுக் கதைகள்;
                              இவற்றாலெல்லாம் ,பிறந்து பரவிய அர்த்தமில்லாப் பேச்சுகள் ;
                             இப்படி உலகம் ஏமாந்து இருந்த சமயத்தில், எம்பெருமானார் ஸ்ரீஸுக்திகள்
                           பிறந்து பரவி வளர்ந்தன; உலகம் தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டது.
                               இப்படி, உண்மையை உலகுக்கு, தன்னுடைய ஸ்ரீஸுக்திகளின் மூலமாக
                            உணர்த்தியவர், யதிராஜர்
                                      40. கதாகலஹ கௌதுக க்ரஹ க்ருஹீத கௌதஸ்குத
                                             ப்ரதாஜலதி    ஸம்ப்லவ க்ரஸந  கும்ப ஸம்பூதய : |
                                            ஜயந்தி ஸுதிய : யதி க்ஷிதிப்ருதந்திகோபஸநா
                                              ப்ரபாவ பரிபக்த்ரிம ப்ரமிதி பாரதீ ஸம்பத : ||
                                                  “சிஷ்யஸ்தேஹம் ” என்று, பணிவு பக்தியுடன் தன்னைவந்து
                                   ஆச்ரயிக்கும் சிஷ்யர்களுக்கு, உடையவர், மறுபடியும் சந்தேகத்துக்கு
                                  இடமில்லாமல், கற்பிப்பார். இந்த சிஷ்யர்கள்–குட்டி அகஸ்த்யர்கள்
                                   பிறமதவாதிகளின் , புகழ் என்கிற சமுத்ரம் பொங்கிய போது,
                                   இந்த சிஷ்யர்கள், குட்டி அகஸ்த்யர்களாக ஆகி, அந்த சமுத்ரத்தையே
                                  பானம் செய்துவிட்டார்கள், ( திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான், கிடாம்பி
                                 ஆச்சான் ,கூரத்தாழ்வான் போன்ற சிஷ்யர்கள் ) இவர்கள் வித்யா
                                ஸம்பன்னர்கள் ;ஸத்ஸம்ப்ரதாய நிஷ்டர்கள் ;ஸ்ரீவைஷ்ணவ வித்வான்கள் .
                                        41.யதீச்வர சரஸ்வதி ஸுரபிதாசயாநாம்  ஸதாம்
                                          வஹாமி சரணாம்புஜம் பிரணதி சாலிநா மௌலிநா |
                                           ததந்ய    மத துர்மத ஜ்வலித சேதஸாம் வாதிநாம்
                                         சிரஸ்ஸு  நிஹிதம் மயா பதம் அதக்ஷிணம் லக்ஷ்யதாம் ||
                                            வேதவிரோதமதங்கள் , உடையவராலும், அவரது ஸ்ரீஸுக்திகளாலும்
                                 மீண்டும் தலையெடுக்காதபடி செய்யப்பட்டன. அவரது பெருமைமிகு
                                 சிஷ்யர்கள் பிள்ளான் , ஆச்சான் போன்றவர்கள் திருநாடு அலங்கரித்தார்கள்.
                                  அப்புள்ளாரும் ,ஸுதர்சன ஸுரியும்  வயோதிகம் அடைந்து விட்டார்கள்.
                                  இதுதான் தக்க தருணம் என்று, பிற மதஸ்தர்கள் , எதிரிகள் ஒன்று சேர்ந்து,
                                வாதப்போருக்கு ஆயத்தமான சமயத்தில், ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் ,என்செய்வது
                                 என்று கலங்கி இருந்தபோது, எதிரிகளின் மாயாவாதங்களை நிரஸித்து
                                 யதிராஜரின் விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தத்தை  மறுபடியும் ஸ்தாபித்தவர்,
                                 ஸ்வாமி தேசிகன். இந்த ச்லோகத்தில், ஸ்வாமி தேசிகன், “அப்புள்ளார்
                                 போன்ற பூர்வாசார்யர்களின் திருவடிகளைத் தலையில் தாங்கினேன் .
                                    அந்த பலத்தினால்,தீய மனம் கொண்ட எதிரிகளின் தலையில் , என்
                               இடதுகாலை வைத்து,அவர்கள் தலையை இடறுகிறேன் —என்கிறார்.
