தனியன்——-1to 9

Posted on Jan 26 2018 - 6:53am by srikainkaryasriadmin
|
Categorized as
1963

தனியன்——-1

தனியன்
—————–

தனியன் என்கிற வார்த்தைக்கு,வணக்கத்துடன் வழிபாடு செய்து,
பெருமைகளைப் புகழ்வது என்று பொருள் கொள்ளலாம்
ஆழ்வார் அல்லது வைணவப் பெரியவர் ஒருவரின் பாடல்களைக் கூறும் முன்னர்
அவரைப் போற்றித் துதிக்கும் பாடல் என்றும், தனிமனிதனைப் போற்றும் பாடல்
என்பதால், இப்பாடல் ”தனியன்” எனப்பட்டது என்றும் பொருள் கூறுவர்.
தனித்து நிற்கும் ஓரிரு பாடல் என்பதால், ”தனியன்” எனப்பட்டது என்றும்
மற்றொரு பொருள் கூறுவர் . இவை, பொதுவாக, ”வெண்பா”, ”கட்டளைக் கலித்துறை ”
யாப்பில் அமைவது வழக்கம் என்றும், இவை 10ம் நூற்றாண்டில் பாடி இணைக்கப்பட்டவை
என்றும் சொல்லப்படுகிறது .

பகவான் சந்தோஷப்படுகிறான்

அவன் ஸர்வ சக்தன்;க்ருபாஸமுத்ரன் .
பொய்கை ஆழ்வார் முதலாக, திருமங்கை ஆழ்வார் வரை ,இந்நிலவுலகில்
அவதரிக்கச் செய்து, அவர்கள், திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் மூலமாகத் தன்னைத்
துதித்ததைக் கேட்டு, சந்தோஷப்பட்டான்.
ஆழ்வார்கள் ,மங்களாசாஸனம் செய்த திவ்ய தேசங்களில், ”அர்ச்சா”ரூபியாக நின்றும்,
இருந்தும் ,கிடந்தும் திவ்ய ப்ரபந்தங்களைச் செவிசாய்த்தும் ,நம்மைப் போன்ற
சேதனர்களை ”வா —-வா —” என்று அழைத்தும் அநுக்ரஹித்துச் சந்தோஷப்படுகிறான்.
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார், ஸ்ரீ மதுரகவிகள், ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள், நடுநாயகமாக நம் இராமாநுசன் —
நம் வேதாந்தாசார்யன் ஸ்வாமி தேசிகன் ,பிறகு பற்பல ஆசார்யர்களை அவதரிக்கச் செய்து,
அவர்கள் மூலமாக, கடினமான க்ரந்தங்களுக்கு சுலபமாகப் புரிந்து கொள்ளும்படியான
வ்யாக்யானங்களைக் கொடுத்து , நம்போன்ற சேதனர்களுக்கு ஹிதோபதேசங்களை
அருளச் செய்து சந்தோஷப்படுகிறான் .
அத்தகு ஆசார்யர்களின் உபதேசங்களாலே ,பிராட்டியும் தாமும் ஆன ”ஈச்வரத்வம் ”
அவர்களுக்கு, சேதனர்களாகிய நாம் அடிமை என்கிற ”ஜீவதத்வம் ”, இவற்றை
அறியவொட்டாமல் தடுக்கிற ”ப்ரக்ருதி தத்வம்”—இவைகளைச் சேதனர்கள் அறிந்து,
தெளிந்து, ”ப்ரபத்தி” என்பதாலே, ப்ரக்ருதி ஸம்பந்தத்தை நீக்கி, திவ்ய தம்பதிகள்—
சேஷீ தம்பதிகள்—–சரண்ய தம்பதிகள்—-என்றெல்லாம் புகழப்படும் தங்களுக்குக்
கைங்கர்யம் ஆகிற புருஷார்த்தத்தை அடைவித்து, உஜ்ஜீவிக்கும்படி செய்து
சந்தோஷப்படுகிறான் .
இப்படி, பகவானின் அபரிமிதமான சந்தோஷமே , தங்கள் சந்தோஷம் என்று
ஆழ்வார்கள், ஆசார்யர்கள் அருளிய ஸ்தோத்ரங்களையும், பாசுரங்களையும்,
நாம் படிக்கும் முன்பு (ஸேவிக்கும் முன்பு)இவர்களின் பெருமைகளைச் சொல்லும்
”தனியன்” என்பதைப் பக்தியுடன் , அந்தரங்க சுத்தியுடன் சொல்லிவிட்டு, அதன்பிறகு,
அவர்கள் அருளியதைச் சொல்வது, தொன்றுதொட்டு,நம் பூர்வாசார்யர்கள்
வகுத்துக்கொடுத்த நெறியாகும் .
உதாரணமாக—-
திருப்பாவை சொல்வதற்கு முன்பாக, திருப்பாவையை அருளிய ஸ்ரீ ஆண்டாளைப்
பற்றி ஸ்ரீ பட்டர் அருளிய ”நீளாதுங்கஸ் —-” என்கிற ஸம்ஸ்க்ருதத் தனியனும்,
உய்யக்கொண்டார் என்கிற ஆசார்யன் அருளிய தனியனையும் சொல்வது
(அன்னவயல் புதுவையாண்டாள் மற்றும் சூடிக்கொடுத்த ) வழக்கமாக இருந்துவருகிறது.

ஆங்கிலத்தில் சொல்வதென்றால்,
”Taniyan” —an invocating and laudatory verse–is invariably recited at the beginning of the study or recitation
of tamil scriptures known as ”stotras” / Divya prabanda/Desika prabanda

ஆக , எந்த ஸ்தோத்ரங்களை /பாசுரங்களைச் சொல்கிறோமோ அவற்றை அருளியவரைப்

புகழும் ”தனியன்”என்பதைச் சொல்லிவிட்டுப் பிறகு அந்த ஸ்தோத்ரங்கள் —இவைகளைச்

சொல்லும்போது, தனியனை அருளியரின் க்ருபை, எவரைப்பற்றிய தனியனோ அவரின் க்ருபை ,
பகவானின் அநுக்ரஹம் —-இவை யாவும் கிடைக்கிறது என்பது பூர்வாசார்யர்களின் துணிபு.

இப்படிப்பட்ட தனியன்களை,
தனியன்

அதை அருளியவர்

அவருடைய காலம்

இந்தத் தனியனுக்குப் பிறகு ஸேவிக்கப்படும் ஸ்தோத்ரங்கள் /பாசுரங்கள்

என்பனபோன்றவற்றைச் சுருக்கமாகப் பார்ப்போம் .
(கலியுகம் என்பது கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பு 3069ம் வருஷத்திலிருந்து

ஆரம்பம் என்பதை நினைவில் வைத்து, கலியுகம் என்று சொல்லும்போதெல்லாம்

அவரவர்கள் உசிதப்படி ஆங்கில ஆண்டைக் கணக்கிட்டுக் கொள்ளலாம்.
ஆங்கில வருடங்களில் சில வேறுபாடுகள் நேரலாம். ஆனால், அது முக்கியமல்ல–
தனியன்—அதைத் தொடர்ந்த விவரங்களே முக்யம் )

தனியன்
——————————
ஸ்ரீமாந் வேங்கட நாதார்ய : கவிதார்க்கிக கேஸரீ |
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே ஸந்நிதத்தாம் ஸதாஹ்ருதி ||

இது கலி சகாப்தம் 4431ல் சுக்ல வருஷம் சித்திரை மாதம் ,புனர்வஸு

நக்ஷத்ரத்தில் அருளப்பட்டது என்பர். .ஸ்வாமி தேசிகனின் திருக்குமாரர்

வரதாசார்யர் என்கிற நயினாசார்யர் அருளியது.
இந்தத் தனியனின் அர்த்த விசேஷத்தைச் சிலாகித்த பெரியோர்கள் ,
இந்தத் தனியனை , ஸ்வாமி தேசிகன் அருளிய ஸ்ரீ பாஷ்யாதி ஸ்ரீஸூக்திகளை

ஸேவிக்குமுன்பாக தனியனாக ஏற்றார்கள்.தவிரவும் ஸ்வாமி தேசிகன்

அருளிய ஸ்தோத்ரங்களை ,கோஷ்டியாகவோ , தனியாகவோ ஸேவிக்குமுன்பாக,
பக்தியுடன் சொல்வது என்பது பூர்வர்கள் காட்டிய வழியாகும். மேலும்,
எந்த ஸ்தோத்ரங்களைச் சொல்ல ஆரம்பித்தாலும், சுப கார்ய ஆரம்பத்திலும்

இந்தத் தனியனைச் சொல்வது ஆசார்யர்கள் காலந்தொட்டு நெடுநாளைய வழக்கம்.
அடுத்தது—-ராமாநுஜ தயாபாத்ரம் ———-என்கிற தனியன்

—————————————————-தொடருகிறது————————-
தனியன்——–1 இணைப்பு
————————————————————————————

மிக முக்கியமான தனியனான
ஸ்ரீமாந் வேங்கட நாதார்ய : கவிதார்க்கிக கேஸரீ |
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே ஸந்நிதத்தாம் ஸதாஹ்ருதி ||
என்பதை ஸ்வாமி தேசிகனின் திருக்குமாரர் அருளினார் என்று தெளிந்தோம்
இவருடைய வரலாற்றுக் குறிப்பு —-( மிகச் சுருக்கமாக)
இவர் ஸ்வாமி தேசிகனின் திருக்குமாரர்.ஸ்ரீ வரதாசார்யர் என்கிற திருநாமம்.
நள வருஷம் ஆவணி மாத ரோஹிணி நக்ஷத்ரத்தில் அவதாரம்.
விபவ வருஷத்தில் –ஸ்ரீபாஷ்ய க்ரந்தம், தனது திருத்தகப்பனாரும் –ஆசார்யருமான
ஸ்வாமி தேசிகனிடத்தில் காலக்ஷேபம் செய்து க்ரஹித்தார் .
காலக்ஷேபம் பூர்த்தி ஆனவுடன்,

ஸ்ரீமாந் வேங்கட நாதார்ய : கவிதார்க்கிக கேஸரீ |
வேதாந்தாசார்ய வர்யோமே ஸந்நிதத்தாம் ஸதாஹ்ருதி ||

என்கிற இந்தத் தனியனை விண்ணப்பம் செய்து தெண்டனிட்டார் .
அப்போது கூடவே இருந்த ஸ்ரீ ஸுதர்சன பட்டர் முதலானோர் ,
இந்தத் தனியனைக் கேட்டு,மிகவும் சந்தோஷித்து ”இனிமேல்
இந்தத் தனியனைச் சொன்னபிறகே ,க்ரந்த காலக்ஷேபம் செய்யவேண்டும்”
என்று நியமித்தார்கள்.
இதற்கு முன்புவரை, ஸ்வாமி தேசிகனின் ப்ரதம சிஷ்யரான வீரவல்லி பெருமாளய்யன்

விண்ணப்பித்த

நம : பதம் இதம் பூயாத் தஸ்மை வேங்கடஸுரயே |
யத்வாகம் க்ருதஸேகேந ஸஞ்ஜீவிதமிதம் ஜகத் ||

என்கிற தனியன் வழக்கத்தில் இருந்தது.
ஸ்வாமி தேசிகன் பரமபதம் எழுந்தருளிய பிறகு ஒருவருஷ காலம் ஸ்ரீரங்க வாஸம்

செய்தார்.அங்கு, ஸம்வத்ஸர கைங்கர்யங்களைப் பூர்த்தி செய்து,சஞ்சாரமாக

ஒவ்வொரு திவ்யதேசமாக ஸ்ரீ ப்ரஹ்மதந்த்ர ஸ்வாமியுடன் எழுந்தருளி,
தஞ்சை மாமணிக்கோயில் அடைந்தார்கள்.
அங்கு எழுந்தருளியிருந்தபோது ,ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் பரமபதிக்க,
அவருக்குப் பன்னிரண்டு தினங்களும் அபரகார்யங்கள் முடிந்தநிலையில்,
திருக்கார்த்திகை ஆகிவிட்டது.பரமபதித்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரின் உறவினர் ,
ஸ்ரீநயினாசார்யரிடமும் ,ப்ரஹ்மதந்த்ர ஸ்வாமியிடமும் வந்து,
” திருக்கார்த்திகைக்குப் பிறகு,அநத்யயன காலம் என்பதால், நாலாயிர திவ்ய

ப்ரபந்தங்களை ஸேவிக்க இயலாதநிலையில், திருவத்யயன தினத்தில்

எதை ஸேவிப்பது –? ”என்று கேட்க, இவ்விருவரும் ஆலோசனை பண்ணி ,
”அநத்யயன காலத்தில் திவ்ய ப்ரபந்தங்களின் தனியன்களையும், தேசிகப்

ப்ரபந்தங்களையும்ஸேவித்து , திருவத்யயனத்தை நடத்துமாறு”நியமித்தனர் .

