Vedobasana–5

Posted on Nov 7 2016 - 5:41am by srikainkaryasriadmin

5 வது பாகம்

4 – பிரச்னோபநிஷத்து

இதில் 6 ப்ரச்னங்கள். ”ப்ரச்னம்” என்றால் கேள்வி.
ஒவ்வொரு ப்ரச்னமும் ஒரு மஹரிஷியின் கேள்வியாக அமைந்து
அதற்கான பதிலை விளக்குகிறது.
ஸுகேசர், சைப்யர்,ஸெளர்யாயணி, கௌஸல்யர், பார்க்கவர், கபந்தி
என்று ஆறுரிஷிகளும், பிப்பலாத மஹரிஷியை அணுகி,
ஒரு வருட காலம்தபஸ், ப்ரம்மச்சர்யம், ச்ரத்தை இவைகளுடன் இருந்து
மஹரிஷியிடம் கேள்விகள் கேட்டுத் தெளிவு பெறுகின்றனர்.

ஒவ்வொரு மஹரிஷியின் கேள்வியும், மஹரிஷியின் பதிலும்
சுருக்கமாகத் தரப்படுகிறது.

முதலில் கபந்தி – ப்ரஜைகள் எங்கிருந்து பிறக்கின்றன?

பிப்பலாதர் – ப்ரஜாபதியானவர், ப்ரஜைகளை ச்ருஷ்டிக்க எண்ணி,
”ரயி”, ”ப்ராணன்” என்ற இரண்டையும் ச்ருஷ்டித்தார். ”ப்ராணன்”
என்பது ஜீவசமஷ்டி .”ரயி” என்பது அதற்கு உடலாக இருக்கின்ற
ப்ரக்ருதி. ஸ்ருஷ்டிக்கும் பகவானே, ஸம்வத்ஸரம், மாஸம், நாள்
என்று காலரூபமாக இருக்கிறான். தக்ஷிணாயனத்தின் வாயிலாக
சில ப்ரஜைகள் சந்திரலோகம் (ஸ்வர்க்கம்) சென்று பலனை
அனுபவித்து திரும்புகின்றனர் (மறுபடியும் பிறவி)
இவர்கள்கர்மானுஷ்டானத்திலேயே நோக்கம் உள்ளவர்கள்
வித்யையைஅனுஷ்டித்து ஆத்மாவை அறிந்தவர்.

உத்தராயணம் வாயிலாக ஸுர்ய மண்டலம் சென்று
மறுபடியும் திரும்பமாட்டார்கள்.
த்ரிகரண சுத்தியும், தபஸ்ஸ@ம், ப்ரஹ்மசர்யமும் உள்ளவர்களுக்கு
ப்ரக்ருதி மண்டலத்துக்கு மேலேயுள்ளது ப்ரஹ்மலோகம்.

2 – பார்க்கவர் கேட்பது –
ப்ரஜைகளின் உடம்பைத் தாங்குபவர் எவர்?
ப்ரகாசப்படுத்துகிறவர் எவர்?
இவர்களில் யார் சிறந்தவர்?
பிப்பலாதர் பதில் –
பஞ்சபூதங்களும், இந்திரியங்களும் உடம்பைத்
தாங்குகின்றன. இதில் ப்ராணவாயு சிறந்தது. இதை நிரூபித்தும்
ப்ராண வாயு மற்ற இந்த்ரியங்களுக்கு உணர்த்தியது. வாக்கு,
கண், மனசு, காது போன்றவை. ப்ராணனைப் பலவாறு
புகழ்ந்தன. (இந்த ஸ்தோத்ரம் இங்கு விவரமாகச்
சொல்லப்பட்டுள்ளது. தவிரவும் 12 ப்ராண வித்யை என்கிற
தலைப்பில் உள்ளவற்றையும் பார்க்க).

3 – கௌசல்யரின் கேள்வி –
இந்த ப்ராணவாயு எங்கிருந்துபிறக்கிறது?
எப்படி உடலில் வந்து சேருகிறது?
எவ்வாறுதன்னைப் பிரித்துக் கொள்கிறது?
எந்த வழியாக வெளியேகிளம்புகிறது?
உடலுக்கு உள்ளேயும், வெளியேயும் எப்படிஇருந்து வருகிறது?