                                    42. பஜஸ்வ யதி பூபதே : அநிதமாதி துர்வாஸநா
                                        கதத்வ  பரிவர்தந  ச்ரம நிவர்தநீம் வர்தநீம்  |
                                      லபஸ்வ ஹ்ருதய ஸ்வயம் ரதபதாயுகாநுக்ரஹ
                                     த்ருத ப்ரஹ்ருதி  நிஸ்த்ருடத் துரித துர்வ்ருதிம் நிர்வ்ருதிம் ||
                                இந்த ச்லோகத்தில் “மனஸ் “ஸுக்குச் சொல்கிறார். பாகவதர்களுக்கும்  ,
                               சொல்வதாவது –பிற மதங்கள்—முள்ளும் கற்களும் நிறைந்த பாதை.
                                 அதில் செல்லாமல் , யதிராஜரால் நன்கு அமைக்கப்பட்ட ஸித்தாந்த
                                வழியில் செல்வாயாக ! பகவானின் அனுக்ரஹ வெள்ளத்தால் ,பாபமாகிய
                                 தடங்கல் அழிய , வைகுந்தம் சென்று பரமானந்தத்தை அனுபவிப்பாய்
                               என்கிறார்
                                 43. குமதி விஹித க்ரந்த க்ரந்தி ப்ரபூத மதாந்தர
                                      க்ரஹிள மனஸ்வ : பச்யந்து அல்பாம் யதீச்வர பாரதீம் |
                                       விகட முரபித் வக்ஷ : பீடீ பரிஷ்கரணோசித :
                                     குலகிரி துலாரோஹே  பாவீ  கியாநிவ கௌஸ்துப :  ||
                                  பிற மதங்களில் தர்க்கவாத நூல்கள் நிறைய இருக்கின்றன.
                                 அந்த மதவாதிகளுக்கு, உடையவரின் ஸித்தாந்த நூல்கள்,
                                சிறியதாகவே தோன்றும். பகவானின் திருமார்பில் அணிகலனாக
                                இருக்கும் “கௌஸ்துப மணி” மிகவும் சிறந்தது;ஆனால், சிறியது.
                                 குலாசலம் என்கிற மலை மிகப் பெரியது. தராசில் எடைபோட்டால்
                                  மலை இருக்கும் தட்டு அடியிலேயே இருக்கும்; எடையைக்கொண்டு
                                சிறப்புகளைக் கூற முடியுமா ? பிற மத  நூல்கள் நிறைய இருந்தாலும்
                                 குலாசலம் என்பதற்காக உயர்வைப் பெறாது.கௌஸ்துப மணியைப்
                                 போன்ற ஸ்ரீபாஷ்ய ஸுக்திகள் உயர்ந்தவை. ஸாரமான நூல்களும்
                                  ஸம்பிரதாயமும்    உள்ளவை–என்கிறார், ஸ்வாமி தேசிகன்.
                                 44. ஸ்தவிர நிகம ஸ்தோம ஸத்தேயாம் யதீச்வர பாரதீம்
                                    குமதி பணிதி க்ஷேப க்ஷிதபா : க்ஷிபந்து பஜந்துவா  |
                                   ரஸ பரிமள ச்லாகா கோஷ ஸ்புடத்புடபேதநம்
                                   லவண வணிஜ : கர்பூரார்கம் கிமிதி அபிமந்வயதே  ||
                                      வேதங்கள் ,உபநிஷத்துக்கள் —இவைகளின் கருத்துக்களை
                              விளக்கும் ,ஸ்ரீ உடையவரின் ஸ்ரீஸுக்திகளை ,குயுக்தி வாதங்கள்
                               செய்பவர் இகழ்ந்தாலும் , ஏற்றாலும் —இரண்டும் எமக்கு ஒன்றே.
                               தனது சுவை,  வாஸனை  இவை பற்றிக் கொண்டாடிப் —
                                —பேசப்படுபவர்களால்  உயர்வாகக் கருதப்படும் பச்சைக்
                               கற்பூரத்தை, உப்பு விற்பவர்கள் அறியமாட்டார்கள்
                               என்கிறார் ஸ்வாமி தேசிகன்
                                  45. வஹதி மஹிளாம் ஆத்யோ வேதா : த்ரயீமுகரை : முகை :
                                    வரததநுதயா வாமோ பாக : சிவஸ்ய  விவர்த்ததே  |
                                      ததபி பரமம் தத்வம் கோபீஜனஸ்ய வசம்வதம்
                                      மதநகதநை :  ந   க்லிச்யந்தே  யதீசீச்வர ஸம்ச்ரயா :  ||
                                    யதிராஜருடைய விசிஷ்டாத்வைத ஸித்தாந்தம் ,கௌஸ்துபமணி
                                      பச்சைக் கற்பூரம் போன்றது –இதற்குக் காரணம் என்ன ? சொல்கிறார்.
