Irunthum kidanthum ninrum –2

Posted on Dec 30 2016 - 10:15am by srikainkaryasriadmin

இருந்தும், கிடந்தும், நின்றும் —–2
———————————————————

3.ஸாளக்ராமத்தில் வந்து நின்றான்
ஸ்ரீ மூர்த்திப் பெருமானாக நின்றான்
முக்திநாராயணனாக நின்றான்
வடக்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன் நின்றான்.
ஸ்ரீ தேவியுடன் நின்றான்.
கண்டகி நதி எனப்படும் ”சக்ர ”தீர்த்தக்கரையில் நின்றான்
கனக விமானத்தின் அடியில் நின்றான்.
ப்ரஹ்மா ருத்ரன் கண்டகி நதி பிரார்த்திக்க,
அவர்களுக்குப் ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றான்.
பெரியாழ்வாரும் ,திருமங்கை ஆழ்வாரும்
மங்களாசாஸனம் செய்ய மகிழ்ந்து நின்றான்.
இப்படி ஸாளக்ராமத்தில் நின்ற எம்பெருமானை –நாராயணனை
சேதனர்களாகிய நாம் கண்டு கொண்டோமில்லை
பனிக்கும், குளிருக்கும் பயந்து, முக்கியமாக
வயிற்றுக்கு வேளாவேளைக்குச் சோறு கிடைக்காது என்று ஸாளக்ராமத்தில் வந்து நின்றானைக் கண்டுகொள்ள வில்லை.

பகவான், நம்மை விடுவதாக இல்லை

4.திருவதரியில் வந்து அமர்ந்தான்
திருவஷ்டாக்ஷர அவதார க்ஷேத்ரமாகையால், இங்கு அமர்ந்தான்.
பத்ரிநாராயணனாக இருந்தான்
கிழக்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன் இருந்தான்.
அரவிந்தவல்லித் தாயாருடன் இருந்தான்
தப்த குண்டத்தில் அருகில் இருந்தான்
தப்தகாஞ்சன விமானத்தின் அடியில் இருந்தான்
”நரனு”க்குப் ப்ரத்யக்ஷமாகி இருந்தான்.
பெரியாழ்வாரும், திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களாசாஸனம் செய்ய , நம்மை எதிர்பார்த்து அமர்ந்தான்
நாம் ,என்ன ஏமாளியா ? அவனுக்குப் பிடி கொடுத்து விடுவோமா ? ”இதுவும் கடும் குளிர்ப் பிரதேசம்—ஆறு மாசம் கோவில் மூடியிருக்கும் என்கிறார்கள்—எப்போது திறப்பார்களோ ” என்றெல்லாம் நினைத்து,
உண்டியே—உடையே என்று இருந்தோம்

5.திருப்பிரிதியில் ( ஜோஷிமட் –நந்த ப்ரயாக் ) கிடந்தான்.

ஜோஷிமட்டில் கிடந்தான்
புஜங்க ஸயனமாகக் கிடந்தான்
கிழக்கு நோக்கிய திருமுகமண்டலத்துடன் கிடந்தான்.
பரமபுருஷனாகக் கிடந்தான்
பரிமளவல்லி நாச்சியார் அருகே இருக்கக் கிடந்தான்.
இந்த்ர தீர்த்தம், கோவர்த்தன தீர்த்தம், மானஸ ஸரஸ் அருகே கிடந்தான்.
கோவர்த்தன விமானம் அடியில் கிடந்தான்
பார்வதி வேண்ட ,அவளுக்குப் ப்ரத்யக்ஷமாகிக் கிடந்தான்
திருமங்கை ஆழ்வார் , பத்துப் பாசாரங்களால் பாட,
பரவசத்துடன் கிடந்தான்
ஆனால் சேதனர்களாகிய நாமோ, இங்கு
ஸ்ரீ ந்ருஸிம்ஹனும் ,வாஸுதேவரும்தான்
எழுந்தருளி இருக்கிறார்கள்; இந்தத் திவ்ய தேசம் ,இமயமலையில் உட்புறத்தில் எங்கோ இருக்கிறது என்று ”சாக்கு” சொல்லித் தவிர்த்தோம்.

