Dhasamaskantham–naveena paaniyil–3

Posted on Aug 25 2016 - 10:32am by srikainkaryasriadmin

1186908_540550489346011_1110874707_nதசமஸ்கந்தம்   —நவீன பாணியில்
—————————————————————-

அத்யாயம்—3
————-
பகவான்   ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாக   அவதாரம்
——————————————————

பரம பவித்ரமான காலம்; ஆவணி மாசம்;  ஆகாயம்  நிர்மலமாக இருந்தது;

தடாகங்களில்  தாமரைப் புஷ்பங்கள்   நிறைந்து இருந்தன; காடுகளில் மரங்கள் புஷ்பங்களை வர்ஷித்தன;

பக்ஷிகள் குதூகலம் அடைந்தன; எங்கும் சாந்தம்; சாதுக்களின் ஹ்ருதயம்  குளிர்ந்து இருந்தது;

வாயு  சுத்தமான காற்றை வீசிற்று.  ஆகாயத்தில் , துந்துபி, பேரிகை முதலிய வாத்தியங்கள்  முழங்கின;

வித்யாதரர்,  அப்சரஸ்கள் , கின்னரர், கந்தர்வர், சித்தர், சாரணர் மகிழ்ச்சியுடன்   ஆடிப் பாடினர்;

தேவர்கள், ஆகாயத்திலிருந்து  புஷ்பமாரி  பொழிந்தனர்;

த்வாபர யுகம்; ஸ்ரீ முக வருஷம்; தக்ஷிணாயனம்; ஆவணி மாசம்;

கிருஷ்ண பக்ஷம்; அஷ்டமி திதியும் ரோஹிணி நக்ஷத்ரமும்  கூடிய  சுப வேளையில் ,

ப்ரஹ்மா  அதி தேவதையாக  உள்ள ரோஹிணி நக்ஷத்ரத்தில்,  சந்திரன் உச்சத்தில், சந்திரனுக்குப்
பிரியமானதும், பிரஜாபதியின் நக்ஷத்ரமுமான  இந்த ரோஹிணி நக்ஷத்ரத்தில்,

நள்ளிரவு 11–30   முதல்  12-00  மணிக்குள்ளாக ,
நீ, தேவகிக்கு  எட்டாவது பிள்ளையாக  அவதாரம் செய்தாய்.

தேவகியின்  ரூபம் தேவ ரூபத்தை மிஞ்சியது.

ஹே, ப்ரபோ, உன் அவதார காலத்தில் , அடியேன் எந்தப் பிறவியில்

எங்கு இருந்தேனோ  தெரியாது; ஆனால்,  இப்போது , உன், அவதார வேளையைச்சொல்லி,

நீ அவதரித்ததை, உடலெல்லாம் புல்லரிக்க, மனஸ் எல்லாம் மகிழ்ச்சி ததும்ப ,
தேவகி  , வசுதேவர் உள்ள காராக்ருஹத்தில் , உன்னைப் பிரதக்ஷணம் வந்து, வந்து,

உன் மெல்லிய, மிக மெல்லிய , பிஞ்சுத் திருவடிகளைத்  தொட்டுத் தொட்டு ,

அடியேனின் கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டு , உன்னையே சரணம்  என்று அடைகிறேன்.

நளினம் அழகு, இப்படி எல்லாம்  திருமேனியில் கலந்து,

உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் அழகனே !
நீ, நீலரத்ன மணியைப் போல ஜொலிக்கிறாய்;

அலர்ந்த கேசபாசம்;

பவளத்தை மிஞ்சும்  திரு உதடுகள்;

புண்டரீக நயனங்கள்; கள்ளச் சிரிப்பு ;
அதனால் கன்னத்தில்   குழி;

சின்னஞ்சிறிய, மிகவும் சின்னஞ்சிறிய  நான்கு திருக் கைகள்;

அவைகளில் திவ்ய ஆயுதங்கள் சக்ரம், சங்கு,
கதை, தாமரை; திருமார்பில் ஸ்ரீ வத்ஸ  மரு;

திருக் கழுத்தையும் , திரு மார்பையும் அணைத்துச்

சேர்க்கும் முத்துச் சரங்கள்; கௌஸ்துபம்;
வனமாலை; இடையில் பீதாம்பரம்; வைடூர்யத்தால் இழைக்கப்பட்ட  க்ரீடம்;

குண்டலங்கள்; தாமரை  ஆயிரம் இதழ்களுடன் கொத்தாக  இருப்பதைப் போல ,

இடையில் தங்க  ஆபரணங்கள்; விரல்களில் மோதிரங்கள்;

தோள்பட்டையில் ஆபரணம்; இதுதான் சிவப்போ என்று ,
சிவந்து  இருக்கும் திருவடிகள்,

சின்னஞ்சிறு, மிகச் சின்னஞ்சிறு திருவடிகள்;

அவைகளில் தண்டை, கொலுசு

ஹா, ஹா, அற்புதம் , மிக மிக அற்புதம்!