நீலமேகப் பெருமாள் திருவோலக்கத்தில், அத்யயன காலத்தில்,எம்பெருமானார்–
ஸ்ரீ உடையவர் நியமனப்படி நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தங்களை ஸேவித்து

முடித்ததும்,தேசிக ப்ரபந்தங்களையும் ஸேவித்துவரும்படி நியமிக்க,
இது தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது.

ஸ்ரீ நயினாசார்யர் அருளிய நூல்கள்–
ஸ்வாமி தேசிகனின் ”அதிகரண ஸாராவளி” க்கு ”அதிகரண சிந்தாமணி ”
என்கிற வ்யாக்யானம் 2.தேசிக மங்களம் 3.ப்ரார்த்தநாஷ்டகம் 4.ப்ரபத்தி

5.விக்ரஹத்யாநம் 6.திநசர்யை 7பிள்ளையந்தாதி மற்றும் பல நூல்கள்.

இவருக்குப் பத்து சிஷ்யர்கள்.ஜய வருஷம் பங்குனி மாதம் க்ருஷ்ணபக்ஷ

ஸப்தமியில் பரமபத ப்ராப்தி.

தனியனின் அர்த்தம்–மிகச் சுருக்கமாக—
கருவிலே திருவுடையவரான ,திருவேங்கடவனின் மறுஅவதாரமான

வேதங்கள், சாஸ்த்ரங்கள் முதலியவற்றில் மிகவும் வல்லுநரான ,
வாதப்போர் செய்வதில் ஸிம்ஹமான ,வேதாந்த ஆசார்யரான ஸ்வாமி தேசிகன்

எங்களுடைய ஹ்ருதயத்தில் எப்போதும்,எப்போதும் வஸிப்பாராக —எங்கள்

ஹ்ருதயங்களை இருப்பிடமாகக் கொள்வாராக—

May the ever glorious Venkatanatha,the greatest among the elite teachers of Vedantha and the Lion
among the great poets and dialections reside for ever in our hearts

தனியன் —-2
———————————————————————————————————-
2. ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் ஞான வைராக்ய பூஷணம் |
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம் ||
—————————————–————————————————————————————-
கலியுகம் பிறந்து, 4440 ம் ஆண்டில் பஹூதான்ய வருஷம்….(இப்போது கலியுகம்
5117ம் வருஷம்—– ஆங்கிலம் 2017 )
இந்தத் தனியனை, ஆவணி மாஸ ஹஸ்த நக்ஷத்ரத்தில் அநுக்ரஹித்தவர் ,
ஸ்ரீபேரருளாள ஜீயர்.
இவர் இந்தத் திருநாமத்துடன், பிறகு, ப்ரஹ்ம தந்த்ர ஸ்வதந்தரர் என்று
ஸ்வாமி தேசிகனாலே பஹூ மானிக்கப்பட்டு, ஸ்ரீ பரகால மடத்தை மைசூரில்
ஸ்தாபித்து, ஸ்வாமி தேசிகன் ஆராதித்து, பிறகு அநுக்ரஹித்துக் கொடுத்த
ஸ்ரீ லக்ஷ்மீ ஹயக்ரீவனை ஆராத்ய தெய்வமாகப் பெற்று, அநேகமாயிரம் சிஷ்ய
வர்க்கங்களுடன் அடுத்தடுத்த ஆசார்ய பரம்பரையுடன் அங்கங்கு மடத்தின்
கிளைகளை நிறுவி, பராமரித்து, தேசிக ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பரப்பி வரும்
ஸ்ரீ பரகால மடத்தின் முதல் ஜீயர்.
———————————
இப்போது, குரு பரம்பரையைக் கொஞ்சமாவது
தெரிந்துகொள்வது/ நினைவு படுத்திக் கொள்வது அவச்யம
ஸ்ரீ இராமாநுஜர்
|
|
இவருக்கு ஆயிரக்கணக்கான சிஷ்யர்கள் —முக்யமானவர்கள் 74
சிம்ஹாசனாதிபதிகள்
இவற்றில் முக்யமானவர் —–பட்டர்
பிறகு,
திருக் குருகைப்பிரான் பிள்ளான்
இவருக்கு ” குருகேசர் ” என்றும் திருநாமம்.
இவர் பெரியநம்பிகளுடைய இரண்டாவது குமாரர்
ஸ்ரீ உடையவர் நியமனப்படி,
திருவாய் மொழிக்கு ” திருவாறாயிரப்படி ” என்று
வ்யாக்யானம் செய்து, உடையவரால் மிகவும் உகக்கப்பட்டு,
“பகவத் விஷயம் ” என்று இன்றளவும் கொண்டாடப் படுகிறது.
இவருக்குப்பிறகு —-ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் என்கிற ”
எங்களாழ்வான் ” இவர் , திருவெள்ளறையில் அவதரித்தவர்
. பிறகு….நடாதூர் அம்மாள்
பிறகு நம்பிள்ளை
அடுத்து, அப்புள்ளார்
அவருக்கு அடுத்து, ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் —–
தூப்புல் திவ்ய தேசத்தில் அவதாரம் .
————————————————————————————————————————-
ஆசார்ய பரம்பரை—–இருவகை

ஒன்று—-அநுவ்ருத்தி ப்ரஸந்நாசார்ய பரம்பரை
மற்றொன்று —க்ருபாமாத்ர ப்ரஸந்நாசார்ய பரம்பரை

ஸ்ரீ உடையவருக்கு முற்பட்ட—–அதாவது, பின்னருளால்
பெரும்பூதூர் வந்த வள்ளல், பெரியநம்பி,
ஆளவந்தார் , மணக்கால் நம்பி என்று சொல்கிறோமே, அப்படி
ஸ்ரீ உடையவருக்கு முற்பட்ட ஆசார்யர்கள்,
ரஹஸ் யார்த்தங்களை தங்கள் சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசிக்கு
முன்பு அந்த சிஷ்யர்கள், தங்கள் க்ருபைக்குப்
பாத்ரமானவர்களா என்று பரிசீலித்து, தங்கள் மனம்
நோகாதவண்ணம் , அதேசமயம், தங்கள் மனம்
உகக்குமாறு தங்களைப் பின்பற்றுவார்கள் என்று உறுதி
செய்து கொண்ட பிறகே உபதேசம் செய்வார்கள்.
இதை “அநுவ்ருத்தி ப்ரஸந்நாசார்ய ” பரம்பரை என்று
சொல்வர் .இப்படிப்பட்ட பரம்பரை, திருக்கோஷ்டியூர்
நம்பி என்கிற மஹாசார்யனுடன் முடிந்தது.
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அவதரித்து, ஸம்ஸாரிகளிடம் கருணைகொண்டு,
அந்த சிஷ்யர்கள் ஸம்ஸாரபந்தத்திலிருந்து
விடுபடவேண்டும் என்கிற வாத்ஸல்யத்துடன், அவர்களைத்
திருத்தி, உபதேசங்கள் செய்யலானார்.
ஸ்ரீ உடையவர் வழிவந்த ஆசார்யர்களும், இதே முறையை
அனுசரித்து, சிஷ்யர்களிடம் கருணைகொண்டு
அவர்களை உய்விக்க உபதேசங்கள் செய்யத் தொடங்கினார்கள்.
ஆதலால், இது, “க்ருபாமாத்ர ப்ரஸந்நாசார்ய ”
பரம்பரை என்று சொல்லப்படுகிறது. இதுவே ஸ்ரீ ராமாநுஜ
தர்ஸனம் ; ஸித்தாந்தம்;ஸம்ப்ரதாயம்
(பார்க்க–அடியேனின்–கேட்பதும்,சொல்வதும் –ஜூன் 2009,
ஸ்ரீ காஞ்சி பேரருளாளன் மாதப் பத்ரிகை)-
ராமாநுஜ ஸித்தாந்தம்
,ராமாநுஜ ஸித்தாந்தம் என்ன என்பதைச் சுருக்கமாகத் தெரிந்து, கொள்வோம்
அப்போது, ஸ்வாமி தேசிகனை “ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்” என்று கொண்டாடுவது
கொஞ்சம் புரியும்.
ஸித்தாந்தங்கள்,(ஸம்பிரதாயங்கள்) இரண்டு வகை.
ஒன்று—-வேதத்தைத் தழுவிய ஸித்தாந்தங்களும்ஸம்பிரதாயங்களும் ——-இது வைதிகம்
மற்றொன்று —-வேதங்களை ஆதாரமாகக் கொள்ளாதவை —-இது அவைதிகம்
ராமாநுஜருடைய ஸித்தாந்தமும், ஸம்ப்ரதாயமும், வேதங்களைத் தழுவியவை
—அதனால் வைதிகம்.
ராமாநுஜருடையஸித்தாந்தம் என்பது, ராமாநுஜரால் தழுவப்பட்ட கொள்கை.
ராமாநுஜருடைய ஸம்ப்ரதாயம் என்பது, ராமாநுஜரால் ஏற்கப்பட்ட
குருபரம்பரையில், ஆசார்யன்,சிஷ்யனுக்கு உபதேசிப்பது அவன், தன்னுடைய
சிஷ்யனுக்கு உபதேசிப்பது என்கிற க்ரமத்தில், பரம்பரையாகத் தொடர்ந்து
வரும் உபதேசங்கள்/ அனுஷ்டானங்கள
மாதா, பிதா, குரு , தெய்வம்
என்று சொல்கிறோம். நமக்கு முதலில், மாதா—மாதாவைத் தெரிந்துகொள்ளாத
மகவு—குழந்தை, இல்லை. இந்த மாதா தான், இவர்தான் பிதா என்று அடையாளம்
காட்டுகிறாள். அந்தப் பிதா, இவர்தான் ஆசார்யன் என்று , குருவை அடையாளம்
காண்பிக்கிறார் .ஆசார்யன், இவர்தான் தெய்வம்–பகவான் என்று நமக்குச்
சொல்லி, பகவானைப் பற்றி, பல புராணங்கள், இதி ஹாஸங்கள் இவைகளைச் சொல்லி,
ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களை உபதேசித்து, பகவானின் திருவடியை ,இந்த ஜீவன்
அடைவதற்கு, பரிச்ரமப்படுகிறார்/ படாதபாடு படுகிறார் ஆதலால், மாதா, பிதா,
குரு , தெய்வம் இந்த நால்வரில் —நால்வரும் முக்யமாக இருந்தாலும்,
ஆசார்யனின் பங்கு மிக முக்கிமானது.
———————————————————————————————————————————————————–
இனி,” ராமாநுஜ தயா பாத்ர……தனியன்—அர்த்த விசேஷம்
———————————————————————————-