6.தேவப் பிரயாகையில் வந்து நின்றான்

திருக்கண்டமென்னும் கடிநகரில் வந்து நின்றான்
நீலமேகப் பெருமானாக நின்றான்
கிழக்கு நோக்கிய திருமுகமண்டலத்துடன் நின்றான்
புண்டரீக வல்லித் தாயாருடன் நின்றான்
அளகானந்தா –பாகீரதி சங்கமம் ஆகி கங்கை எனப் போற்றப்படும் நதிக்கரையில் நின்றான்
மங்கள விமானத்தின் அடியில் நின்றான்
ப்ரஹ்மாவுக்கும், பரத்வாஜருக்கும் ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றான்
பெரியாழ்வார் பாட, குதூகலித்து நின்றான்
சேதனர்களாகிய நாம், என்ன காரணம் சொன்னோம் தெரியுமா ?
”திவ்ய தேச எம்பெருமான்களை ஸேவிக்கும் முன்பு தீர்த்தாமாட வேண்டும்;இந்த நதியில் மிக மிக ஜாக்கிரதையாக ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்;
இங்கெல்லாம் ஸ்நானம் செய்து நமக்கு அனுபவம் இல்லை —-”

பகவான் யோசித்தான் —
ஹிமயமலை போன்ற பெரிய மலையும் வேண்டாம், கிடுகிடுக்கவைத்துச் சுழன்றோடும் நதியும் வேண்டாம், பனியும் வேண்டாம் குளிரும் வேண்டாம்
நம் குழந்தைகள் ,ஸமுத்ரத்தைப் பார்த்தால் குதூகலிப்பார்கள் . சமுத்ரகரைக்குப்
போவோம் என்று திருவுள்ளம் பற்றி ,

7.த்வாரகையில் நின்றான்

கல்யாண நாராயணனாக நின்றான்
த்வாரகாதீசனாக நின்றான்
மேற்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன் நின்றான்
ஸ்ரீ லக்ஷ்மி , ருக்மிணீ ,அஷ்ட மஹிஷிகள் சூழ நின்றான்
கோமதி நதி, சமுத்ரத்தில் சங்கமிக்கும் இடத்தில் நின்றான்
ஹேமகூட விமானத்தின் அடியில் நின்றான்
திரௌபதிக்குப் ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றான்
நம்மாழ்வார், பெரியாழ்வார், திருமழிசை ஆழ்வார், ஸ்ரீ ஆண்டாள், திருமங்கை ஆழ்வார்
மங்களாசாஸனம் செய்ய , ராஜாவைப்போல நின்றான்
ஜீவாத்மாக்களாகிய நாம்–
இந்த இடம் மோக்ஷத்துக்குத் ”த்வாரமா”மே –
மோக்ஷத்துக்கு இச்சை வரும்போது, த்வாரகைக்குப் போகலாம் என்றோம்

பகவான் நம்மை விடுவதாக இல்லை—

இவர்கள் குழந்தைகள்தானே — குழந்தைகளை விரும்புவார்கள் என்று தீர்மானித்து,

8.வடமதுரையில் நின்றான்

ப்ருந்தாவனம் கோவர்த்தனம் சேர்ந்த மதுராவில் நின்றான்
பாலக்ருஷ்ணனாக நின்றான்
கிழக்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன் நின்றான்
ஸத்யபாமாவுடன் நின்றான்
யமுனா நதிக்கரையில் நின்றான்
கோவர்த்தன விமானத்தின் அடியில் நின்றான்
ப்ரஹ்மாவுக்கும் ,இந்த்ராதி தேவர்களுக்கும், தேவகி வஸுதேவருக்கும் ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றான்
நம்மாழ்வாரும், பெரியாழ்வாரும் தொண்டரடிப் போடி ஆழ்வாரும் ஸ்ரீ ஆண்டாளும் திருமங்கை ஆழ்வாரும் பாடப்பட, தன்னுடைய அவதார பூமி என்கிற
பெருமிதத்துடன் நின்றான்
ஆனால்,சேதனர்களாகிய நாமோ,
ஆழ்வார்களால் பாடப்பெற்ற , எம்பெருமான்கள் இங்கு இல்லையாமே–என்று சொல்லி ஒதுக்கினோம்

பகவான் , மோஹன க்ருஷ்ணனாக ஆகி, இக்குழந்தைகளை மயக்குவோம் என்று எண்ணி,

9.திருவாய்ப்படிக்கு வந்து நின்றான்
திருவாய்ப்பாடியாகிய கோகுலத்தில் நின்றான்

நவ மோஹன க்ருஷ்ணனாக நின்றான்
கிழக்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன் நின்றான்
ருக்மிணி, ஸத்யபாமாவுடன் நின்றான்
யமுனா நதி தீரத்தில் நின்றான்
ஹேமகூட விமானத்தின் அடியில் நின்றான்
நந்தகோபருக்குப் ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றான்
பெரியாழ்வாரும் ஸ்ரீ ஆண்டாளும், திருமங்கை ஆழ்வாரும் பாடல்களால் துதிக்க நின்றான்
ஆனால், சேதனர்களாகிய நாமோ,
திருவாய்ப்படிக்குப் போகாததன் சாக்குப்போக்கை இங்கும் சொன்னோம்

பகவானுக்குநின்றுநின்று திருக்கால்கள்நொந்தனவோ —?

