Sri Vainava Dinasari

Posted on Apr 8 2016 - 5:22am by srikainkaryasriadmin

ஸ்ரீ வைணவ தினசரி –1Thiruvahindrapuram-Swami-Desikan-Varshika-Thirunakshatra-Mahotsavam39
—————————————-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் தினந்தோறும் செய்யவேண்டிய கார்யங்களை விளக்குகிறது.
ஒரு நாள் என்பதை, ஐந்தாகப் பிரித்து, ஐந்து காலங்களில் ஐந்து கார்யங்களை ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் செய்ய வேண்டுமென்பது சாஸ்த்ர ரீதியாக பூர்வாசார்யர்கள் காலந்தொட்டு, நடந்து வருகிறது.

அபிகமநம், உபாதானம், இஜ்யை , ஸ்வாத்யாயம் ,  யோகம்  என்று, இந்த ஐந்து காலக் கார்யங்களை ஸ்ரீ காஞ்சி பேரருளாளன்  விஷயமாக்கி இருக்கிறார், ஸ்வாமி  தேசிகன். ஒவ்வொரு காலக் கார்யத்துக்கும் இரண்டு பாசுரங்கள் ஆக, பத்துப் பாசுரங்கள், ஸ்ரீ வைணவ தினசரியில் , ஸ்வாமி தேசிகன் அருளி இருக்கிறார்.

முதல் இரண்டு பாசுரங்கள்—-அபிகமநத்தைச் சொல்கிறது

வரி இருள் அழி வழி மனம் வரும் உணர்வொடு
கரி கிரி மருவிய கரியவன் அடியிணை
பரிவொடு பரவும் நல்  அடியவர் பழவுரை
அரி ,அரி ,அரி ,அரி , அரி ,அரி ,அரியே

உலகத்தைச் சூழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இருட்டு விலகுவதற்கு முன்பு, (உஷத் காலத்தில்–ப்ராஹ்ம முகூர்த்தத்தில் )
மனஸ் ஸி ல்  ஏற்படுகிற நல்ல ஞானத்துடன் (விடியற்காலை வேளையில் ,மனஸ்  தெளிவுடன் புத்தி பிரகாசத்துடன் இருக்கும் ) ஹஸ்தகிரியில்  விருப்பத்தோடு நித்ய வாஸம்  செய்கிற கறுத்த மேனியனான பேரருளாளனின் இரண்டு திருவடிகளையும் , சிறந்த பாகவதர்கள் வெகு காலமாக, மிகுந்த அன்புடன்  செய்யும் ஸ்தோத்ரம்
ஹரி :, ஹரி :, ஹரி:, ஹரி:, ஹரி:, ஹரி:,   ஹரி :   என்று ஏழு தரம் உச்சரிப்பதே /அனுசந்திப்பதே .

கோதை நாச்சியார் சொல்கிறார் —-
வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்தினை
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்து அரி என்ற பேரரவம்
உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்து ———–

திருப்பாற் கடலில் ,ஆதிசேஷன் மீது மாயத் துயில் கொள்ளும்  வித்து—- அவன் . அவ்வித்தினை, ஞான ஒளி மிளிரும் மனஸ்ஸில் நிறுத்தி,  மஹரிஷிகளும், யோகிகளும் , உஷத் காலத்தில்  மிக  மெதுவாக ( பூமி இவையெல்லாம் அதிராவண்ணம் )  மெள்ள (ஹ்ருதயத்தில்  அந்தர்யாமியாக  வீற்றிருக்கும்  பகவானுக்கு எவ்வித சங்கடமும் ஏற்படாமல் —மெள்ள) படுத்திருக்கும் இடத்திலிருந்து  எழுந்திருந்து  “அரி’ என்கிற பேரரவம்—-ஒருதரம் சொன்னால்–அது அரவம் —அதாவது சப்தம்—- ஸ்ரீ ஆண்டாள்,  இங்கு, “பேரரவம் ” என்கிறாள்—பேரரவம் —ஏழு தரம் அடுத்து அடுத்துச் சொல்வதால், அரவம் ,பேரரவம் ஆகிறது –இந்த சப்தம்—-சொல்பவர்கள் மற்றும் கேட்பவர்கள் உள்ளங்களில் புகுந்து ,உள்ளங்களைச் குளிரச் செய்கிறதாம் (  அடியேனின்  திருப்பாவை உபன்யாசம்—யூ டியூபில்
உள்ளது –கேட்கலாம் )