ஸ்வாமியின் ,ப்ரபந்தார்த்த நிர்வாகத்தில் ஈடுபட்டு யாதவாத்ரியில்
—மேல்கோட்டையில், இத் தனியன் ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டது என்று குரு
பரம்பரையில் கூறப்பட்டது.
ஸ்ரீ ஸ்வாமியின் எழுபதாவது திரு நக்ஷத்ரத்தில் இது
ஸமர்ப்பிக்கப்பட்டது என்று தேறுகிறது

————————————————————–
ஸ்ரீ பேரருளாள ஜீயர்—-
ஸ்வாமி தேசிகனின் அத்யந்த சிஷ்யர். அவரும், ஸ்வாமி தேசிகனும்
ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒருசமயம் எழுந்தருளி இருக்கும்போது , ஒரு வித்வான் ,
ஸ்வாமி தேசிகனிடம் வந்து , வேதாந்தவாக்யார்த்தம் சொல்ல வந்திருப்பதாகச்
சொன்னார். ஸ்வாமி தேசிகன் , பேரருளாள ஜீயரை அழைத்து, இந்த வித்வானிடம்,
“சததூஷணி” முதலிய க்ரந்தங்களைக் கொண்டு, வாதம் புரியுமாறு நியமித்தார்.
பேரருளாள ஜீயர், அப்படியே மூன்று நாட்கள் வாதம் பண்ணி , அந்த வித்வானை
வாதத்தில் ஜெயித்து, ஸ்வாமி தேசிகனிடம் வந்து, விவரங்களை
விண்ணப்பித்தார். ஸ்வாமி தேசிகன் மிகவும் சந்தோஷித்து, ” இன்றுமுதல்
நீர்,” ப்ரஹ்மதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர் ” என்று அழைக்கப்படுவீர் என்று சொல்லி, கௌரவித்தார்.
கொஞ்ச காலம் கழித்து, ஸ்வாமி தேசிகன், தன் குமாரர் வரதாசார்யர் , ப்ரஹ்மதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர்
மற்றும் சிஷ்யர்கள் சூழ திருநாராயணபுரம் /மேல்கோட்டை எழுந்தருளினார் .
அங்கு, ஸ்வாமியின் திருக்குமாரர் “பகவத் விஷய” காலக்ஷேபம் சொல்லத் தொடங்கினார்.
ப்ரஹ்ம தந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர் , ஸ்வாமி தேசிகனின் அனுமதியைப் பெற்று,
காலக்ஷேப கோஷ்டியில் அமர்ந்த
ஸ்ரீ மந் லக்ஷ்மண யோகீந்த்ர ஸித்தாந்த விஜயத்வஜம் |
விச்வா மித்ர குலோத் பூதம் வரதார்ய மஹம் பஜே ||
(ஸ்ரீ நயினாசார்யருக்கான தனியன் )
பிறகு, ஸ்ரீ உடையவரின் பரிபூர்ண கடாக்ஷத்துக்கும், ஸ்ரீ அப்புள்ளாரின்
பரிபூர்ண கடாக்ஷத்துக்கும் பாத்ரரான
ஸ்வாமி தேசிகன் விஷயமாக,
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் ஞான வைராக்ய பூஷணம் |
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம் ||
என்கிற தனியனை அனுஸந்தித்து, பிறகு குரு பரம்பரையைச் சொல்லி, பகவத் விஷய
காலக்ஷேபத்தைக் கேட்கத் தொடங்கினார்.
இந்த விஷயம், ஸ்வாமி தேசிகனுக்குத் தெரிந்தது.
ஸ்வாமி தேசிகன், “ஸ்ரீமாந் வேங்கட நாதார்ய :——-” என்கிற
தனியன், நம்முடைய பெருமையைச் சொல்கிறது.
” ராமாநுஜ தயாபாத்ரம் —-” என்கிற இந்தத் தனியன், நமக்கு
ஏற்பட்டுள்ள சதாசார்ய கடாக்ஷப் பெருமையைச் சொல்கிறது …..என்று
சந்தோஷப்பட்டு,
” ஸ்ரீமாந் வேங்கட நாதார்ய: …..” என்கிற தனியன் ஸ்ரீ
பாஷ்ய காலக்ஷேபத்தின்போது அநுஸந்திக்கும் படியும்
” ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் …” என்கிற இந்தத் தனியன் “பகவத் விஷய ”
காலக்ஷேபத்தின்போது அநுஸந்திக்கும்படியும்
நியமித்தார்.
இப்படியாக, “ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் ……” தனியன் அவதாரம் எடுத்ததாக
, பூர்வாசார்யர்களும், பெரியோர்களும் சொல்வர் .
இப்போது, ” ராமாநுஜ தயா பாத்ரத்” தனியனின் அர்த்தம் (வ்யாக்யானம் )
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்
—————
ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸித்தாந்த ப்ரவர்த்தகர்—-ஸ்ரீ ராமாநுஜ ஸித்தாந்தம்
என்று பெருமையுடன் சொல்லப்படும்,ஸித்தாந்தத்துக்கு அதிபதி,
ஸாக்ஷாத் பரம ஆசார்யன் –ஸ்ரீ உடையவர்
—இவருடைய தயை –கருணைக்கு–
பாத்ரம் —பாத்ரமானவர் –இலக்கானவர்
ஸ்ரீராமாநுஜரின் கருணைக்குப் பாத்ரமானவர்–இந்த ஸ்ரீ ராமானுஜர், நமது
விசிஷ்டாத்வைத தர்ஸன ஸ்தாபகர்.
இவருடைய தயைக்கு இலக்கானவர
இன்னொரு அர்த்தம்——-
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்–2
————————————–
ஸ்வாமி தேசிகன் ,ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் கருணைக்குப் பாத்ரமானவர
—என்று பார்த்தோம
இன்னொன்று….இராமாநுஜர் என்பது, ஸ்வாமி தேசிகனின்

ஆசார்யன் ஸ்ரீ அப்புள்ளாரைக் குறிக்கிறது என்பர் .
இவருக்கு “ராமாநுஜப்பிள்ளான்” என்றும் திருநாமம் உண்டு.
——கிடாம்பி ராமாநுஜாசார்யர் என்றும் திருநாமம்.
இவருடைய தனியன் :–
நமோ ராமாநுஜார்யாய வேதாந்தார்த்த ப்ரதாயிநே |
ஆத்ரேய பத்மநாபார்ய ஸூதாய குணசாலிநே ||
இவருடைய சகோதரிதான், தோதாரம்மா —-ஸ்வாமி தேசிகனின் தாயார்.
தனது மாமாவிடம், மருமானான ஸ்வாமி தேசிகன்,
சப்தம் ,தர்க்கம், மீமாம்ஸம் முதலிய ஸாமாந்ய சாஸ்த்ரங்களைக் க்ரஹித்தார் .
ஸ்ரீ பாஷ்யம், கீதா பாஷ்யம், பகவத் விஷயம், முதலான வேதாந்த க்ரந்தங்களையும்
விசேஷ அர்த்தங்களுடன் உபதேசிக்கக் கேட்டார்.
அப்புள்ளார், வைநதேய மந்த்ரத்தை உபதேசித்தார்.
தனது திருமேனியில் நோவு சாத்திக்கொண்டிருந்தபோது, தனக்கு
ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் மூலமாகக் கிடைத்த , தான் ஆராதனம் செய்துவந்த

ஸ்ரீ உடையவர் பாதுகைகளையும் கொடுத்தார்.
ஸ்வாமி தேசிகன் அவைகளைப் பக்தியுடன் பெற்று,
தன்னுடைய திருவாராதனத்தில், சேர்த்துக் கொண்டார்.
ஸ்வாமி தேசிகன் மங்களத்தில் ,…..
ராமாநுஜார்யாத் ஆத்ரேயாத் மாதுலாத் ஸகலா: கலா : |
அவாப விம்ஸத்யப்தே ய :தஸ்மை ப்ராக்ஞாய மங்களம் ||
என்று மங்களா சாஸனம்—- ஸ்தோத்ரம் சொல்கிறோம்.
ராமாநுஜ தயா பாத்ர வ்யாக்யானத்தில்,
” ராமாநுஜ சப்தத்தாலே, ராமாநுஜ அப்புள்ளார் முகமாய், இதி
எதிராஜ மாகானஸ எதிவரனார் மடப்பள்ளி வந்த மணம் என்னும் இத்யாதியாலும்,
உடையவருடைய கடாக்ஷபரீவாஹமாக வந்து ஸர்வார்த்தங்களும் நிரம்பின “
என்று உள்ளது .
இதனாலும், அப்புள்ளார் என்கிற ஆசார்யரின் தயைக்குப் பாத்ரமானவர்

என்றும் அர்த்தம் சொல்வர்.
எப்படி, தயைக்குப் பாத்ரமாகிறார் என்றால்,
1. அவருடைய திருவுள்ளத்தை நிறைவேற்றுவது —அதன்மூலமாகக் கருணைக்குப் பாத்ரம்
2. அவர் விட்டுச் சென்ற ,ஸம்ப்ரதாய விஷயங்களை நிறைவேற்றுவது —அதன் மூலமாகக் கருணைக்குப் பாத்ரம
இந்த இரண்டுமே, ஸ்வாமி தேசிகனிடம் இருந்தன.
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை வாசித்து ப்ரவர்த்திப்பித்தல் —ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் உகந்த கைங்கர்யம்.
இன்னொன்று—திவ்ய ப்ரபந்த ஸம்ரக்ஷணம்—ஸ்ரீ உடையவர் உகந்த இந்தக்

கைங்கர்யங்களை தாமும் செய்து, தானே ப்ரபந்தங்களை அருளி,
திவ்ய ப்ரபந்த ரக்ஷணம் செய்தார்.
3. “ராமாநுஜ ” என்பது, இளைய பெருமாளைக் குறிக்கும்.
“லக்ஷ்மணோ லக்ஷ்மி ஸம்பந்த : ” என்கிறார், வால்மீகி.
பெருமாளாகிய ஸ்ரீ ராமனையே காப்பாற்றியவர் லக்ஷ்மணன்
அத்தகைய இளைய பெருமாளின் அருள் கருணைக்குப் பாத்ரமானவர், ஸ்வாமி தேசிகன்.
4. ராம அநுஜ தயா பாத்ரம் —-
பரதனுக்கும், ராமாநுஜன் என்கிற திருநாமம் உண்டு.
“ராமாநுஜம் லக்ஷ்மண பூர்வஜஞ்ச ……..”இந்த ராமாநுஜனான
பரதன், பதினான்கு ஆண்டுகள், ராமனின் பாதுகைகளை ஆராதித்தவர்.
ஸ்வாமி தேசிகன், பாதுகைகளுக்காகவே ,“சஹஸ்ரம் “—பாதுகா சஹஸ்ரம் –பாடியவர்.
ஆக , ராம அநுஜ தயா பாத்ரம்.
5. சத்ருக்னனும் ராமனுக்கு, அநுஜன். பரதனை , ராமனுக்கு அனுஜன் என்று பார்த்தோம்.
அந்தப் பரதனுக்கும் அநுஜன் சத்ருக்னன்.இவன் பரம பாகவதன். நித்ய சத்ருக்களை வென்றவன்
“ராமாநுஜ —சத்ருக்ன தயா பாத்ரம் “என்று சொல்வார்.
6. “ராமாநுஜ ” என்பது ஸ்ரீ க்ருஷ்ணனைக் குறிக்கும்.
ராமாவதாரத்துக்குப் பிந்தைய அவதாரம்.—-க்ருஷ்ணாவதாரம் .
ஆக , க்ருஷ்ணனும் —ராமாநுஜன்
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்—-க்ருஷ்ணனுடைய கருணைக்குப் பாத்ரமானவர், ஸ்வாமி தேசிகன்.
யாதவாப்யுதயம் ஒன்று போதும்; கோபால விம்சதி ஒன்று போதும்