பிப்பலாதர் பதில் –
பரமாத்மாவிடமிருந்து (பகவான்) ப்ராண வாயு
பிறக்கிறது. ஒவ்வொருவர் உருவத்திற்கும் நிழல் இருப்பதைப்
போல, ஜீவனின் உடலில் சேர்ந்து( ப்ரவேசித்து) மனசும் மற்ற
இந்த்ரியங்களும் பிரியாதபடி இருக்கிறது. முகபாவத்தில்
இருக்கிறது. ஹ்ருதயத்தில் இருப்பதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.
கீழ் இந்த்ரிய ஸ்தானத்தில் ”அபானன்” என்கிற பெயராலும்,
ஹ்ருதய நாடித்துடிப்பில் ”வ்யானன்” என்கிற பெயராலும், பாப
புண்ய பலன் பெறும் நாடியில் – ”உதானன்” என்கிற பெயராலும்,
வயிற்றில் அக்னியாக ”ஸமானன்” என்கிற பெயராலும்,
ப்ராணவாயு வசிக்கிறது.

கீழ்இந்தீரிய ஸ்தானம் – அபானன் – ஸுர்யன்
வயிற்றில் – ஸமானன் – பூமி
ஹ்ருதயத்தில் வ்யானன் – ஆகாயம்
புண்ய, பாப நாடித்துடிப்பில் – உதானன் – வாயு
முக்ய ப்ராணன் – தேஜஸ்
இப்படி பஞ்சபூதங்களுக்கு சம்பந்தப்படுத்துவர்.

(அதனால்தான் ஆகாரம் உட்கொள்ளும் முன்பாக ப்ராணாஹுதி
என்று ப்ராணாயஸ்வாஹா , அபாநாயஸ்வாஹா ,
வ்யாநாயஸ்வாஹா , உதானாயஸ்வாஹா , ஸமாநாயஸ்வாஹா ,
ப்ரஹ்மணேஸ்வாஹா … என்று துளி சாதம் எடுத்துக் கொண்டு
பல்லில் படாமல் ஒவ்வொரு மந்த்ரத்தையும் சொல்லி
சாப்பிடுகிறோம்).

4. ஸெளர்யாயணி முனிவர் கேள்விகள் –
தூங்கும்போது உடலில் எவை வேலை செய்கின்றன?
எவை வேலை செய்யாமல் உள்ளன?
ஸ்வப்னம் காண்பது எப்படி?
எதற்கு சுகம் உண்டாகிறது?
எல்லாம் எங்கே தங்கி நிற்கின்றன?

பிப்பலாதர் பதில் –
உறங்கும்போது எல்லா இந்த்ரியங்களும் மனத்தில்
லயிக்கின்றன. அப்போது ப்ராண, அபான, வாயுக்கள் வேலை
செய்கின்றன.
அப்போது ப்ராணன் (ஜீவன் என்று பொருள்கொள்க),
மனசை உடலிலேயே பரப்ரம்மம் உள்ள இடத்திற்கு
கொண்டு செல்கிறது. அப்போது வழியில் கண்டது, கேட்டது,
எப்போதோ அனுபவித்தது, அனுபவிக்காதது, இருப்பது,
இல்லாதது எல்லாம் ஸ்வப்னத்தில் – ஸ்வப்ன அனுபவத்தில்
வருகிறது.
தேஜஸ் (பராமாத்மா)ஸினால் தாக்கம் ஏற்பட்டு
ஸ்வப்னமும் போய் சுகத்தை ஜீவன் அனுபவிக்கிறது. எல்லாம்
இப்படி தன்னிடத்தில் லயித்து இருக்கும்போது ஜீவன்,
பரமாத்மாவிடம் தங்கி நிற்கிறான். இப்படி உபாசிப்பவன்
எல்லாவற்றையும ;அறிந்தவன் ஆவான்.

5 – சைப்யரின் கேள்வி –
ப்ரணவத்தை சாகும்வரை உபாஸிப்பவன்பெறும் உலகம் எது?

பிப்பலாதர் பதில் –
ஒற்றை மாத்ரை உள்ள ப்ரணவத்தை
உபாஸிப்பவன் தபஸ், ப்ரஹ்மச்சர்யம், ஆஸ்திக்யம், என்ற
செல்வங்களுடன் உயர்ந்ததை அனுபவிப்பான்.
இரண்டு மாத்திரைஉள்ள ப்ரணவத்தை உபாஸிப்பவன்
ஸ்வர்க்க லோகம் வரை(சந்திர லோகம்) சென்று நல்ல
அனுபவங்களை அனுபவித்து
திரும்புவான்.
மூன்று மாத்ரை கொண்ட ப்ரணவத்தினாலே,
பரமான ப்ரஹ்மத்தை உபாசிப்பவன், எல்லா பாபமும் போய்
பயத்தையும் போக்குகின்ற பரமபுருஷனைக் கண்ணாலே
காண்பான்.