மறுபடியும் மறுபடியும் உன் பிஞ்சுத் திருவடிகளை ஸ்பர்சித்து,

உன்னையே சரணம் அடைகிறேன்.
ஹே, ப்ரபோ, நீதான் சாக்ஷாத்  நாராயணன்;

நீயே விஷ்ணு; நீயே சர்வலோக சரண்யன்;

நீயே ப்ரகிருதி தத்வங்களுக்கு மேலான புருஷன்;
நீயே 26  வது தத்வம்;

நீயே , சர்வ புத்தியையும் தாங்கும் சமஷ்டி புத்தித்வம்;

முக்குணம் உள்ள ப்ரக்ருதியைப்படைத்து, செயல்படுத்தி,
ஆட்டுவிப்பது நீயே; இப்படியாக உன்னை ஸ்ரீ வசுதேவர் ,

உன் திரு அவதாரம் ஆனவுடன் , காரக்ருஹத்தில் ஸ்தோத்ரம் செய்ததைத்
திருப்பிச் சொல்லி  ஸ்ரீ வசுதேவரை முன்னிட்டு , அடியேனும் ஸ்தோத்தரிக்கிறேன்.
நீயே, ஒவ்வொரு தத்வத்திலும் அநுப்ரவேஸம்  செய்து,

அவைகளை வஸ்துவாக ஆக்கினாய்; அவை யாவும்  உனக்குச் சரீரமே;

ஆனால், அதன் குண தோஷங்கள்  உன்னைப் பாதிக்காது;

இருபத்தைந்து தத்வங்களான,  மஹத், அஹங்காரம், புத்தி, மனஸ், ஐந்து பூதங்கள்,

ஐந்து தன் மாத்ரங்கள், ஐந்து கர்ம, க்ஜாநேந்த்ரியங்கள், , ப்ரகிருதி, ஜீவன், இவைகளைத்
தாமே செயல்படுவது போல,

நீ, தூர விலகி நிற்கிறாய்;

அதைப் போல, தேவகியின் வயிற்றில் கர்ப்ப வாஸம் செய்து,

பிறகு பிறந்து,

உனக்கும் ஒரு மாதா தேவை என்று, உலகத்துக்குக் காட்டினாயோ;

நீ. சிருஷ்டிக்கு முன்பு, மஹத், அஹங்கார தத்வங்கள்  மாறுபாட்டை அடையாமல்,

பிறகு உன்னுடைய சங்கல்பத்தாலும், அநு ப்ரவேசத்தாலும், நியமனத்தாலும்,

பஞ்சீகரணம் செய்யப்பட்டு, பரிணமித்து, தாமே அவைகளை உண்டாக்குவது போல

ப்ரமை ஆயிற்று;

இந்த ஸ்ருஷ்டி என்பது,  ஸத்கார்யவாதம்;  உள்ளே இருக்கும் பொருள் ,

தானே உண்டாகும் —ஸ்ருஷ்டியாகும்;
நெல் விதைத்தால், நெல் தானே வளரும்  உனக்கு எந்த மாறுதலும் இல்லை;

தேவகிக்குக் குழந்தையாக  நீ பிறந்தது, ” அசந்தநீயம் ” !

( நீ, அதனுள்  நுழைந்து பிறந்தாயா? அல்லது, உன் சங்கல்பத்தால்  உள்நுழைந்து  பிறந்தாயா ?

அவை தாமாகப் பிறந்தனவா ? எது  சரி என்று தீர்மானிக்க முடியாதபடி ,

என் புத்தி கலங்குகிறது; உனக்கு, மனுஷ்யர்களைப் போல     இந்த்ரியங்கள்  இருந்தாலும்

அவை அப்ராக்ருதம்—–சுத்த ஸத்வத்தால்  ஆனது  ; சுபாஸ்ரயம்;

நீ, எல்லாப் பொருள்களுக்கும்  ஆத்மா; அவை யாவும் உனக்குச் சரீரம்;

நீதான்  அவைகளை உண்டாக்குகிறாய்;
இது,  வித்வான்கள் அல்லாத அறிவிலிகளுக்குப் புரியாது;

உனது சக்தி , சங்கல்பம், வீர்யம், அளவிட இயலாதது;

இந்தப் பொருட்கள் உண்மையாகவே  உள்ளனவா ?