ஸ்வாமி தேசிகன், திருவேங்கட முடையானையும், தேவப் பெருமாளையும்
அரங்கனையும்—-கண்ணனாகவே கண்டவர்.
வைஷ்ணவ சித்தாந்த ஸ்தாபகரான , ஸ்ரீ ராமாநுஜரின் திருநாமத்துடன் தொடங்கும் தனியன்,
ஸ்வாமி தேசிகனுக்கு மட்டிலுமே உண்டு என்பது ஒரு ஏற்றம்.
ராமாநுஜ சித்தாந்தத்தை த் தன்னுடைய க்ரந்தங்களால் ஆழமாக வேரூன்றச் செய்து,
ஆல் போல் தழைக்கச் செய்தவர் ஸ்வாமி தேசிகன்.
ராமாநுஜ தர்சனத்துக்கு –ரக்ஷை கட்டியவர்—–. ஐந்து ரக்ஷைகள் —ரக்ஷை—காப்பு.
1. ஸ்ரீ ஆளவந்தாரின் “கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம்”என்கிற க்ரந்தத்துக்கு ,ஸ்ரீ உடையவர், “கீதா பாஷ்யம்” செய்தார். இரண்டையும் சேர்த்து, ” கீதார்த்த ஸங்க்ரஹ ரக்ஷை ” செய்தார்.
2. “கத்யத்ரயத்து”க்கு ரஹஸ்ய ரக்ஷை செய்தார்.
3. சரணாகதி சித்தாந்தத்தை ஸ்தாபிக்க, “நிக்ஷேப ரக்ஷை” செய்தார்.
4. ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ரம் பரஸ்பர முரண்பாடுகளாலே மறைந்துவிடுமோ என்கிற நிலையில் இருந்ததை மாற்றி,
“ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ரக்ஷை ” செய்தார்.
5. அநுஷ்டானங்கள், நலிவு அடையாதபடி, பொலிவு அடைய, “ஸச்சரித்த ரக்ஷை ” செய்தார்.
இப்படி ஐந்து ரக்ஷைகளை, ராமாநுஜ சித்தாந்தத்துக்குக் கட்டி, ராமாநுஜ சித்தாந்தத்தை ,நிலை நிறுத்தியவர் .
ஆதலால், ராமாநுஜ தயாபாத்ரம்.
ஸ்ரீ இராமாநுஜர் பெருமையை, உலகுக்குக் பறை சாற்றியவர், ஸ்வாமி தேசிகனைப்போல வேறு ஆசார்யன் இல்லை.
“யதிராஜ ஸப்ததி ” ஒன்றே போதும்,இதைச் சொல்ல!
ராமாநுஜர் பெருமையை இப்படி உலகறியச் செய்ததால் “ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்”
இராமாநுச நூற்றந்தாதியை, நாலாயிர திவ்யப் ப்ரபந்தத்தோடு சேர்த்து, அநுசந்தானம் செய்வித்து,
இன்றளவும் வழங்கும்படியாகச் செய்தவர், ஸ்வாமி தேசிகன், ஆதலால், இவர், ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்.
இன்னொன்று……
ரமந்த இதி ராமா :தேஷாம் —–அதாவது, ஆழ்வார்களின் அநுஜ:—ராமாநுஜர் —-உடையவர்.
ஸ்வாமி தேசிகன், ஆழ்வார்களின் ப்ரபந்தங்களைக் காத்து, வளர்த்து, உடையவருக்கு உகப்பாக இருப்பதால்,
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்.
ஸ்வாமி தேசிகன் ,” ப்ரபந்த ஸாரம் ” என்று அருளி இருக்கிறார். இதற்குத் தனியனே,
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம் |
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம் ||
இந்தப் ப்ரபந்த ஸாரத்தில், பொய்கை ஆழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசை ஆழ்வார்,
நம்மாழ்வார், மதுரகவிகள், குலசேகர ஆழ்வார், பெரியாழ்வார், கோதைப் பிராட்டியான ஸ்ரீ ஆண்டாள்,
தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார், திருப்பாணாழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார் ….என்கிற 12 ஆழ்வார்களையும்

சொல்லி, அவர்கள் அவதரித்த நாள், ஊர், திருநாமங்கள், திருமொழிகள், அவற்றுள் பாட்டின்

வகையான இலக்கம், மற்றுமெல்லாம் சொல்லி, 14 வது பாசுரமாக, ஸ்ரீ உடையவர்—ராமாநுஜரைப் பற்றி,
தேசம் எலாம் உகந்திடவே பெரும்பூதூரில் , சித்திரையில் ஆதிரை நாள் வந்து தோன்றி
காசினிமேல் வாதியரை வென்று, அரங்கர் , கதியாக வாழ்ந்து அருளும் எதிராசா, முன்
பூசுரர்கோன் திருவரங்கத் தமுதனார் ,உன் , பொன் அடி மேல் அந்தாதி ஆகப் போற்றிப்
பேசிய நல் கலித்துறை நூற்றெட்டுப் பாட்டும் பிழை அறவே எனக்கு அருள் செய் பேணி நீயே .
——————-என்கிறார்.
தேசம் எல்லாம் போற்றும் ஸ்ரீ பெரும்பூதூரில், சித்திரை மாதம், திருவாதிரை நக்ஷத்ரத்தில்,
அவதரித்து, இவ்வுலகில் குதர்க்க வாதம் செய்பவர்களை வென்று,
அரங்கனே—-பெரிய பெருமாளே– கதி என்று வாழ்ந்து, அருளும்—அருள்புரிந்து கொண்டிருக்கிற—
இப்போதும் , அருள் புரிந்து கொண்டிருக்கிற —யதிராஜா—–யதீச்வரர்களுக்கு

எல்லாம் ராஜனே—- என்கிறார்.
இப்படி, எதிராசரான ஸ்ரீ ராமாநுஜரையும் , ஆழ்வார்களோடு, ப்ரபந்த கோஷ்டியில் சேர்த்தவர் ,
ஸ்வாமி தேசிகன்—-ஆதலாலும், இவர், ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்.
எப்படி என்கிறீர்களா ? இதோ, ஆழ்வார்களின் கோஷ்டிப் பாசுரம் …..
வையகமெண் பொய்கை பூதம் பேயாழ்வார் , மழிசையர் கோன் மகிழ் மாறன் மதுர கவிகள்
பொய்யில் புகழ் கோழியர் கோன் விட்டு சித்தன் , பூங்கோதை தொண்டரடிப்பொடி பாணாழ்வார்
ஐயன் அருள் கலியன் எதிராசர் தம்மோடு, ஆறிருவர் ஓரொருவர் அவர்தாம் செய்த
துய்ய தமிழ் இருபத்து நான்கிற் பாட்டின், தொகை நாலாயிரமும் அடியோங்கள் வாழ்வே .
ஆறிருவர் —பன்னிரண்டு ஆழ்வார்கள்…..அவர்களோடு, ஓரொருவர் –ஒரே ஒருவர் —எதிராசர் தம்மோடு—-
ஆறு இருவர்களும், ஒரே ஒருவரும் சேர்கிறார்கள். அதன் பலன், பாட்டின் தொகை, நாலாயிரமும்—
“உம் ” என்பது முக்கியம்.
அடியோங்கள் வாழ்வே—–பன்னிரு ஆழ்வார்களுக்கும் எதிராசருக்கும் அடியவர்களான ,எங்களுடைய வாழ்வே —
உய்வதே—-உய்து அவனடி அடைவதே வாழ்வு—-வாழ்வு.— வாழ்வதன் பயன் என்கிறார். ஸ்வாமி தேசிகன்
இவர், ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்.
இன்னொன்று—–“ராமா” —என்றால், கோதைப் பிராட்டியைக் குறிக்கும்

( அடியேன் , திருப்பாவை உபன்யாசத்தில் சொல்லி இருக்கிறேன் )
“அநுஜ” என்றால், கோதைக்குப் பின்னால் தோன்றிய வள்ளல்—உடையவர்.
அந்த உடையவரின் கருணைக்குப் பாத்ரமானவர் ,ஸ்வாமி தேசிகன்—ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்.
ஸ்வாமி தேசிகனின் திருக் குமாரர் —குமார வரதாசார்யர் —-தன்னுடைய பிள்ளை அந்தாதியில்,
மாமலர் மன்னிய மங்கை மகிழ்ந்து உறை மார்பினன் ,தாள்
தூமலர் சூடிய தொல் அருள் மாறன் துணை அடிக்கீழ்
வாழ்வை உகக்கும் இராமாநுச முனி வண்மை போற்றும்
சீர்மையன் எங்கள் தூப்புல் பிள்ளை பாதம்என் சென்னியதே .
இராமாநுசனின் வண்மையைப் போற்றும், சீர்மையன்—

என்று ஸ்ரீ நயினாசார்யர் சொல்கிறார்.
எங்கள் தூப்புல் பிள்ளை—ஸ்வாமி தேசிகனின் திருவடிகள்—
என் சென்னியதே—-என் தலைமேல் இருக்கிறது–
என்று, ஸ்ரீ நயினாசார்யர் ,பாசுரமிடுகிறார் .
இராமாநுச முனி வண்மை போற்றும் சீர்மையன்—ஆதலால்,
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்.
இனி….. ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம்——–

பூஷணம், என்றால் ஆபரணம் . ஸ்வாமி தேசிகனுக்கு, எது ஆபரணம் என்றால் ,
ஜ்நானமும் , வைராக்யமும்
ஜ்ஞானப் பிரான்—-ஸ்ரீ வராஹப் பெருமான
ஜ்ஞாநானந்த மாயன்—-ஸ்ரீ ஹயக்ரீவன
1. ஸ்ரீ வராஹப் பெருமான் ,பூமிப் பிராட்டிக்கு, வராஹ சரம ஸ்லோகம் சொல்ல,
பூமிப்பிராட்டி, கோதையாக அவதரித்துவராஹ, சரம ஸ்லோகத்தை ,
” திருப்பாவை ” பாசுரங்களாக , நம்மைப் போன்ற ஜீவாத்மாக்கள், உஜ்ஜீவிக்
அநுக்ரஹித்தாள் .
ஸ்ரீ உடையவர், ஸ்ரீ ஆண்டாளின் பாசுரங்களில் உருகி, “திருப்பாவை ஜீயரா”க ஆனார்.
இவை எல்லாவற்றையும் சேர்த்து, சிந்தித்து , ஸ்வாமி தேசிகன்,
“கோதா ஸ்துதி ” அருளினார்.
இந்த ஸ்துதி மூலமாக, ஞானப் பிரானையே வயப்படுத்தினார்.
ஸ்ரீ வராஹ அவதாரம், பகவானின் அவதாரங்களில
முக்யமாகச் சொல்லப்படும் பத்து அவதாரங்களில் மூன்றாவது.
ஸ்வாமி தேசிகன் , தான் அருளிய ” தசாவதார ஸ்தோத்” ரத்தில

கோபாயே தநிஸம் ஜகந்தி குஹநா போத்ரீ பவித்ரீ க்ருத –
ப்ரஹ்மாண்ட : ப்ரளயோர்மி கோஷ குருபிர் கோணா ரவைர் குர்குரை
யத்தம் ஷ்ட்ராங்குர கோடி காட கடநா நிஷ்கம்ப நித்ய ஸ்திதி :
ப்ரஹ்ம ஸ்தம்ப ஸௌதஸௌ பகவதீ முஸ்தேவ விஸ் வர் பரா ||
அதாவது…..பகவான், மஹா வராஹமாக அவதரித்து, கடல்களின் ஓசையைவிட