மெள்ள எழுந்திருக்க வேண்டுமாம். நம் ஹ்ருதயத்தில் வாஸம் செய்யும்  பகவானுக்கு, நித்ரையில் குறைவு வந்து விடக்கூடாது; அல்லது, வேகமாகச் சடாரென்று தூக்கத்திலிருந்து எழுந்திருக்கும்போது ஹ்ருதயத்தில் அந்தர்யாமியாக இருக்கும் பகவானுக்கு அதனால் ஊறு வந்துவிடக்கூடாது  என்பதாக——–பரிவோடு மெள்ள  எழுந்து——
நல் அடியவர்—–உபேயமும்  அவனே, உபாயமும் அவனே  என்று—-பேரருளாளன் விஷயத்தில் உறுதி உடையவர்கள்
இவர்கள்,  இப்படி “ஹரி:, ஹரி:. ——” என்று ஏழு தரம் சொல்வது, ஏழேழு பிறவிக்கும் அவனே தஞ்சம் —–

இப்படி, பொழுது புலரா முன்காலைப்பொழுதில், படுக்கையைவிட்டுத் தூங்கி எழுந்தவுடன் மனஸ்ஸில் ஏற்படும் ஞானத்துடன் “ஹர;, ஹரி: —“என்று, ஏழுதரம் சொல்லி, பேரருளாளன் திருவடியிணையை மனஸ்ஸில் சிந்தித்து, எழுந்திருக்க வேண்டும்

அடுத்து இரண்டாம் பாசுரம்——தொடருகிறது——

ஸ்ரீ வைணவ தினசரி
——————————

2.வினைவகை ஒழுகிய வெறி நிலை அடையவும்
நினைவுடை நிகழ் எதிர் நிலை நலம் அணுகிட
மனம் உரை கிரிசைகள் மகிழ் மறை நிறை கொடு
தனி முதல் அடியிணை அடைபவர் தமரே

கர்மத்தை அனுபவித்து அக்ஜானத்தில் நிகழ் காலம், வருங்காலம் இவற்றில் ஆனந்த அனுபவத்தைத் தருகிற வேதமார்க்கத்தில், முக்கரணங்களால்–  ஒரே காரணமான பேரருளாளனின் திருவடிகளைச் சரணம் அடைபவர்பகவத் பக்தர்கள்  ஆவர்.
கர்மாக்களை அனுபவிக்கும் நிகழ் கால, எதிர் காலங்களில் மனம், வாக்கு, உடல் மகிழும்படி வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட வழியில் ,பேரருளாளன் திருவடிகளை ஆச்ரயிப்பவர்களே பகவத் பக்தர்கள்.

முதல் பாசுரம்—-ப்ராஹ்ம முஹுர்த்தத்தில் எழுவது.    இரண்டாம் பாசுரமான இது—-அபிகமனம்
சரீரமே ஆத்மா, நாம் ஸ்வதந்த்ரன் என்று இருக்கிற பித்த நிலை —-இதை ஒழித்து, வேதங்களில் விதித்தபடி, முக்கரணங்களாலும் ,பகவானின் திருவுள்ளம் உகக்க ,த்வயம் , ஸ்ரீ ரங்க கத்யம்  இவற்றை அனுசந்தித்து , பகவானின் திருவடிகளை ஆச்ரயிப்பவர்கள் பகவத் பக்தர்கள்

3.மலர்மகள் மருவிய மறுவுடை இறையவன்
மலரடி கருதிய  மனமுடை அடியவர்
மலர்,புனல், அமுதுடன் வகையென அடையவும்
மலர்மதி எமது அல என அறிபவரே