பொய்த் தோற்றமா ? ஒன்றா, பலவா ? யாரால் எப்படிச் சொல்ல முடியும் ?

இவை உன்னிடமே லயித்து,  உனது சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கப்படுகிறது;

இது உனக்கு ஒரு லீலை !  இதனால் உனக்கு ஒரு தோஷமும் இல்லை;

நீதான் ஸத்யம்;

நீதான்  ஈஸ்வரன், சர்வேஸ்வரன்;

நீதான் ப்ரஹ்மம்;

சத்வம், ரஜஸ் , தமஸ்    இவைகளை  நீதான் உண்டாக்குகிறாய்;

நீ அகில லோகாதிபதி; ஆனாலும்
உனக்கு கர்ப்ப வாஸம் ஏற்பட்டது   ஆச்சர்யம் !

உலகங்களை எல்லாம் படைக்கும் நீ, எங்களுக்காக, அடங்கி, ஒடுங்கி,

வயிற்றில் பதுங்கி இருந்தது,  ஆச்சர்யம் !

நானும் மனுஷ்யக் குழந்தைதான் என்கிற கபட வேஷமா இது ?

அநீதியைச் செய்யும் அசுரர்களை அழிக்க, எனது க்ருஹத்தில் பிறந்து
இருக்கிறாய்; தர்மத்தை ஸ்தாபனம் செய்ய, அவதாரம் செய்திருக்கிறாய்;

நீ பிறந்திருப்பதை அறிந்து, கம்ஸனும்  அவனுடன் சேர்ந்த துஷ்டர்களும்
, உன் ப்ராதாக்களைக் கொன்றதைப் போல ,  உன்னையும் கொன்று விடுவார்களே,

, உன்னைக் கொல்ல  ஆயுதமேந்தி வருவார்களே ”
இப்படியாக, ஸ்ரீ வசுதேவர் , உன்னை ஸ்தோத்ரம் செய்ததைத் திருப்பிச் சொல்லி,

ஸ்ரீ வசுதேவரை முன்னிட்டு, அடியேனும் அப்படியே
ஸ்தோத்தரிக்கிறேன்
உன் தாயாரான  தேவகியும் , மஹா புருஷ லக்ஷணங்களைக் கொண்ட

உன்னைப் பார்த்து, கம்ஸனிடம்  பயம்  நீங்கியவளாக, உன்னைத் துதித்தாள்
நீயே, ப்ரஹ்மம், நீயே விஷ்ணு, நீயே அத்யாத்ம தீபம்,

அவ்யக்தமாக  கண்களுக்குத் தெரியாது  இருந்த   நீ
இப்போது எங்களுக்குக்  குழந்தையாகத் தோன்றி இருக்கிறாய்.

நீ நிர்குணன்;

நிர்விகாரன்;

ஒவ்வொரு வஸ்துவுக்கும்  நீயே  ஆதாரம்;

உனது வீர்யத்தால், வஸ்துக்களின் ஸ்திதி முதலான

எல்லாவற்றையும் நடத்துகிறாய்;

ஆனால், அதன் குண விசேஷங்கள் உன்னைப்  பற்றுவதில்லை;

அப்படியான விஷ்ணுவான  நீ,   இப்போது  என் குழந்தை என்று

சொல்லும்படி விளங்குகிறாய்; உன்னை அடிக்கடி நமஸ்கரிக்கிறேன்.
இப்படி உன்னை, உன் தாயான தேவகி ஸ்தோத்ரம் செய்ததை,

அடியேனும் திருப்பிச் சொல்லி, அந்த தேவகி மாதாவை முன்னிட்டு,

அடியேனும் உன்னை அடிக்கடி நமஸ்கரிக்கிறேன்.

மஹா பிரளய சமயத்தில், ( இரண்டு பரார்த்தம்—-ப்ரஹ்மாவின் ஆயுள் முடியும்போது  )

எல்லாப் பொருள்களும்  அழிந்து, சூக்ஷ்ம ஸ்திதியில் எல்லாப் பொருளும்  ஒடுங்கி,

அவ்யக்தமாக   ஆகி, நீ மட்டும் அழியாமல்  இருக்கிறாய்.

நீயே கால மூர்த்தி;

என்னை ரக்ஷிப்பவனாகிய உன்னைச் சரணமடைகிறேன்.

கம்ஸனுக்குப் பயந்து  வாழ்கிறோம்.

நீதான் அந்தப்  பயத்தைப்  போக்க வேண்டும்.