6 – ஸுகேசர் கேள்வி –
ஷோடசகல புருஷன் யார்?
எங்குஉள்ளான்?

பிப்பலாதர் பதில் – பதினாறு கலைகளுக்கு புருஷன்.
இந்தஉடலிலேயே இருக்கிறான். சிந்தனை செய்து ப்ராணன், ச்ரத்தை,
5 பூதங்கள், இந்த்ரியம், மழை, அன்னம், வீர்யம், தபஸ், மந்த்ரம்,
கர்மம், பலன், பேர் என்கிற பதினாறையும் அமைத்துக்
கொண்டால் இந்த ஜீவனுக்கும் மேலானவன் ப்ரம்மம் – பரமாத்மா
என்று அறிவான்.
16 கலைகளும் ஜீவனிடம் அடங்கியுள்ளன.
இப்படி அறிந்தவனுக்கு ம்ருத்யு பயம் இல்லை. பொதுவாக
ப்ராண வாயு முகஸ்தானம் என்றும், இதுவே கீழ் இந்திரிய
ஸ்தானத்தில் அபான வாயு (அபானன்), வயிற்றில் அக்னி
இருக்குமிடத்தில் ஸமானன், ஆத்மாவின் இருப்பிடமான
ஹ்ருதயத்தில் ஆயிரக்கணக்கான நாடிகளில் வ்யானன்,
புண்யத்தினால் பெறப்படும் புண்ய லோகம், பாவத்தின் பலனாக
பெறப்படும் பாப லோகம், இரு வினைகளின் பயனாக மனித
உலகத்தையும் பெற வழியாக உள்ள நாடிகளில் உதானன் என்றும்
ப்ராண வாயு தன்னை பிரித்துக் கொண்டு இயங்குவதாக
சொல்லப்படுகிறது.

5 – முண் டகோபநிஷத்து

ப்ரஹ்மா, எல்லா வித்யைகளுக்கும் ஆதாரமான ”ப்ரஹ்ம
வித்யை”யை, தன் மூத்த குமாரரான அதர்வர் என்பவருக்கு
உபதேசித்தார். இந்த வித்யை அங்கீர், பாரத்வாஜர், ஸத்யவாஹர்
வழியாக ”அங்கிரஸுக்கு” வந்தது.
சௌநகர் என்கிற ரிஷி ,அங்கிரஸை அணுகி
”எதை அறிந்தால் எல்லாவற்றையும்அறிந்ததாகும்?” எனக் கேட்டார்.
அதற்குரிய விளக்கம் தான்—-முண்டகோபநிஷத்து.

”பரை”, ”அபரை” என்கிற இரண்டு வித்யைகளை அறிய
வேண்டும்.
அபரை என்பது வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்கள்
உபாங்கங்கள். இவற்றை அர்த்தத்துடன் அத்யயனம் செய்து
அடையப்படும் தெளிவான ப்ரஹ்ம ஞானமே அபர வித்யை (உலக
வாழ்க்கைக்கு பயன்படும் பலவகையான கல்விகளைச் சொல்வது
என்றும் சொல்லப்படுகிறது).

”பரை” – என்பது அழிவே இல்லாத பரப்ரஹ்மத்தைப் பெற
வழியாக உள்ள ஸாக்ஷாத்காரம். இது ஜ்ஞானிகளுக்கு உரியது.

ப்ரஹ்மத்திற்கு உதாரணமாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால்,
தன் த்ரேகத்திலிருந்து நூல் உண்டாக்கி அதனால் கூடு ஒன்று செய்து
அதில் இருக்கும் ”ஊக்ணநாபி” என்கிற சிலந்திப் பூச்சியே.
நித்யகர்மாக்களை விடாமல் செய்தால் ப்ரஹ்ம லோகம் வரையிலுள்ள
பலன்கள் எல்லாம் கர்மம் செய்வதாலேயே வந்து சேரும்.

பரமபுருஷன் – பகவான் என்று அறிந்து அனுஷ்டானபரர்களாக
இருப்பவர்கள் ஸுர்ய மண்டலம் வழியாக பகவானின் உலகத்தை
அடைவர். காம்யங்களை விட்டு, நித்ய கர்மாக்களை விடாமல்
செய்து வேத வேதாந்த ஞானமுள்ள குருவை அடைந்து அவர்
மூலம் ப்ரஹ்மத்தை அறிய வேண்டும்.