பெரிய உறுமல்களால், உலகங்களை உய்வித்து தம்முடைய இரு அழகிய பற்களினால்,
மூழ்கிய பூமியைத் தூக்கி நிலை நிறுத்தினார்.
இது, பற்களிடையே சிக்கிய கோரைக்கிழங்கு போலக் காட்சி அளித்தது.
மேலும், ப்ரஹ் மாதி, ஸ்தாவர ,பிராணிகள், மற்ற எல்லாவற்றையும
– ஈன்றது. அத்தகைய வராஹப் பெருமான் லோகத்தை ரட்சிக்க வேண்டும் …….
.( இந்த ச்லோகம் –நவ க்ரஹங்களில்ராகு , க்ரஹப் ப்ரீதிக்கு ஏற்றது என்றும் சொல்வர் )
2. வைனதேய மந்த்ரத்தைப் பலமுறை ஆவ்ருத்தி செய்து, ஸ்ரீ கருடன் ப்ரஸன்னமாகி,
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவரை விக்ரஹ ரூபமாகக் கொடுத்து ஆராதிக்கச் சொல்ல,
அந்த ஞானானந்த மயனுக்க
ஞானானந்த மயம் தேவம் நிர்மல ஸ்படிகா க்ருதிம
ஆதாரம் ஸர்வ வித்யானாம் ஹயக்ரீவம் உபாஸ்மஹ

என்று தொடங்கி, ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் அருளினார்.
ஸ்ரீ ஹயக்ரீவனின் பரிபூர்ண கடாக்ஷத்தால், எல்லா வித்யைகளும் ,
போட்டி போட்டுக் கொண்டு, ஸ்வாமிதேசிகனிடம்வந்து ப்ரார்த்தித்தபோது,
ஸ்வாமி தேசிகன், ஞானமும், வைராக்யமும், சம்பந்தப்பட்ட வித்யைகளை மட்டில்

பிரார்த்தித்து, மீதி வித்யைகளை ,எப்போதெல்லாம் ப்ரார்த்தனை செய்யப்படுகிறதோ,
அப்போது வந்து அநுக்ரஹிக்
வேண்டினார்.
ஜ்ஞான பூஷணம் —- இதற்கு அவர் அருளிய க்ரந்தங்கள் ஒன்றா இரண்டா ? பலப் பல !
32 ரஹஸ்ய க்ரந்தங்கள்—-யாவும் ஜ்ஞானத்தின் சிகரங்கள்–
32 ஸ்தோத்ரங்கள் , 24 ப்ரபந்தங்கள் , 24 அநுஷ்டான சாஸ்திரங்கள் , 8 காவ்யங்கள் ,
1 பகவத் விஷயம் —ஆக மொத்தம் 121 என்று,வைகுண்ட வாஸி மதுராந்தகம்

திருமலை ஈச்சம்பாடி ஸ்ரீ வீரராகாவாசார்ய மஹா தேசிகன் சொல்லியாகும்.
( இவைகளின் விவரங்களை இங்கு உரைப்பின் , பெருகும் )
இவைகள் மாத்ரமல்ல, ஸ்வாமி தேசிகன் காலக்ஷேபங்கள் ஸாதித்த பாங்கு,
சிஷ்யர்களுக்கு ஏற்பட்டசாஸ்த்ர சந்தேக நிவ்ருத்தி —–இப்படிப் பல ,
ஸ்வாமி தேசிகன் ஜ்ஞான பூஷணம் என்பதைச் சொல்கிறது.
இனி, வைராக்ய பூஷணம் —-
ஸ்வாமி தேசிகன் க்ரஹஸ்தாஸ்ரமத்தில், தினந்தோறும் ,
உஞ்சவ்ருத்தி செய்து, உஞ்சவ்ருத்தியில் கிடைக்கும
அமுந்த்ரியை (அரிசி) பத்நியிடம் கொடுத்து, அந்த அரிசியைத் தளிகை செய்து,
திருவாராதனத்தில் தளிகைஅமுது பண்ணுவிப்பது வழக்கம்.
( உஞ்சவ்ருத்தில் பல நியமங்கள் உண்டு —இங்கு அவற்றை விரிக்கின் வளரும்–

இப்படி, ஒரு சமயம், ஸ்வாமி தேசிகன் உஞ்சவ்ருத்தி எடுக்கும்போது,
ஒரு தனிகரின் (பணக்காரர் ) பத்னி, ஸ்வாமி தேசிகனின் ஆசார்ய விலக்ஷண ,
பரம காருண்ய , பரம தேஜஸ்ஸால் ஈர்க்கப்பட்டு, அன்றைய தினத்தில்,
அரிசியுடன் கூட சில தங்கக் காசுகளையும் சேர்த்து ,
உஞ்சவ்ருத்தி பாத்ரத்தில் சேர்த்து விட்டாள் . ஸ்வாமி தேசிகன் இதைக் கவனிக்கவில்லை.
க்ருஹத்துக்கு வந்தார்——அரிசியை ஸஹதர்மிணியிடம் கொடுத்துவிட்டு,
இவருடைய நித்யஅநுஷ்டானத்தைத்தொடங்கி விட்டார்.
ஸ்வாமியின் பத்னி, அரிசியை முறத்தில் சேர்த்து, அதை சோதிப்பது வழக்கம்.
அதாவது—சுத்தம் செய்வது—ஏதாவது கல் மண் போன்றவை இருப்பின் அதை நீக்குவது—
அப்படி சோதிக்கும்போது, இந்தப் பொற்காசுகளைப் பார்த்தாள் .
இவை என்னவென்று தெரியாமல், ஸ்வாமி தேசிகனிடம்வந்து,
“ஸ்வாமிஇன்றைய உஞ்சவ்ருத்தியில் .., அரிசியுடன்கூட,
ஏதோ பளபளவென்று மின்னுகிறதே …இது என்ன….? ” என்று கேட்டாள
ஸ்வாமி தேசிகன் முறத்தைப் பார்த்தார் ;அரிசியுடன்கூடப் பொற்காசுகளையும் பார்த்தார்;
“இதுபளபளவென்று இருப்பதாலேயே இது ஒரு புழு…விஷப் புழு….
.தூர வீசி எறிந்துவிடு…..” என்றார். பத்னியும் அப்படியே செய்தாள் .
வைராக்ய பூஷணத்துக்கு இது ஒரு உதாரணம்.
இன்னொரு உதாரணம்—
“வித்யாரண்யர் ” என்று கேள்விப்பட்டு இருப்பீர்கள்.
அக்காலத்திய விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தில் ஆஸ்தான வித்வானாக இருந்தவர்.
இவரும், ஸ்வாமி தேசிகனும் சஹாக்கள் ( நண்பர்கள்)
வித்யைகளைப் பயிலும்போதுஆசார்யனிடம் இருவரும், , சிஷ்யர்கள்

அதாவது சஹ மாணவர்கள். வித்யைகளை எல்லாம் கற்றுத் தேறி, இருவரும் பிரிந்தார்கள்.
வித்யாரண்யர், விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தின் அரச குமாரியை ” ப்ரஹ்ம ராக்ஷஸ் ”

பீடித்து இருந்தபோது, அரசனின் வேண்டுகோளின்படி, ப்ரஹ்ம ராக்ஷஸ்ஸை விரட்டி,
ராஜகுமாரியைக் காப்பாற்றினார். அது முதல், ராஜ சபையில
அத்யக்ஷர் . ஆஸ்தான வித்வான் ஆனார்.
செல்வச் செழிப்பு; அதிகாரம்; ஏகப்பட்ட மரியாதைகள் —-இப்படி வாழ்ந்து வந்தார்.
ஸ்வாமி தேசிகன், வைராக்ய பூஷணமாக இருப்பதும், ராமாநுஜ தர்ஸனத்தைப்

பரப்பி வருவதும், தேசமெங்கும் பரவியது. வித்யாரண்யரும் இதைக் கேள்விப்பட்டார்

. தன்னுடைய சஹா ,தன்னை விடவும் ஞானத்தில் முதிர்ந்தவர், ஆசார்ய விலக்ஷணர்

இப்படி, உஞ்சவ்ருத்தி எடுத்துக் கொண்டு, வறுமையில் இருக்கும்போது,
தான் மாத்ரம் செல்வத்தில் புரளுவது சரியல்ல என்று எண்ணினார்.
அவரையும் விஜயநகர சாம்ராஜ்ய வித்வானாக ஆக்கினால்,
அவரது வறுமை அகன்று விடும் என்று தீர்மானித்தார்.
உடனே ஒரு தூதுவரைக் கூப்பிட்டார், ஒரு பத்ரிகையை . எழுதி,
தூதரிடம் கொடுத்து ,ஸ்வாமி தேசிகனிடம் அனுப்பினார்.
அதிகப் ப்ரஸித்தி பெற்ற தூப்புல் குலத் திலகமே —–
அடியேன் மூலமாக, தேவரீரின் புகழையும், கீர்த்தியையும் ,
விஜயநகர மஹாராஜா கேள்விப்பட்டு,
சந்தோஷப்பட்டார்; அதுமுதல், தேவரீரை ஸேவிக்க ஆசைப்பட்டு,
தேவரீரையே த்யாநித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்;
தேவரீரைத் தன்னுடைய தனத்தால் ஆதரித்து,
தேவரீருடைய முகாரவிந்தத்திலிருந்து வரும் வாக் அம்ருதத்தில் மூழ்கித்

திளைக்க விரும்புகிறார்; தேவரீர், சிஷ்யவர்க்கங்களுடன
இங்கு விஜயநகரத்துக்கு—ஹம்பி நகருக்கு, எழுந்தருளி,
தேவரீரின் ஆதரவு பெற்ற அடியேனையும், சந்தோஷிக்கச் செய்யவேண்டும
என்று எழுதினார்.
இந்தப் பத்ரிகையைப் படித்த, ஸ்வாமி தேசிகன்,
க்ஷோணீ கோண சதாம்ச பாலந கலா துர்வார கர்வாந
க்ஷூப்யத் க்ஷூத்ர நரேந்த்ர சாடு சநா தந்யாந்ந மந்யா மஹே |
தேவம் ஸேவிதுமேவ நிஸ்சி நு மஹே யோஸௌ தயாஜ : புர
தாநா முஷ்டி முசே குசேல முநயே தத்தேஸ்ம வித்தே சதாம் ||
என்று பதில் ஸ்லோகம் எழுதி அனுப்பினார

அதாவது—-இந்தப் பூமண்டலம் மிகப் பெரியது; இதில் ஏதோ ஒரு மூலையில்,
“ஏக தேசம்” என்று சொல்லிஅரசர்கள், ஆண்டுகொண்டு இருக்கிறார்கள் .
அவர்களை, அடியேன் துதிக்க விரும்பவில்லை. அரசர்களைத
துதித்து, அதனால் வரும் தனமும் ஒரு பொருட்டாக அடியேனின் மனத்தில் படவில்லை.
பகவானைத் த்யானம் செய்கிறோம். அவரே எல்லாப் பலன்களையும்,
கொடுக்க வல்லமை படைத்தவர்குசேலருக்குக் குபேர. சம்பத்தைக் கண்ணன் கொடுக்க,
நாம் அறிந்திருக்கிறோம் அல்லவா !
அவன் பகவான்—-கொள்ளக் குறைவிலன்; வேண்டிற்றெல்லாம் தரும் கோதில் மணிவண்ணன
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் அருள்கிறார் —
சேரும் கொடை புகழ் எல்லையிலானை ,ஓராயிரம
பேரும் உடைய பிரானையல்லால், மற்றும் யான்கிலேன
வித்யாரண்யருக்கு இந்தப் பதில் போய்ச் சேர்ந்தது.
அவர் வருத்தப்பட்டார்.சிலகாலம் கழிந்தது.
வித்யாரண்யரால் வெறுமனே இருக்க முடியவில்லை.
இன்னொரு பத்ரிகை எழுதி, தூதுவன் மூலமாக அனுப்பினார்.
அதையும் படித்தார், ஸ்வாமி தேசிகன்.
உடனே இந்தப் பத்ரிகைக்கும்பதில் எழுதினார்.
அதுதான் “வைராக்ய பஞ்சகம் ”