த்ரவ்யங்களைச் சம்பாதிக்கும்போதே ,அவை பகவானின் திருவாராதனத்துக்கு என்றும் தனக்காக இல்லை என்றும் , தேடி, உபயோகிப்பது
தாமரை மலரில் அவதரித்த பிராட்டியோடு கூடியன்; ஸ்ரீவத்ஸம் என்னும் மருவை ,  உடையவன் ; பகவான்—அவனுடைய மலர் போன்ற திருவடிகளைத் த்யாநிக்கிற மனஸ்சை  உடைய பாகவதர்கள்–இவர்கள், புஷ்பம், தீர்த்தம், அம்ருதம் போன்ற நிவேதிக்கத் தக்கதான வஸ்து இவற்றுடன் இதைப்போன்ற பல வஸ்துக்களை, மலர்கிற தங்கள் ஞானத்தால் ( அவை எட்டு—–அஹிம்சை, இந்த்ரிய ஜயம்,ஸர்வ பூத தயை, பொறுமை, ஞானம், தபஸ், த்யானம், ஸத்யம் ) ,அவை யாவும் பகவானுக்கு என்று அறிவர். உலகில் உள்ள எல்லா இனிய வஸ்துக்களும் பேரருளாளனுக்குச் சமர்ப்பிக்கவே —–அவன் திருவுள்ளம் உகக்கவே என்று அவனுக்கே அவற்றைச் செய்து, மகிழ்வரே அல்லாமல், தனக்கு என்று கருதமாட்டார்கள் பாகவதர்கள்.

5 ம்  6   ம்—  இஜ்யை
—————————————

4.நிறையுடை மலர்மகள் நலம் உற மருவிய
இறையவன் இனிது உறஇனியவை எணும் அவர்
அறநெறி இலனவன் அணுகிலும் அணுகிலர்
துறை அலது எனும் ஒரு துறை படுகிலரே

பேரருளாளனின் திருவாராதனத்துக்குத் த்ரவ்யங்களைச்  சம்பாதிக்கும்போது, பாகவதர்கள், தர்ம மார்க்கத்தில் இல்லாத ஒருவன் ,நெருங்கி வந்து எவ்வளவு வேண்டினாலும் அவனிடமிருந்து எதையும் பெறமாட்டார். நேர்மையற்ற வழியில் த்ரவ்யங்களைச் சம்பாதிக்க மாட்டார்.
பகவான், நாம் சமர்ப்பிக்கும் வஸ்துவின் சீர்மையைக் கவனிப்பதில்லை. கொடுப்பவனின் பக்தியே பிரதானமாகிறது. தர்ம நெறியில் இல்லாதவர்கள், பகவத் த்வேஷிகள் ……ஆதலால், அவர்களை அணுகுவதில்லை. அவர்களே அணுகிக் கொடுத்தாலும் அதைப் பெறுவதில்லை.

5.ஒளி மதி என  ஒரு திருவுடன்  உயர்பவன்
நளி மதி முக நகை  நல நிலவு உகவுகள்
தெளி புனல் அமுது என செழு மதி அடியவர்
குளி முதல் கிரிசைகள் குறைகிலர் வலவே