10.திருவயோத்திக்கு வந்து இருந்தான் ( அமர்ந்தான் )
ஸ்ரீ ராமனாக இருந்தான்
ஸ்ரீ ரகுநாயகனாக இருந்தான்
ஸீதா தேவியுடன் இருந்தான்
வடக்கு நோக்கிய திருமுக மண்டலத்துடன் இருந்தான்
ஸரயூ நதிக்கரையில் இருந்தான்
புஷ்கல (புஷ்பக) விமானத்தின் அடியில் இருந்தான்
ராமனாக அவதரித்த பூமி இது என்கிற பூரிப்புடன் இருந்தான்
தேவர்களுக்கும் ,முனிவர்களுக்கும் பரதனுக்கும் ப்ரத்யக்ஷமாகி இருந்தான்
நம்மாழ்வாரும் பெரியாழ்வாரும் , குலசேகர ஆழ்வாரும் ,தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரும் திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களாசாஸனம் செய்ய மந்தஹாஸத்துடன் இருந்தான்
ஆனால், சேதனர்களாகிய நாமோ,
திருவாய்ப்படிக்குப் போகாததன் சாக்குப்போக்கை இங்கும் சொன்னோம்

பகவான் மனம் தளர்ந்தானில்லை —அர்ச்சா மூர்த்தியை விடுவோம் என்று எண்ணி, ஆரண்ய ஸ்வரூபியாக இருப்போம் என்று தீர்மானித்து,

11. நைமிசாரண்யத்தில் நின்றான்

ஸ்ரீ ஹரி என்கிற தேவராஜன் என்கிற திருநாமம் ஏற்று நின்றான்
ஸ்ரீ ஹரிலக்ஷ்மியுடன் நின்றான்
கோமுகி , சக்ர தீர்த்தம், அருகில் நின்றான்
ஆரண்யமாகி நின்றான்
இந்த்ரன் ,சந்த்ரன், வேதவ்யாஸர் ,ஸூத புராணிகர்களுக்கு ப்ரத்யக்ஷமாகி நின்றான்
திருமங்கை ஆழ்வார் பத்துப் பாசுரங்களால் பாட, திருப்தியுடன் நின்றான்
ஆனால், சேதனர்களாகிய நாமோ,
திருவாய்ப்படிக்குப் போகாததன் சாக்கைஇங்கும் சொல்லி,அரண்ய ஸ்வரூபியான பகவானை அகல விட்டோம்

பகவான் —”சரி அடுத்த நிலமான –அடர்ந்த காடும் ,உயர்ந்த மலையும் உள்ள அஹோபிலத்துக்குப் போவோம் என்கிற திருவுள்ளத்துடன்

12. அஹோபில ந்ருஸிம்ஹர்களாக வந்து அமர்ந்தான் –வந்து இருந்தான்

சிங்கவேள் குன்றத்தில், சீரிய சிங்கமாக அமர்ந்தான்–இருந்தான்
ஜ்வாலா ஹோபில மாலோல க்ரோடா காரஞ்ச பார்க்கவ : |
யோகானந்த : சத்ரவட : பாவநோ நவமூர்த்தய :
என்பதாக நவ நரசிம்மர்களாக இருந்தான்
ப்ரஹ்லாத வரதனாக இருந்தான்
ஸ்ரீ லக்ஷ்மி , அம்ருதவல்லி ,செஞ்சுலக்ஷ்மி ஸமேதராய் இருந்தான்
பவநாசினி போன்ற தீர்த்தக்கரைகளில் இருந்தான்
ப்ரஹ்லாதனுக்கும் ,கருடனுக்கும் ப்ரத்யக்ஷமாகி இருந்தான்
திருமங்கை ஆழ்வார் பாசுரங்கள் பாடிக் கொண்டாட இருந்தான்
ஆனால், உலகத்துப் பாசங்களில் உழலும் நாம்,
காட்டு மிருகங்கள் உலவுகின்ற இடம்—போவது ஆபத்து என்று விலக்கினோம்