ஸிலம் கிமநலம் பவே தநல மௌதரம் பாதிதும
பய : ப்ரஸ்ருதி பூரகம் கிமு ந தாரகம் ஸாரஸம் |
அயத்ந மலமல்லகம் பதி படச்சரம் கச்சரம
பஜந்தி விபுதா : முத ஹ்ய ஹஹ குக்ஷித : குக்ஷித : ||
2. ஜ்வலது ஜலதி க்ரோட கிரீடத் க்ருபீட பவ ப்ரப
ப்ரதி பட படு ஜ்வாலா மாலா குலோ ஜடரா நல : |
த்ருணமபி வயம்ஸாயம் ஸம்புல்ல மல்லி மதல்லிக
பரிமள முசாவாசா யாசா மஹே ந மஹீச் வராந் ||
3. துரீச்வா த்வார பஹிர் விதர்த்திகா துராஸி காயை ரசிதோய மஞ்ஜலி |
யதஞ்ஜநாப ம் நிரபாய மஸ்தி மே தனஞ்ஜய ஸ்யந்தந பூஷணம் தநம் ||
4. சரீர பத நாவதி ப்ரபு நிஷேவணா பாதநாத
அபிந்தந தநஞ்ஜய ப்ரசமதம் தநம் தந்தநம் |
தனஞ்ஜய விவர்தநம் தந முதூட கோவர்த்தநம
ஸூ ஸா தந ம பாதநம் ஸூமநஸாம் ஸமாராதநம் ||
5. நாஸ்தி பித்ரார்ஜிதம் கிஞ்சித் நமயா கிஞ்சி தார்ஜிதம
அஸ்திமே ஹஸ்தி சைலாக்ரே வஸ்து பைதா மஹம் தநம் ||
ஒருவனுக்கு, உயிர் வாழ்வதற்கு உணவு, தாகத்துக்குத் தண்ணீர்,
மானத்தை மறைக்க வஸ்த்ரம் போதும்.
இதற்காக, ராஜாவை அணுகி, இருக்கவேண்டும் என்பதில்லை.
வயல்களில் சிந்தி இருக்கும் நெல்மணிகள்—-உணவுக்குப் போதுமானது.
ஆறு,குளம்,குட்டை இவைகளில் உள்ள தண்ணீர் தாகத்துக்குப் போதுமானது.
வீதிகளில் சிதறிப் போடப்பட்டிருக்கும் கந்தைத் துணிகள் ,
மானத்தை மறைக்கப் போதுமானது .
இப்படி, இவை எல்லாம் சுலபமாகக் கிடைக்கக் கூடியதாய் இருக்க,
அரசனை அண்டி , அவனை ஸ்தோத்ரம் செய்து, / துதிகள் பாடி அவனிடம்
யாசிக்கிறார்களே… பரிதாபம் !
2.ஸமுத்ரத்தில் , “வடவாக்னி ” என்கிற நெருப்பைப்போல ,
வயிற்றில் “ஜாடராக்னி ” வ்ருத்தியாகி பசி, தாகம் என்று கஷ்டப்பட்டாலும்,
சாயங்கால வேளையில், பூத்துத் தானாக மலர்கிறதே —
வாசனையுள்ள மல்லிகைப்பூ அந்த வாசனையை —– உடைய நமது வாக்கினால்,
ஒருபோதும் அரசனை யாசிக்கமாட்டோம் .
3, அர்ஜுனனின் ரதத்தை அலங்கரித்த மைவண்ணன் கண்ணனின் தனம்

நமக்கு இருக்கிறது. இந்தத் தனம் குறைவே இல்லாதது.
ஆதலால், துஷ்ட அரசர்களின் வாசலில் போய் தனத்துக்காக,
துக்கத்துடன் காத்திருக்கும் நிலை நமக்கு வேண்டாம்–

ஹரியைத் துதித்து, உடனே கிடைக்கும் தனம் உபயோகமானது.
சனகாதி முனிவர்களாலும், த்யானம் செய்ய இயலாத பகவானின் தனம்

எப்போது, எப்படிக் கிடைக்கும் என்று சிலருக்குத் தோன்றும். எண்ணலாம் ;
அதற்குப் பதில் சொல்கிறேன், கேளும்—
4. ராஜாக்களை அண்டிப் பெறுகிற தனம், நிரந்தரமானதல்ல;
தற்காலிகமாகப் பசி தாகத்தைப் போக்கும்;
நம்முடைய மரண பர்யந்தம் அவர்கள் கொடுக்கும் ஸ்வல்ப த்ரவ்யத்துக்காக

அவர்கள் தயவை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பெரிய கஷ்டத்தை,
அந்த அல்ப தனம் ஏற்படுத்தும். ஆதலால், அந்தத் தனம் உபயோகமில்லாதது;
நம்மால் ஆச்ரயிக்கப்பட்ட பகவான் என்கிற தனம்,
அர்ஜுனனுக்குக் கீதையை உபதேசித்து, மேன்மையை உண்டாக்கியது.
ஜாடராக்னியை மங்கச் செய்தது; தனவானின் தனம் அவனுக்குப் போஷகமாக இருக்கும்;
ஆனால், கோவர்த்தன கிரியைத் தூக்கி, கோக்களையும், கோபாலகர் களையும் காப்பாற்றியது,
பகவானாகிய தனம்; மேலும், தன்னை யார் ஆச்ரயிக்கிறார்களோ —

தேவர்கள் வித்வான்கள் என்று இவர்களையெல்லாம் சந்தோஷப்படுத்தக் கூடியது.
ஆதலால், பகவான்தான் உயர்ந்த தனம்;
5. சுயார்ஜிதமோ, பிதுரார்ஜிதமோ அதன்மூலம் தனம் இருந்தால்,
அரசர்களை இவ்விதம் அலக்ஷியமாகப் பேசலாம்;
ஒன்றுமில்லாத உஞ்சிவ்ருத்தி செய்பவன், இப்படிப் பேசுதல் கூடாது என்று, நினைக்க வேண்டாம்;
ஹஸ்தி கிரியில், எழுந்தருளி இருக்கும் தேவப் பெருமாள் என்கிற தனம்

என்னிடம் இருக்கிறது; நாம் சம்பாதித்ததோ தகப்பனார் சம்பாதித்ததோ ஒன்றுமில்லை;
ஆனால், நம் பிதாமஹர் (ப்ரஹ் மா) சம்பாதித்த தனம் ஒன்று இருக்கிறது;
அத்திகிரியில் இருக்கிறது; அதை ஒருவராலும் அபகரிக்க முடியாது;
ப்ரஹ்மாவின் யாகத்தில் அவதரித்த தேவாதி ராஜனே, தேவப் பெருமாளே, நமக்குப் பெரிய தனம
ஸ்வாமி தேசிகனின் வைராக்யத்துக்கு இப்படிப் பல உதாரணங்கள் சொல்லலாம்.
விரிவுக்கு அஞ்சி , இதை இத்துடன் நிறுத்தி, அடுத்ததா
” ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம் ” என்பதைப் பார்க்கலாம்.
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம், வந்தே வேதாந்த தேசிகம் —–
ஸ்ரீமத்—-ஸ்ரீமதே —–
ஸ்ரீமதே, என்றால்,
இதற்கு விளக்கம் , அடியேன் “கேட்பதும், சொல்வதும் ” என்கிற தலைப்பில்
ஸ்ரீ காஞ்சி பேரரருளாளன் பத்ரிகையில்
173வதாக எழுதி இருக்கிறேன் ( மொத்தம் 1008 எழுதி இருக்கிறேன்—அடியேன் எழுதியதை
,அடியேனே சொல்லிக்கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது—படிப்பவர்கள் க்ஷமிப்பார்களாக )
அதில், ஆசார்யன் செய்ய வேண்டுவதாகச் சொல்லப்படுவது நான்கு—
-1. அத்யயனம் 2.அத்யாபனம் 3. ப்ரவசனம் 4.க்ரந்த லேகநம்—-இப்படிப்பட்ட ஆசார்யன்.
“சிஷ்ய வத்ஸலன் ” ஆகிறார்.
இந்த ஆசார்யன், உபதேசம் செய்து சிஷ்யர்களை ரக்ஷிக்கிறார் ;
இது ரக்ஷணம் . க்ரந்தம் மூலமாக, ரக்ஷிப்பது,” ஸூரக்ஷணம் “.
அதனால்தான், உபதேசம் மாத்ரமல்லாமல், க்ரந்தங்களையும் அருளிச் செய்த ஆசார்யர்களை,
” ஸ்ரீமதே வேதாந்த குருவே நம : ” ,
” ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம : ” என்று பக்தியுடன் அநுஸந்திக்கிறோம் .
ஸ்வாமி தேசிகன், உபதேசம் மாத்ரமல்ல, முன்னேயே சொன்னதைப்போல,
அனேக அருமையான க்ரந்தங்களைப் பொக்கிஷமாக அருளி இருக்கிறார்.
வ்யாக்யான கர்த்தாக்கள்,
“நித்ய யோகேதி சாயினே……” என்கிறபடியே
, நித்ய ஸம்பந்திலேயாய் , வேங்கடசா வதாரோயம்…… என்கிற க்ரமத்திலே ,
பூர்வ ஸ்வபாவத்தில் அலர்மேல் மங்கையாய் நின்று , இவ்வவதராத்தில்,
“மனுஷயத் வேச மானுஷீ ” என்கிறபடியே குத்ருஷ்டி நிரசநோபயுக்தையான
ஆத்ம வித்யா ரூபையாயும் ,பக்தி பரம்பரா ரூபையாயும், பிராட்டி நிற்கிறபடியே
சொல்லிற்றாயிற்று ”
வேதாந்தார்த்தப் ப்ரதாயினே ஸூக்தி பரம்பரா ரூபையும் என்று, இவர்,
தமக்கு, திருவேங்கட முடையான் வேதாந்த தேசிகத்வ பட்டாபிஷேகம் பண்ணின
தசையிலும், இவர், குத்ருஷ்டிகளை நிரஸித்தபின்பு
“கவிதார்கிக ஸிம்ஹம் ” என்று, அருகேயுள்ளார் ஜயகோஷணை இட்ட தசையிலும்,
அவர்கள் இருவரும் களித்து, பூர்வம் நாம் பண்ணின சித்தாந்த பட்டாபிஷேகம் ,
ஸப்ரயோஜனமாய்த்தென்று “வேதாந்த தேசிகன் ” என்றும்,
“ஸர்வதந்த்ர ஸ்வ தந்த்ரர் ” என்றும், அவர்கள், தமக்கிட்ட ப்ரஸித்த திருநாமம்
பெற்றபோதுமுண்டான “ஜய ஸ்ரீ” யை சொல்லிற்றாகவுமாம். அதாவது, பிராட்டி,
ஆத்ம வித்யா ரூபையாயும் , பக்தி பரம்பரா ரூபையாயும் இருப்பதை,
இந்த வார்த்தை சொல்கிறது.
குதர்க்க வாதங்களை அழித்து, ஸத்ஸம்ப்ரதாயத்தை நிலைநாட்ட, வளர்க்க,
பிராட்டி , ஆத்மா வித்யையாக இருக்கிறாள்.
ஆசார்ய பரம்பரையில், பகவானுக்கு முன்பாக “ச்ரியை நம : ” என்று
த்யாநித்து விட்டுத்தான் , பிறகு,
“ஸ்ரீ தராய நம : ” என்று பகவானைத் த்யாநிக்கிறோம்
.இப்படியாக, “ஸ்ரீமத்” என்பதற்கு, வ்யாக்யானம் சொல்லப்படுகிறது.
வேங்கடநாதார்யம்—-
———————-
திருவேங்கட முடையானின், மறு அவதாரமே—ஸ்வாமி தேசிகன்.
” வேங்கடசாவதாரோயம் தத் கண்டாம் ஸோதவா பவேத் ” என்கிறோம்.
“அர்ச்சையாய் நின்ற இடத்தில், ஆச்ரயணத்துக்கு உறுப்பான, ஸௌலப்ய
சௌசீல்யாதி குணங்களைக் காட்ட முடியாமல், அதையே காரணமாகக் கொண்டு,
உதாசீனர்களாயும், சத்ருபூதர்களாயும், நிற்கிற சேதனர்களை த்
திருத்திப் பணிகொள்ள ,பூர்வோக்தமான குண விசேஷங்களையும் கொண்டு,
” ஸ்ரீமத் வேங்கடநாத தேசிக ரூபேண” ,
எல்லாக் கல்யாண குணங்களையும், ப்ரகாசிப்பித்துக் கொண்டு ,
ஆசார்ய ரூபராய் அவதரித்து, நின்றபடியைச்
சொல்லிற்று. ……..
உடையவருக்குப் பிறகு, சுமார் 200 ஆண்டுகள் கழித்து, ஸ்வாமி தேசிகனின் அவதாரம்.
இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில், இந்த ஸம்ப்ரதாயத்துக்கு நலிவு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும்..
ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன் , ஸப்ததிரத்ன மாலிகாவில்,
வேதே ஸஜ்ஜாதகேதே முநிஜனவசனே ப்ராப்த நித்யாவ மானே |
ஸங்கீர்ணே ஸர்வ வர்ணே ஸதி ததனுகுணே நிஷ்ப்ரமாணே புராணே ||
மாயாவாதே ஸமோதே கலிகலுஷ வசாச் சூன்ய வாதே அவிவாதே |
தர்மத்ராணாய யோதி பூத்ஸஜயதி பகவான் விஷ்ணு கண்டாவதார : ||
.
இதையே, திருவரங்கத் தமுதனார், தன்னுடைய இராமாநுச நூற்றந்தாதியில்,
நாட்டிய நீசச் சமயங்கள் மாண்டன, நாரணனைக்
காட்டிய வேதம் களிப்புற்றது, தென்குருகை வள்ளல்
வாட்டமிலா வண்தமிழ் மறை வாழ்ந்தது–மண்ணுலகில்
ஈட்டிய சீலத்து இராமானுசன் தன் இயல்பு கண்டே.
என்று ஸ்ரீ உடையவரைப் பற்றிச் சொன்னார்.
ச்லோகத்துக்கும்,பாசுரத்துக்கும் என்ன ஒற்றுமை பாருங்கள் !
ஸ்வாமி தேசிகன் அவதரித்ததால், அழிந்த வேதங்கள் வளர்ந்தன;
புறக்கணிக்கப்பட்ட புராணங்கள் புத்துயிர் பெற்றன; வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள்
பழைய நிலைக்கு வந்தன; பௌத்தம் போன்ற அவைதிக மதங்கள் ஒதுக்கப்பட்டன;
இப்படி அந்த ஸ்தோத்ரம் சொல்கிறது.
” வேங்கடசா வதாரோயம் தத் கண்டாம் ஸோதவாபவேத் …..”—
திருப்பதி திருவேங்கட முடையானே , வேங்கடநாதனாக அவதரித்தான் .
இனி—–“-வந்தே வேதாந்த தேசிகம் ”