ப்ரணவம் என்கிற வில்லில் ஜீவாத்மா என்கிற அம்பை
உபாஸனையால் கூர்மையாக்கி வில்லில் தொடுத்து, ப்ரஹ்;மம்
என்ற இலக்கில் எய்ய வேண்டும். இதுதான் மோக்ஷத்திற்கு
உபாயம். இப்படிப்பட்ட மோக்ஷ ராஜ்யத்திற்கு உரியவனான
பகவான் ஹ்ருதயத்திலும் இருக்கிறான். இதை அறிந்தவன்
த்வேஷம், வினைகள் எதுவும் இல்லாதவனாக ஆகிறான்.

உடல் ஒரு வ்ருக்ஷம். இதில் இரண்டு பக்ஷிகள் உள்ளன.
ஒன்று வ்ருக்ஷத்தில் உள்ள பழங்களை சாப்பிடுகிறது
இன்னொரு பக்ஷி எதுவும் சாப்பிடாமல் ஒளியுடன் உள்ளது.
கர்மானுஷ்டானன் ப்ரஹ்ம வித்யை செய்யத் தகுந்தவன்.
ப்ரஹ்மவித்யையை அனுசரிப்பவனை ஆராதிப்பவனுக்கு
ஸர்வ லோகமும்பயன்.

ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் சொல்லப்பட்ட விவேகம், விமோகம்,
அப்யாஸம், க்ரியை, கல்யாணம், அனவஸாதம், அனுத்தர்ஷம்
ஆகிய ஏழும் வேண்டும்.

1) விவேகம் – சாஸ்த்ர சம்பந்தமான சுத்தமான ஆஹாரத்தை
எடுத்துக் கொண்டு வாழ்தல்.
2) விமோகம் – பற்றற்று இருப்பது.
3) அப்யாஸம் -பக்திக்கு இலக்கான பகவானையே சிந்தனை
செய்வது.
4) க்ரியை – வைதீக கர்மானுஷ்டானம்.
5) கல்யாணம்- சத்யம், முக்கரணங்களுடன் (மனோ, வாக்கு,
காயம்) ஒத்திருப்பது. தயை – நன்கொடை, அஹிம்சை – பிறருக்கு
துன்பம் நினைக்காமை என்பன.
6) அனவஸாதம் – சோர்வில்லாமல் இருப்பது.
7) அனுத்தர்ஷம் – அதிக மகிழ்ச்சிக்கு ஆளாகாமல் இருத்தல்.

பக்தி யோகம் செய்ய இவை எல்லாமும் வேண்டும். இதனால்
பகவானை அடையலாம்.
இந்த உபநிஷத் மூன்று பிரிவாக உள்ளது. ஒவ்வொரு
பிரிவிலும் இரண்டு கண்டங்கள்.

பொது –
வேதமும் உபநிஷத்தும் கங்கை.
பாஞ்சராத்ர நூல் -யமுனை.
ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள் – சரஸ்வதி நதியைப்
போல.
ஆக விசிஷ்டாத்வைதம் ”த்ரிவேணி வைஷ்ணவம்” எனப்படுகிறது.

6 – மாண்டூக்யோபநிஷத்து

ஆறு கண்டங்கள். இது ப்ரணவத்தில் உள்ள
அக்ஷரங்களைப் பிரித்துச் செய்யப்படும் உபாஸநத்தைப பற்றிச்
சொல்கிறது. இந்த அக்ஷரங்களை வைச்வாநரன், தைஜஸன்,
ப்ராஜ்ஞன் – என்றிப்படி உபாஸிக்க வேண்டும்.
ஜீவனுக்கு விழிப்பு,ஸ்வப்நம், உறக்கம், மோக்ஷம் என்று நான்கு நிலைகள் உள்ளன.
ஒவ்வொரு நிலைக்கும் ஒருமூர்த்தி.
இம் மூர்த்தி ஸ்ருஷ்டி, ஸ்திதி,வ்யாபாரங்களுக்குக் காரணன்.
சாந்தமாக இருப்பது நான்காவது மூர்த்தி. அதுவே ஆத்மா.
வைச்வாநரன் – அநிருத்தனையும்,
தைஜஸன் – ப்ரத்யும்நனையும்,
ப்ராஜ்ஞன் – ஸங்கர்ஷணனையும்,
துரீயன் – வாஸுதேவனையும் குறிக்கும். (உபநிஷத் பாஷ்யகாரர்,
ப்ரஹ்மஸுத்ரத்தில் உபயலிங்க அதிகரணத்தில் விவரம் உள்ளது).