நிலா, சந்த்ரன் என்றெல்லாம் புகழப்படும் ஒப்பற்ற பிராட்டியுடன் மேன்மை பெற்றிருக்கும் பேரருளாளனுடைய  ,குளிர்ந்த சந்த்ரனைப்போன்ற திருமுகமண்டலத்தில் உள்ள புன்சிரிப்பாகிய அழகிய நிலவினால், வெளிப்படும் மகிழ்ச்சிக்குக்  காரணமான தெளிந்த தீர்த்தமும் அடிசிலும் (ஆஹாராதிகள்) பிற வஸ்துக்களும் தத்தம் சக்திக்கு ஏற்ப திருமஞ்சனம் போன்ற உபசாரங்களிலும் பாகவதர்கள் குறைவில்லாமல் நடந்து கொள்கிறார்கள். இஜ்யையில்செய்ய வேண்டிய திருமஞ்சனம் –இவை சொல்லப்படுகிறது.
இப்பாசுரத்தில், ஸுர்யனும் ப்ரகாசமும்போல,  சந்த்ரனும் நிலவாகிய குளிர்ச்சியும்போல பெருமாளும் பிராட்டியும் பிரிவின்றி இருக்கும் தன்மை . பகவானுடைய  சந்தோஷத்துக்காகவே சகல த்ரவ்யங்களையும் சம்பாதித்து, ஞானம் உள்ள பரமைகாந்திகள், திருமஞ்சனம் முதலான கைங்கர்யங்களைச் செய்கிறார்கள்.
குளி முதல் கிரிசைகள்——திருமஞ்சனம் முதலானவை    அல்லது—–திருவாராதனத்துக்குத் தக்கவர்களாக ஆவதற்குச் செய்யும் மாத்யாஹ்நிக ஸ்நானம், ஸந்த்யை  இவ்வாறும் பொருள் கூறுவார்

6.வருவது ஓர் உறவு என  வளர் இளவரசு என
மருவு நல் மகன்  என  வன மத கரி என
அருவிலை  மணி என  அடியவர் அடைபவர்
அருகு அணை இறைவனை அருகணையுடனே

பாகவதர்கள், திருவாராதனம் செய்யும்போது பேரருளாளனைத்  தம் வீட்டுக்கு வந்த அருமையான பந்துவாக நினைத்து மகிழ்வர். நாடு முழுவதையும் ஆளும் இளவரசனே வந்திருப்பதாக நினைத்து உபசரிப்பர் .  நெடுங்காலம்  தவமிருந்து பெற்ற அருமைப் புத்ரனிடம் அன்பு கொள்வதைப்போல அன்பு கொள்வர். மதம் கொண்ட யானையைக் கண்டு களிப்பதைப்போல மகிழ்வர். உயர்ந்த ரத்னத்தைப் பெற்றதைப்போலப்பெருமிதம் அடைவர். இப்படிப்பட்ட உணர்வு பூர்வம் வெளிப்பட, சாஸ்த்ர சம்மதமான த்ரவ்யங்களைக்  கொண்டு பேரருளாளனுக்குச்  சகல உபசாரங்களையும் செய்வர். ப்ரசாதங்களை  நிவேதனம் செய்வர்.
ஸ்ரீ வைணவ தினசரி ——3
———————————————-

பாசுரங்கள் 7ம்   8  ம்  ஸ்வாத்யாயம்
————————————————————

7.விரை கமழ் மலர் மகள் மிக உறும் இறையவன்
குரை கழல் குறுகிய குளிர் மதி மதியொடும்
வரை நிலை அடியவர் மறைகளில் மறை எனும்
வரை நிரை பரவுவர் உளம் அமுது உணவே

பர்வதம் போல, அசைக்கமுடியாத உறுதி உடைய பகவத் பக்தர்கள்(பாகவதர்கள்), மணம் வீசும் மலரில் அவதரித்த பிராட்டியாரால் ஆச்ரயிக்கப்பட்ட பகவானின் சலங்கைகள் ஒலிக்கின்ற திருவடிகளை  நெருங்கியதும் ,சந்த்ரனின்  குளிர்ச்சி போன்ற   குளிர்ச்சியான மனத்துடன், வேதங்களுள் சிறந்த ரஹஸ்யங்கள் எனப்படும் அம்ருதம் போன்றதான  திருமந்த்ரம், த்வயம் , சரம ஸ்லோகம் –மந்த்ரங்களை ஜபிப்பர்/ அனுசந்திப்பர்