இந்த மிக அத்புதமான, அழகான, ஆச்சர்யமான ரூபத்தை மறைத்துக் கொள்.

சாதாரண மனுஷ்யக்  குழந்தையாக  மாறி விடு;

அந்தக் கம்ஸன் உன்னை, என்னுடைய குழந்தை என்று அறியாமல் இருக்கட்டும்.

நான்கு திருக்கரங்களுடன் கூடிய உன் திவ்ய ரூபத்தை மாற்றிக்கொள்

எல்லாருக்கும் மேலான நீ, என் வயிற்றில்  வசித்து, பிறகு  பிறந்தாய்.

இது, மனுஷ்ய லோகத்தில் உன்னுடைய  லீலை. உன்னை நமஸ்கரிக்கிறேன் ”

இப்படியாகச் சொல்லி, உன் தாயான தேவகி உன்னை ஸ்தோத்ரம்  செய்ததை,

அடியேனும்  இப்போது சொல்லி, உன் தாயார் தேவகியின் முன்பாக

உன்னை அடியேனும் நமஸ்கரிக்கிறேன்.

இந்தச் சமயத்தில், நீ சொன்னதை உனக்கு  நினைவு படுத்துகிறேன்.
“”ஹே, தேவகி, ஸ்வாயம்பூ  மன்வந்தரத்தில்  ,

உனக்கு ”   ப்ருஸ்நீ  ” என்று பெயர்; உன் கணவர் ” சுதபர் ” என்கிற ப்ரஜாபதி.

ப்ரஹ்மாவின் கட்டளையான சந்ததியை உண்டாக்குங்கள்  என்கிற ஆணையை மீறி,

நீங்கள் இருவரும் இந்த்ரியங்களை அடக்கி,  தபஸ் செய்து ,

அவ்வப்போது ஏற்பட்ட சீதோஷ்ண மாறுதல்களைப் பொறுத்துக்  கொண்டு,

என்னை உபாஸித்தீர்கள்  . 12000  தேவ வருஷங்கள்  அவ்வாறு தபஸ் செய்தீர்கள்.

நான், அந்தத் தபஸ்ஸால்  சந்தோஷமடைந்து,   உங்கள் முன்பு தோன்றி

உங்களுக்கு வேண்டிய வரத்தைக்  கேளுங்கள் என்றேன்.

உடனே, நீங்கள், உன்னைப் போல ஒரு புத்ரன் வேண்டும்  என்று ப்ரார்த்தித்தீர்கள்.

நீங்கள் மோக்ஷத்தைக் கேட்கவில்லை.
என்னையே உங்கள் பிள்ளையாகக் கேட்டீர்கள்.

நானே உங்களுக்குப் பிள்ளையாகப்  பிறக்கிறேன்  என்று வரம் தந்தேன்.

நீங்கள் குடும்ப  வாழ்க்கையை அனுபவித்தபோது, நான் ” ப்ருஸ்னி -கர்ப்ப ” என்கிற

பெயருடன்  பிள்ளையாகப் பிறந்தேன்.

இரண்டாவது தடவையாக, நீங்கள்,  அதிதி—-கச்யபராக       இருந்தபோது,

உபேந்த்ரனாக அவதரித்தேன். வாமனன் என்றும் பெயர்.

இப்போது உங்களின் இந்த மூன்றாவது பிறவியில்,
சதுர் புஜத்துடன் உங்களுடைய குழந்தையாகத் தோன்றி இருக்கிறேன்.

இப்போது, உங்களுக்கு என்னைப் பார்ப்பதால்  ஏற்படும் அனுபவம்
ப்ரஹ்ம பாவத்தாலும்,  புத்ர பாவத்தாலும்,     மாறி மாறி ஏற்படும்.

இதே ப்ரேமையுடன்     வாழ்ந்து, கடைசியில் பரமபதத்தை அடைவீர்கள்

வசுதேவ…….   உடனே என்னை எடுத்துக் கொண்டு, கோகுலத்தில்

நந்தகோபன் க்ருஹத்தில் யசோதைக்கு அருகில் என்னை விட்டு விட்டு,
யசோதை அருகில் இப்போதுதான் பிறந்திருக்கும் குழந்தையை

எடுத்துக் கொண்டு, இங்கு வந்து விடு…..எல்லாம் ஸுபமாக நடக்கும்  ”

ஹே … பகவன்…….தேவகி—வசுதேவர் தம்பதியரைப் போல

அடியோங்களால்  தபஸ்  செய்ய இயலாது.; இது ஸ்வாயம்பூ
மன்வந்தரம்  அல்ல;.