                                    விச்வாமித்ரர் போன்ற ரிஷிகள் ,அப்சரஸ் ஸ்த்ரீகளிடம் மயங்கினார்கள்.
                                     ப்ரஹ்மா , தன் மனைவி சரஸ்வதியை எப்போதும் தன்னுடைய
                                      நாவிலேயே வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். பரமசிவனோ ,தன்
                                     சரீரத்தில் பாதியையே பார்வதிக்குக் கொடுத்து, பிரியாமல்  இருக்கிறான்.
                                      பகவானோ, மஹாலக்ஷ்மியைத் தன் திருமார்பில் வைத்துக் கொண்டு
                                      இருக்கிறான் ; இது போதாது  என்று, ஆயர்பாடியில் இடைச்சிகளுக்கு
                                      வசப்பட்டு இருக்கிறான். ஆனால், இப்படி காமத்துக்கு வசப்படாதவர்
                                       யதிராஜருடைய திருவடியை ஆச்ரயித்தவர்கள். மும்மூர்த்திகளையும்
                                     ஆட்டிப்படைக்கும் காமம், யதிராஜரின் ஸித்தாந்தத்தில் மூழ்கி,
                                    அவருக்கு சிஷ்யர்களாக இருப்பவர்களிடத்தில் ,நெருங்கவே
                                     பயப்படுகிறது. ஆக , காமத்துக்கு வசப்படாதவர்கள், யதிராஜரின்
                                      ஸித்தாந்தத்தில் நிஷ்டை உடைய சிஷ்யர்கள் —என்கிறார்
                                 46. நிகம  பதிகச்சாயா சாகீ நிராச மகாநிதி :
                                     மஹித விவிதச் சாத்ர  ச்ரேணீ மனோரத ஸாரதி : |
                                     த்ரிபுவன தம : ப்ரத்யூஷோயம்  திரிவித்ய சிகாமணி :
                                    ப்ரதயதி யதிக்ஷமாப்ருத்  பாரா வரீம் அவிபர்யயாம் ||
                                      சரி, இவர்கள், காம வசப்படாதவர்கள்–இவர்களுக்குப் பேரின்பம்
                                     கிட்டுமோ ? இப்படி இருக்கும் முமுக்ஷுக்களுக்கு ( மோக்ஷத்தை
                                     விரும்புபவர் )  அழிவற்ற,நித்யமான , பகவானின் திருவடிகளைச்
                                      சரணம் அடையும் வழியைக் காட்டுகிறார்,  யதிராஜர் .
                                      இந்த சிஷ்யர்கள், பலவிதம்; க்ருஹஸ்தர்கள் ; ப்ரஹ்மசாரிகள்;
                                        ஸன்யாசிகள் ;  பெண்கள்;இப்படிப் பலவிதம். இவர்கள்,
                                        ஆசார்ய பக்தியும், பகவத் பக்தியும் உள்ளவர்கள். யதிராஜர்,
                                        அவரவர்  மனநிலைக்கேற்ப உபதேசித்து,  மோக்ஷ அனுபவத்தை
                                      ஏற்படுத்துகிறார்.இவர், த்ரிவித்ய சிகாமணி –என்கிறார் ஸ்வாமி
                                     தேசிகன். மூன்று வேதங்களே ப்ரமாணம் என்று கர்ஜிக்கும்,
                                    வித்வான்களுக்கு , அலங்காரமான சிரோபூஷணம்
                                    47. ஜட  மதி முதா தந்தாதந்தி வ்யதௌஷத  ஸித்தய :
                                         ப்ரமிதி  நிதய : ப்ரக்ஞா  சாலி ப்ரபாலன யஷ்டாய: |
                                          ச்ருதி ஸுரபய : சுத்தாநந்தாபிவர்ஷுக  வாரிதா :
                                         யமகதி கதா விச்சேதிந்ய : யதீச்வர  ஸுக்தய :  ||
                                                 யதிராஜரின்    ஸ்ரீஸுக்திகள் —–மூடர்களோடு விவாதித்து
                                     விவாதித்து பல்வலி வந்தவர்களுக்கு பரம ஔஷதம் . இவை
                                       சூக்ஷ்மங்களின்  புதையல்.விவேகிகளுக்கு வழிகாட்டும்
                                     செங்கோல்கள் ; வேதமணம் வீசும் ஸ்ரீஸுக்திகள் . பிறமதங்களை
                                       விரட்டித் துரத்தும் தடிகள்.துன்பத்தையே   ஏற்படுத்தாமல்,
                                     இன்பத்தையே கொடுப்பவை. நரகத்தைத்   தடுக்கும் வல்லமை
                                      உள்ளவை  ,இந்த ஸ்ரீ ஸுக்திகள்  என்கிறார்,ஸ்வாமி தேசிகன்.