இதில், மந்த்ரஜபம், புராண படனம், இவற்றைச் சொல்வதை விவரிக்கிறார். இஜ்யை  ஆராதனம் முடிந்து, பாகவதன் செய்யும் செயல் இது.
குரைகழல்—-சதங்கை  ஒலி கேட்கும் திருவடிகள் —துஷ்ட நிக்ரஹம், சிஷ்ட பரிபாலனம் செய்தும், செய்வதற்கும் பேரருளாளன் அணிந்திருக்கும் சதங்கைகள்
மறைகளில் மறை எனும்——வேதங்களில் மறைந்திருப்பது—–ரஹஸ்யம் –இவை வேதங்களுக்கே வேதம்—-
இதைச் சொல்லும்போது, அம்ருதம் பருகுவது போல ஆனந்தமாக   இருக்கும். இப்படிப் பகல் பொழுதைப் பாகவதர்கள் இனிதே கழிப்பர்

8  துதிகளும் அறிவு அரு சுருதியின் இறுதியின்
இதயம் இது என முனி இறையவர் உரைகளும்
மதுர மன் உதவிய மறைகளும் அடியவர்
விதி வகை பரவுவர்  மிக உளம் எழவே

பாகவதர்கள் , முன் பாசுரத்தில் , வேதங்கள், மந்த்ரங்கள் இவற்றில் பேரருளாளனை  த்யானிக்க ,
இப்பாசுரத்தில், இவர்கள், ஸ்தோத்ரங்கள் சொல்லியும் மகரிஷிகள் அருளிய இதிஹாச புராணங்களைப் படித்தும், சொல்லியும், அதற்குச் சக்தியற்றார்க்கு  ஆழ்வார் பாசுரங்களைச் சொல்லியும் —-சொல்லும்போதே அகம் உருகி, மனம் மகிழ்ந்து  சொல்வர்

பாசுரங்கள்  9ம் 10ம் —யோகம்
—————————————————-

9. அறிவிலர் தலைமிசை அயன் அடி எழுதிய
பொறிவகை  எழுவது  ஓர் பொறி நிலம் உகவலர்
உறுவதும் உடையதும் இதுவென மருவதும்
நறுமலர்  மகள்பதி நலம்  உறும் நினைவே

ஜீவன் பிறக்கும்போதே அவன் வாழ்க்கையை ப்ரம்மா  எழுதி வைத்து விடுகிறான். அதன்படி  ஜீவன் ,இவ்வுலக வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறான். விவேகத்தால், இவைகளை வெறுப்பவன் ப்ரம்மா  எழுதியதைப் பொய்யாக்கி விடுகிறான். பேரருளாளனின் திருவடிச் சுவையை அறிந்த பாகவதர்கள், இத்தகைய அற்ப சுகங்களைக் கனவிலும் எண்ணாமல் ,பேரருளாளனின் திருவடிகளை இடைவிடாது  சிந்திப்பதையே பேரின்பமாகக் கொள்வர் . இதையே ஸ்வரூப லக்ஷணமாகக் கொண்டு யோகத்தில் ஈடுபடுவர் .  பகவானை சிந்திப்பதே யோகம்

10. பெருகிய நலநிலை  பெருமையின் மிகு மயல்
உருகிய நிலை மனம்  உயர் முகிழ் எழும் உடல்
சொருகிய விழி திகழ்  சுடர்மதி புகும் இறை
கருகிய உரு திகழ் கரிகிரி  அரியே

இப்படிப்பட்ட  யோகத்தில், பேரருளாளனின் திவ்ய மங்களத்  திருமேனியைத்  த்யானம் செய்யும்போது , பரமானந்தம் வந்து மனம் உருகி மயிர்க்கூச்செறிந்து  கண்விழி உள்ளே செருக  தினம் தினம் த்யானம் செய்வர்

இப்படியாக, ஸ்வாமி  தேசிகன் , ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்  செய்ய வேண்டிய, அன்றாடம் அனுஷ்டிக்க வேண்டிய ,
கார்யங்களைச் சொல்கிறார்.

நமது முன்னோர்கள், அனுஷ்டானங்கள் செய்யாமல், அடியவர்களுக்கு  உபதேசம் செய்வதில்லை—-ஆனால்—அந்தோ––இப்போது———?

About the Author

Leave A Response