ஜீவனின் மூர்த்தி வ்யூஹம் குணங்கள்
நிலை

விழிப்பு வைச்வாநரன் அநிருத்தன் சக்தி,தேஜஸ் –
(ஜாக்ரந் மூர்த்தி) ரக்ஷணம் – அறிவு

ஸ்வப்னம் தைஜஸன் ப்ருத்யும்னன் ஐச்வர்யம்,
(ஸ்வப்னமூர்த்தி) வீர்யம்,
ஸ்ருஷ்டி, தர்மம்

உறக்கம் ப்ராஜ்ஞன் ஸங்கர்ஷணன் க்ஞானம், பலம்
(ஸஷுப்த ஸம்ஹாரம்
மூர்த்தி) சாஸ்த்ரப்ரசாரம்

மோக்ஷம் வாசுதேவன் வாஸுதேவன் *
(மூர்ச்சாமூர்த்தி)

*முதல் வ்யூஹம் – வாஸுதேவன் என்றும், மொத்தம் நான்கு
வ்யூஹங்கள் என்றும் சொல்வர். மூலவாஸுதேவனை –
பரவாஸுதேவன் என்றும், இந்த முதல் வ்யூஹ வாஸுதேவனை
வ்யூஹ வாஸுதேவன் என்றும் சொல்வர். வ்யூஹ வாஸுதேவன்
எல்லாவற்றிற்கும் பொது.
விழித்திருப்பவன் – எல்லாவற்றையும் செய்கிறான். ஸ்வப்னத்தில்
உடலின் செயல் இல்லை.
ஜீவன் செய்யும் த்யானத்திலும் நான்கு நிலை:
1) வெளிவிஷயங்களிலே ஈடுபட்டுக் கொண்டே பகவானை
சிந்தித்தல் – ஜாக்ரத் த்யானம்
2) வெளி விஷயங்கள் இல்லாமல், மனஸ் மட்டும்
வெளிவிஷயங்களில் பற்றைவிடாமல்——பகவத்சிந்தனை
—–ஸ்வப்ந த்யானம்
3) வெளிவாஸனையோடுமட்டும் கலப்புண்ட சிந்தனை——
ஸுஷுப்தி த்யானம்
4) எல்லாமும் விலக பகவத் த்யானம் மட்டுமே இருப்பது—-
மூர்ச்சா த்யானம்

பகவானின் லீலா விபூதியில் (உலகங்களையெல்லாம்,
ஜீவன்களை எல்லாம் படைத்துக் காத்து அழிக்கும்
விளையாட்டில்) ஸ்ருஷ்டி, ஸ்திதி ஸம்ஹாரங்களில் வாஸுதேவ
மூர்த்தியிடமிருந்து ஸங்கர்ஷண மூர்த்தி, அதனின்று ப்ரத்யும்ன
மூர்த்தி, அதனின்று அநிருத்தமூர்த்தி தோன்றுகிறது.

ஸங்கர்ஷணன் – ஜீவதத்துவத்திற்கு அபிமானி.
ப்ரத்யும்னன் -மனஸ்ஸுக்கு அபிமானி.
அநிருத்தன் அஹங்காரத்திற்குஅபிமானி.
மோக்ஷ ஆசையுள்ளவர்கள் முதலில் அநிருத்தன், பிறகு
ப்ரத்யும்னன், பிறகு ஸங்கர்ஷணன் அதன் பிறகு வாஸுதேவ
உபாஸனம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரணவத்திற்கு வ்யூஹ மூர்த்தி விஷயமாக விவரித்துச்
சொல்லப்படுகிறது. அதர்வ வேதத்தைச் சேர்ந்த பிப்பலாத
சாகையில் உள்ள ப்ரச்னோபநிஷத்து, முண்டக சாகையில் உள்ள
முண்டகோபநிஷத்து, மண்டூக சாகையில் உள்ள மாண்டோக்ய
உபநிஷத்து இவை பிரஸித்தி பெற்றவை.

பொது:
ஆத்மாவின் பதங்கள் நான்கு.
வைச்வாநரன், தைஜஸன்,
ப்ராஜ்ஞன், துரீயன்.
ஜீவனுடைய நான்கு அவஸ்தைகள்
விழிப்பு,ஸ்வப்னம், ஸுஷுப்தி மோக்ஷம்.
இந்த நான்கு அவஸ்தைகளை
(நிலைகளை) நிர்வஹிப்பது நான்கு மூர்த்திகள் என்று
சொல்லப்படுகிறது.

—அடுத்தது- தைத்திரியோபநிஷத்

About the Author

Leave A Response