பகவான், பரவாசுதேவன் –ஸ்ரீமந் நாராயணன் , இங்கிருந்து, அடுத்த மலைக்கு வந்தான்

13.திருவேங்கட மாமலையில் நின்றான்

மலை குனிய நின்றான்
தேவாதி தேவர்களை—ஸேவிக்க வாருங்கள் என்று கூறி ,மேலேயிருந்து கீழே வரச் செய்து நின்றான்
பூலோகத்து மானிடரை, ஸேவிக்க வாருங்கள் என்று கூறி , கீழேயிருந்து மேலே வரச் செய்து நின்றான்
திருவேங்கடமுடையானாகி நின்றான்
ஸ்ரீநிவாஸனாக நின்றான்
மலையப்ப ஸ்வாமியாக நின்றான்
ஸப்தகிரி வாஸியாக நின்றான்
கிழக்கே திருமுக மண்டலத்துடன் நின்றான்
பத்மாவதி நாயகனாய் நின்றான்
பதினான்கு தீர்த்தப் ப்ரியனாக நின்றான்
நித்ய கல்யாணப் பெருமாளாக நின்றான்
ஆனந்த நிலையத்தின் அடியில் நின்றான்
நித்யோத்ஸவ ,பக்ஷோத்ஸ்த்வ , மாஸோத்ஸவ , ஸம்வரோத்ஸவ ஸ்ரீநிவாஸனாய் நின்றான்
தொண்டைமான் அரசருக்குத் ப்ரத்யக்ஷமாய் நின்றான்
நம்மாழ்வாரும், பொய்கை பூதம் பேயாழ்வாரும் , பெரியாழ்வாரும் ஸ்ரீ ஆண்டாளும்
குலசேகர ஆழ்வாரும், திருமழிசையும் திருப்பாணாழ்வாரும் ,திருமங்கை ஆழ்வாரும்
பலப்பலப் பாசுரங்களால் ,பக்திச் சுவை சொட்டப் பாடியதைக் கேட்டு, பரம ஆனந்தத்துடன் நின்றான்
ஆனால், சேதனர்கள் , எல்லாத் திக்குகளிலிருந்தும் வந்து கூட்டம் கூட்டமாக ஸேவித்து உண்டியலில் ஸமர்ப்பித்தார்கள். தினந்தோறும் வந்து எண்ணிலடங்கார் ஸேவித்தாலும் கஷ்ட நஷ்டங்களைக் குமுறிக் குமுறிச் சொல்லிப் ப்ரார்த்தித்தார்களே தவிர,
அவனது திருவடிகளை வேண்டவில்லை
யோசித்தான் —– நாம் சர்வ வ்யாபி; பரந்து எங்கும் கரந்து உறைந்தாலும், ஸ்வயம்வக்த க்ஷேத்ரங்களிலும் , ஆழ்வார்கள் ,தேடித்தேடி மங்களாசாஸனம்
செய்த திவ்ய தேசங்களிலும், சேதனர்களுக்கு
( நாம்தான்)—அவர்கள் ஸேவிக்க வரும்போது,
நமது அர்ச்சாரூப,திவ்யமங்கள ஸ்வருபத்தை ஸேவிக்கச் செய்து, உங்களால், நம்மை ஒழிக்க ஒழியாது;எற்றைக்கும் ஏழேழு பிறவிக்கும் உற்றவன் ;
மற்ற காமங்களை விடு என்று நமது ஸௌசீல்ய , ஸௌலப்ய—-இத்யாதி குணங்களை மேலும்
காட்டுவோம் என்று திருவுள்ளம் பற்றினான்.

—— ஜீவாத்மாவுக்கும், பரமாத்மாவான பகவானுக்கும் உள்ள இந்தஒழிக்க ஒழியா உறவு ——–

பகவான் வடநாட்டிலிருந்து, தொண்டை நாடு வந்தான் ;
தொண்டை நாடு, சான்றோருடைத்து—

இருந்தும், நின்றும் அலுத்தவன்,

14. திருவள்ளூரில் கிடந்தான்

இந்தச் செய்தி இன்னும் வளரும்


Sarvam Sree Hayagreeva preeyathaam11095049_909280162469674_1992659316_n546896_156469204556076_352989759_n

About the Author

Leave A Response