                                    48.  ப்ரதிகலமிஹ ப்ரத்யக்தத்வாவலோகந  தீபிகா :
                                            பதிபரிப்ருட க்ரந்தா : சிந்தாம் நிரந்தரயந்தி  ந : |
                                           அகலுஷ பரக்ஞாநௌத்ஸுக்ய   க்ஷூதாதுர துர்தசா
                                           பரிணதபல ப்ரத்யாஸீதத் பலே க்ரஹி ஸுக்ரஹா :  ||
                                            யதிராஜருடைய  ஸ்ரீஸுக்திகள் ,உண்மைத் தத்துவத்தை
                                           உபதேசிப்பவை.ஆசார்ய முகேன , காலக்ஷேபம் செய்தவர்கள்
                                           அவற்றிலேயே சிந்தையைச் செலுத்தி, ஆழ்ந்து அனுபவிப்பர்
                                         இப்படி, எளிமை , கம்பீரம், நடையழகு உள்ளவை.
                                             49.முகுந்தாங்க்ரி ச்ரத்தா குமுதவன சந்த்ராதப நிபா :
                                               முமுக்ஷாமக்க்ஷோப்யாம் ததி  முனி பிருந்தாக ரகி : |
                                              ஸ்வ  சித்தாந்த த்வாந்த ஸ்திர குதுக துர்வாதி பரிஷத்
                                              திவாபீத ப்ரேக்ஷா தினகர ஸமுத்தான பருஷா : ||
                                             யதிராஜரின் ஸ்ரீஸுக்திகள் , படிக்கப் படிக்க மோக்ஷத்தில்
                                         ருசியை ஏற்படுத்துகின்றன. பகவானின் திருவடியில் ,பக்தியை
                                        வளர்க்கின்றன. இருளில் இருக்கும் பிறமதப்பிரதிவாதிகளான
                                      கோட்டான்களுக்கு, ஸுர்ய  உதயம்
                                          50. நிராபாதா : போதாயன பணிதி நிஷ்யந்த ஸுபகா :
                                               விசுத்தோபந்யாஸ  வ்யதிபிதுர சாரீரக நயா : |
                                               அகுண்டை: கல்பந்தே யதிபதி நிபந்தா : நிஜ முகை :
                                               அநித்ராண   ப்ரக்ஞா  ரஸ  தமநி வேதாய ஸு தியதாம் ||
                                                 யதிராஜருடைய  ஸ்ரீஸுக்திகள் —இவற்றில், போதாயனரின்
                                         கருத்துக்கள் ப்ரவஹிக்கும் .வ்யாஸரின் ப்ரஹ்மஸுத்ரத்துக்குத்
                                        தெளிவான விளக்கம் , பிறமதவாதிகளால் அசைக்கமுடியாத
                                     ஸித்தாந்த யுக்திகள் –இவை ப்ரகாசிக்கும் . அறிஞர்களின்
                                     அறிவு நாடியைத் தட்டி, பேரின்பத்துக்கு இழுத்துச் செல்லும்
                                    —இப்படியெல்லாம் புகழ்கிறார் ஸ்வாமி  தேசிகன்.
                                                           யதிராஜ ஸப்ததி —                                 
                                                                ,       

—  யதிராஜ ஸப்ததி–6 ( 51 to  74 )–continues

–                           ———————————————————-
                            51.  விகல்பாடோபேந   ச்ருதிபதம் அசேஷம் விகடயன்
About the Author

Leave A Response