ஸ்வாமி தான் அருளிய “தயா சதக”த்தில் 104 வது ஸ்லோகத்தில்,
வேதாந்த தேசிகபதே விநிவேஸ்ய பாலம்
தேவோ தயா ஸதகமேத தவாத யந்மாம் |
வைஹாரிகேண விதிநா ஸமயே க்ருஹீதம்
வீணா விசேஷமிவ வேங்கட சைலநாத ||
என்று அருள்கிறார்.
அலகிலா விளையாட்டுடைய திருவேங்கட முடையான், மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு,
சிறியனான என்னை வேதாந்ததேசிக பீடத்தில் அமர்த்தி, கைகளில் மகர யாழை
எடுத்துப் பாடச் செய்வதைப்போல, இந்த “தயா சதகம்”
என்கிற ஸ்தோத்ரத்தை, அடியேனைக்கொண்டு துதிக்கச் செய்தான் ….
.என்று ஸ்வாமி தேசிகனே , சொல்கிறார்.
இதைப் பிற்பாடு, திருவரங்கன், “வேதாந்தாசார்யன்” என்று அடியேனுக்குச்
சூட்டினான். திருமலையில் உற்பத்தியானது,
திருவரங்கத்தில் அரங்கேறி விட்டது. அரங்கம் என்றால் “ஸபை” தானே.
வந்தே வேதாந்த தேசிகம்
நம்முடைய நிலையை உணர்ந்து, ஸ்வாமி தேசிகனின் பரிவாஹத்துக்கு —
-தேஜஸ், புகழ், பெருமைக்கு எதிரிட மாட்டாதே வணங்கி “வந்தே..” என்று
பலகாலம் சொல்லி, வேதாந்த பதத்தாலே, உபய வேதாந்தத்தைச் சொல்லி,
தேசிக பதத்தாலே ஆசார்ய நிரூபணமாயிற்று…..
கண்ணானது, நாம் செல்லும் மார்க்கத்தை, நமக்குக் காட்டி, நாம் தவறான வழியில்
சென்று படுகுழியில் விழாமல் இருக்க, நல்ல மார்க்கத்தை —தர்ஸனம் செய்விக்கிறதோ
—-காண்பிக்கிறதோ —-அதைப்போல, ராமாநுஜ ஸித்தாந்தம்
நம்முடைய வாழ்நாளில், நாம் நல்ல கதியை அடைய ,
தேசிக தர்ஸனமாகக் கிடைக்கிறது. இவர்தான் தேசிகன் —
வந்தே வேதாந்த தேசிகம்.
ஸம்ஸாரத்தில் உழலுபவர்கள் க்ஷர புருஷர்கள். …….
அவர்களை, அக்ஷர புருஷர்களாக —முக்தர்களாக– மாற்றும்
ராமாநுஜ தயா பாத்ரமான ஸ்வாமி தேசிகன்,
ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணமான ஸ்வாமி தேசிகன்,
கணக்கில்லாத உபதேசம், காலக்ஷேபம் மாத்ரமல்ல –கணக்கில்லாத க்ரந்தங்களை
அருளிய ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகன்,
திருவேங்கட முடையானே , திருவவதாரம் செய்து
வேங்கடனாதனாக ஆன ஸ்வாமி தேசிகன்,
புகழ், பெருமை, தேஜஸ் என்று பற்பல குண ஆச்சர்யங்களால்
“வந்தே” என்று, விழுந்து, விழுந்து வணங்கும்படி பண்ணும் ஸ்வாமி தேசிகன்,
உபய வேதாந்தங்களுக்கும் விளக்காக ஆகிய ஸ்வாமி தேசிகன்
ஆசார்யர் களுக்கும் ஆசார்யனாக ஆனார்.
இன்னும், தனக்குப் பிந்தைய எல்லா ஆசார்யர் களுக்கும் ஆசார்யன் —அதாவது—தேசிகன
வந்தே வேதாந்த தேசிகம்—
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம், ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம் |
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம் வந்தே வேதாந்த தேசிகம் ||
ஸ்ரீ பரகால மடத்தின் முதல் ஜீயர்— இந்த அருமையான தனியனை
அருளினார் என்று பார்த்தோம் வ்யாக்யானத்தை அனுபவித்தோம்
சுருக்கமாகச் சொன்னால்,
ராமானுஜ தயா பாத்ரம்—-ஸர்வ ஆசார்ய கடாக்ஷ சம்பத்து ——-என்றும்
ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம்–கல்யாண குணங்கள் —–என்றும்
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம்—அவதார வைபவம்—–என்றும்
வந்தே வேதாந்த தேசிகம்—உபய வேதாந்த ஸ்தாபன ப்ரவர்த்தனம்—-என்றும
மிக ஆச்சர்யமாக பூர்வாசார்யர்கள் அருளுவர்.
வைகுண்ட வாஸி ஸ்ரீ ஸேவா ஸ்வாமி தன்னுடைய உபன்யாஸங்களில்,
கூறுவார்.கோயில், திருமலை, பெருமாள் கோயில், மேல்கோட்டை என்கிற
நான்கு திவ்ய தேசங்களையும், ஸந்த்யா வந்தன
காலங்களில் மூன்று வேளையும் சேவிக்கிறோம்; அதாவது—-
ஸ்ரீரங்க மங்கள நிதிம் கருணா நிவாஸம்
ஸ்ரீ வேங்கடாத்ரி சிகராலய காளமேகம்
ஸ்ரீ ஹஸ்திசைல சிகரோஜ்வல பாரிஜாதம்
ஸ்ரீசம் நமாமி சிரஸா யது சைல தீபம
இந்த ஸ்லோகத்தில் , கருணைக்கடல், காளமேகம், பாரிஜாதம், தீபம்
என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறோம்
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்—-மேல்கோட்டையைக் குறிக்கலாம் ( திருநாராயணபுரம் )
.இந்தத் தனியன் அவதரித்ததே அங்குதானே என்பார்.
நம்இராமாநுச வைபவம், இங்கு உலகப் பிரஸித்தம்.
ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம்—கச்சிநகரைக்குறிக்கலாம் ( காஞ்சீபுரம் )
ஸ்வாமியின் திவ்ய தேசம் மாத்ரமல்ல, வைராக்ய பஞ்சகம் போன்ற
பற்பல ஸ்ரீ சூக்திகள் அவதரித்த இடமல்லவா —என்பார்.
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம்— திருப்பதியைக் குறிக்கலாம்;
ஸ்வாமி தேசிகன் திருவேங்கடமுடையானின் அவதாரமல்லவா —என்பார்
வேதாந்த தேசிகம்—-திருவரங்கத்தைக் குறிக்கலாம்;
பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீ ரங்கநாதன் , ஸ்வாமிக்கு ,அருளப்பாடிட்டு
அனுக்ரஹித்த திருநாமமல்லவா —என்பார்.
இவற்றை இப்படியும் பெரியோர்கள், அனுசந்திப்பர்;—
வேதாந்த தேசிகம்—-ஸ்ரீ ரங்கம் பெரிய கோவில்
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம் —- திருவேங்கடம்
ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம்—-திருக்கச்சி பெருமாள் கோவில் –ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைலம்
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் வந்தே—-யாதவாத்ரி கோவில் –யதி சைல தீபம
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் ——வந்தே
ஜ்ஞான வைராக்ய பூஷணம்—-வந்தே
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம்—–வந்தே
வேதாந்த தேசிகம்——வந்தே
என்றும் , புகழ்ந்து உரைப்பர்.
ஸ்ரீமத் வேங்கட நாதார்யம்——-விசேஷ்யம்
மற்ற மூன்றும்—-விசேஷணம் —அதாவது, பிறரிடமிருந்து பிரித்துக் காட்டும் .
பிறருக்கு இவை சேராது.
வைகுண்ட வாஸி ஸ்ரீ ஸேவா ஸ்வாமி, மேலும் சொல்வார்—–
ஸ்ரீமான் வேங்கட நாதார்ய : —————இந்தத் தனியன் திருமந்த்ரத்துக்குச் சமம் என்றும்,
ராமாநுஜ தயா பாத்ரம் ——————-இந்தத் தனியன் த்வயத்துக்கு ஒப்பாகும் என்றும்
சீரொன்று தூப்புல் ——–இந்தத் தனியன் சரம ச்லோகத்துக்குச் சமம் என்றும் சொல்வார்.
மஹான்களாலும்,ஆசார்ய ச்ரேஷ்டர் களாலும், கொண்டாடப்பட்டு, வ்யாக்யானங்கள்
செய்யப்பட்டுள்ள, ஸ்வாமி தேசிகனின் பெருமை, புகழ், தேஜஸ், கீர்த்தி, உள்ளிட்ட
யாவற்றையும் சொல்லும் , இந்தத் தனியன் அரிய பொக்கிஷம்; அருமருந்து;
மந்த புத்தியினனான ,அடியேனுக்குத் தெரிந்தவரை, பூர்வாசார்யர்கள் அருளியுள்ள
க்ரந்தங்கள் ,ஆசார்யர்களிடம் க்ரஹித்தவை—––இவைகளை ”தனியன்” இந்தத் தொடரில்
வ்யாக்யானமாக எழுதும்படியான பாக்யம் கிடைத்ததைப் பெரும் பேறாகக் கருதுகிறேன்.
பூர்வாசார்யர்களைத் த்யானித்து புந : புந : நமஸ்கரிக்கிறேன்.
அடுத்து , ”லக்ஷ்மீநாத ஸமாரம்பாம் ——” என்கிற தனியன் —பகுதி 3
இனிமேல் ,இவ்வளவு விரிவாக எழுதி , உங்களைக் கஷ்டப்படுத்த மாட்டேன்