கலியுகத்தில்,  வைவஸ்வத  மன்வந்தரம்.;

.  அடியோங்களுக்கு பலவீனமான புத்தி; பலவீனமான சரீரம்;

ஆனால்,  ஆசை மட்டும், ஏழு கடல்களுக்கும் அதிகம்;

அந்த ஆசையை , உன் திருவடியில் திருப்ப அனுக்ரஹிப்பாயாக

எட்டாவது  குழந்தை  தன்னுடைய சதுர் புஜத்தை மறைத்து,

சாமான்ய—-மானிடக்  குழந்தையாக  மாறிற்று.
வசுதேவர்,  தேவகி இருவரின் இரும்பு விலங்குகள் தாமாகவே

கழன்று  விழுந்தன;

பகவானாகிய இக் குழந்தையின் கட்டளைப்படி, வசுதேவர்,
குழந்தையைக்  கூடையில்  வைத்து , தலையில் சுமந்து கொண்டார்;

கதவுகள்  தானாகவே திறந்து  வழி விட்டன

;காவலாளிகளுக்கு நன்கு உறக்கம்;

காரக்ருஹத்திலிருந்துவெளியே வந்தார்;

இருள் சூழ்ந்த  ராத்ரி;

மழை பெய்து  கொண்டிருந்தது;

மேகங்கள் மெதுவாகக் கர்ஜித்தன;
ஆதிசேஷன், கூடையில் உள்ள குழந்தையான பகவானுக்குத்

தன் முகங்களை விரித்துக் குடை போல ஆகி,

மழைத் தூறல்  பகவானின் மேலே  விழாத வண்ணம்செய்து ,

தொடர்ந்து வர, வசுதேவர் நடந்து, யமுனை நதியை அடைந்தார்

.யமுனையில் பெருவெள்ளம் சுழியிட்டு  ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

வசுதேவர் யமுனைக் கரைக்கு வந்ததும்,நதி, தன் வெள்ளப் பெருக்கை

நிறுத்தி, அவருக்கு வழி விட்டது.

வசுதேவர், யமுனை நதியைக் கடந்து, கோகுலத்தில் நந்தகோபன் க்ருஹத்துக்கு

வந்தார்.

இங்கு எல்லோரும் நல்ல தூக்கத்தில் இருந்தனர்.யசோதையின் அருகில் வந்தார்.

“அஜா ” என்று அழைக்கப்படும், யோகமாயை , யசோதைக்குப் பக்கத்தில்,

பெண் சிசுவாகப் பிறந்து இருந்தாள்.
பகவானை, யசோதை அருகில் படுக்கையில் விட்டு விட்டு,

யோகமாயையான பெண் குழந்தையை எடுத்துக் கொண்டு,

முன்பு போலவே  யமுனை வழி விட, தன்னுடைய இடமான காராக்ருஹத்துக்கு

வந்து சேர்ந்தார்.

உள்ளே நுழைந்ததும், கதவுகள் தானாகவே மூடிக் கொண்டன.
விலங்குகள், தானாகவே, கால்களிலும், கைகளிலும் வந்து பூட்டிக் கொண்டது.

அங்கு , கோகுலத்தில், யோக மாயையினால் மூர்ச்சித்துக் கிடந்த

யசோதை கண் விழித்துப் பார்த்தபோது, தனக்கு ஒரு அழகான  ஆண் குழந்தை

பிறந்து இருப்பதைப் பார்த்து, மிகவும் சந்தோஷம் அடைந்தாள்

ஹே….பிரபோ…..உன்னுடைய அகடிதகடினா  சாமர்த்தியத்தால்,

ஒருத்தி மகனாய்ப்பிறந்தாய்;

ஓரிரவில்  இன்னொருத்தியின்   மகனாக நீயே  ஆக்கிக் கொண்டாய்;

உன்னைச் சுமந்த கூடைக்கும், குடையாக வந்த ஆதிசேஷனுக்கும்,

வழிவிட்ட யமுனா  நதிக்கும், யசோதையின் பெண்ணாக அவதரித்த

யோகமாயைக்கும், வசுதேவர்—தேவகி தம்பதியரை  முன்னிட்டு,

அடியேனின்  க்ருத்க்ஜயைத் தெரிவிக்கிறேன்.

இந்தப் பெரும் பாக்யசாலிகளாலன்றோ ,

உன்னுடைய லீலைகள் கோகுலத்தில் தொடங்கப் போகிறது

3 வது அத்யாயம்  முடிவடைகிறது…  ஸுபம்

About the Author

Leave A Response