Sarvam Sree Hayagreeva preeyathaam

தனியன்———3
——————————————————————————-

இதற்கு முன்பு—ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்——
என்கிற தனியனைப் பற்றிய விவரங்களைத் தெரிந்துகொண்டோம்.
இந்தத் தனியன்,திவ்ய ப்ரபந்த பாராயணம் தொடங்குவதற்கு முன்பு,
சொல்லப்படுகிறது.

இப்போது, அடுத்த தனியன்—-

லக்ஷ்மீ நாத ஸமாரம்பாம் நாதயா முநிமத்யமாம் |
அஸ்மதார்சாய பர்யந்தாம் வந்தே குருபரம்பராம் ||

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிய தனியன்.
நாலாயிரத் தனியன்களில், ”ராமாநுஜ தயாபாத்ரம் —-”
என்கிற தனியனுக்கு அடுத்ததாகக்,, கோஷ்டியில் சொல்லப்படுகிறது.

இது குரு பரம்பரை சம்பந்தப்பட்ட தனியன்.

இந்தத் தனியனை அருளிய ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானைப் பற்றிய குறிப்பு

(மிகச் சுருக்கமாக)

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ,காஞ்சி மாநகரின் வடமேற்கே அமைந்துள்ள ,
கூரம் என்கிற ”ஸ்ரீ க்ராமத்தில் ”, கி.பி. 1031ம் ஆண்டு, தை மாத ஹஸ்த
நக்ஷத்ரத்தில் ,ஹரித கோத்ரத்தில், அவதரித்தவர் .ஸ்ரீ வத்ஸமிச்ரர்,என்றும்
ஸ்ரீவத்ஸாங்கமிச்ரர் என்றும் அழைப்பர்.செல்வச் செழிப்பில் மிதந்தவர்.
( குரு பரம்பரா ப்ரபாவம்—, உபந்யஸிக்கும்போது,விரிவாகச் சொல்கிறேன் )

எம்பெருமான், ஆழ்வார்கள், ஆசார்யர்கள் –இவர்களிடம்,விசேஷ பக்தியுடன்
இருந்ததால், ”ஆழ்வான் ” என்றே பெருமையுடன் அழைக்கப்பட்டார்.
பகவானிடம், அனவரதமும், அத்யந்த பக்தியுடன் விளங்கினார்.
இதனால்,செல்வத்திலும், சுகபோகங்களிலும் பற்று, அற்று விழ ,
எல்லாச் செல்வங்களையும் ஸத்கார்யங்களுக்கும், வறியோர்க்கும் வாரிவழங்கி,’
ஸதாசார்ய சம்பந்தத்தைத் தேடி காஞ்சிக்கு வந்தார்.

இவர், எம்பெருமானாரை விட வயதில் மூத்தவர்.அதிக திருநக்ஷத்ரங்கள் உள்ளவர்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ஸ்ரீ வேதவ்யாஸ பட்டர் -இவர்களின் திருத்தகப்பனார் .
நிகரில்லாத வைராக்யமும்,நெறியும் எம்பெருமானார்க்கு இணையான
ஜ்ஞானமும் கொண்டவர்.

எழில்நகர் புகழ்க் காஞ்சிக்கு வந்த இவர், அங்கு, ஸன்யாச ஆஸ்ரமத்தில் ,பரம
தேஜஸ்ஸுடன் வீற்றிருந்த யதிராஜரின் திருவடிகளைச் சரணம் என்று அடைந்து,
”பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் ” முதலியவற்றைப் பெற்று , யதிராஜரை எப்போதும்
பிரியாமல், அவருக்கே அனவரதமும் கைங்கர்யம் செய்து வந்தார்.
இந்த நிலையில்,ஸ்ரீ ராமாநுஜர் , ஸ்ரீ ஆளவந்தாரின் உள்ளக்கிடக்கையை
நிறைவேற்ற சங்கல்பம் மேற்கொண்டு,”ப்ரஹ்ம ஸுத்ரத்”துக்கு வ்யாக்யானம்
எழுதுவதற்கு யோசித்தார்.காஷ்மீர தேசத்தில், சாரதா பீடத்தில்,
”போதாயன வ்ருத்தி”க்ரந்தம் இருப்பதை அறிந்து, அங்கு , கூரத்தாழ்வானுடன்
சென்றார்.
சாரதா பீடத்தில் அங்குள்ள அதிகாரிகளின் அநுமதியுடன் ,”போதாயன வ்ருத்தியைப்
படித்து, அதை நகலெடுக்க முற்பட்டார்.
இதை வேறு விதமாகவும் கூறுவர்.
படித்த நிலையில், பாதியில், ஒருநாள், அந்த அதிகாரி க்ரந்தத்தைப் பறித்துச்
சென்றதாகவும் கூறுவர் .
யதிராஜர் மிகவும் வருத்தமடைந்தார். அப்போது கூரத்தாழ்வான், யதிராஜரிடம்
”தேவரீர் உறங்கும் வேளையில் அடியேன் இந்த க்ரந்தம் முழுவதையும் படித்து
மனத்தில் நிறுத்திவைத்துள்ளேன்;கவலை வேண்டா” என்று விண்ணப்பித்தார்.
ஒரே ராத்ரியில், லக்ஷ க்ரந்தாத்தமகமான (சதகோடி என்றும் சொல்வர்),
போதாயன வ்ருத்தியை மனப்பாடம் செய்துகொண்டார்.

இதனால் சந்தோஷம் அடைந்த யதிராஜர் ,கூரத்தாழ்வானுடன் ஸ்ரீரங்கம் திரும்பி
வந்தார்.யதிராஜர் சொல்லச் சொல்ல, கூரத்தாழ்வான் எழுத, இதுவே
”ப்ரஹ்ம ஸுத்ரத்”துக்கு , விசிஷ்டாத்வைதபரமான வ்யாக்யானமாயிற்று.
இதுவே ‘காஷ்மீரத்தில் ஸ்ரீ ஸரஸ்வதி தேவியால் ”ஸ்ரீ பாஷ்யம்” என்று
பஹுமானிக்கப்பட்டது .

கங்கைகொண்ட சோழபுரத்திலிருந்து ,சோழநாட்டை ஆண்ட ,தீவிர சிவபக்த
அரசன் , அவனுடைய அமைச்சன் நாலூரானுடன் சேர்ந்துகொண்டு,
”சிவாத் பரதரம் நாஸ்தி”—சிவனை விடஉயர்ந்த பரதேவதை கிடையாது என்று
ஒரு ஓலையில் எழுதி வைணவ வித்வான்ககளிடம், கட்டாயப்படுத்திக் கையொப்பம்

வாங்கிவரும்போது, யதிராஜரிடம் அப்படிக் கையெழுத்துப் பெறவேணும் என்று

நாலூரான் தூண்டுதலால், ஸ்ரீரங்கத்துக்குச் சேவகரை அனுப்பி, யதிராஜரை

அழைத்து வரச் சொல்ல, இதை அறிந்த கூரத்தாழ்வான், தானே காஷாயம் தரித்து,
பெரியநம்பிகளுடன் அரச சபைக்குச் சென்று,
ஏக : ப்ராஸீஸரத் பாதம், அந்ய :ப்ராக்ஷாலயந் முதா |
அபரோ அதீதரந்மூர்த்நா கோதிக :தேஷூ கண்யதாம் ||

ஒருவன் திருவடியை நீட்டினான்;இன்னொருவன் சந்தோஷத்துடன் அத்திருவடியை

அலம்பினான்;மற்றோருவன், அத்திருவடி தீர்த்தத்தைத் தலையில் தரித்தான்.
இவர்களில் உயர்ந்தவர் யார் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமே !

இதனால் கோபமடைந்த அரசனும் நாலூரானும் மிகக் கடுமையாக நிர்ப்பந்தம்

செய்யவே,
”த்ரோண மஸ்தி தத : பரம் “‘ ( முகத்தல் அளவையில்,சிவம் என்றால் ”குறுணி”
”த்ரோணம் ”என்றால் பதக்கு )என்று எழுதிக் கையெழுத்திட , அரசன் ,கூரத்தாழ்வானின்

கண்களைப் பறிக்க சேவகர்களுக்குக் கட்டளையிட,
உடனே கூரத்தாழ்வான் ”உன்னைப்போன்ற பகவத் த்வேஷிகளைப் பார்த்த கண்கள்

எனக்கு வேண்டியதில்லை” என்று கூறி, தன்னுடைய கண்களைத் தன் கையாலேயே

பறித்து, அரசவையில் வீசி எறிந்தார்.பெரியநம்பிகளும் கண்களை இழந்தார்.
திரும்ப ,ஸ்ரீரங்கம் வந்தவர்,
கண்களை இழந்தநிலையிலும் பெரியபெருமாளைத் தரிசிக்க, தட்டுத் தடுமாறி

கோபுர வாயிலுக்குப் போக, காவலர்கள், ‘உடையவரின் சிஷ்யர்கள் எவரையும்

கோயிலில் அனுமதிக்க அதிகாரமில்லை; அவருடைய சம்பந்தம் இல்லை என்று சொல்வோர்
உள்ளே செல்லலாம் ”என்று தடுக்க, எம்பெருமானார்சம்பந்தமில்லாத எம்பெருமான் எனக்கு வேண்டாம்

என்று சொல்லி, தரிசனம் செய்யாமலே திரும்பினார்;இது அவருடைய

அளவில்லா ஆசார்ய பக்தியைக் காட்டுகிறது.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து, எம்பெருமானார் ஸ்ரீரங்கம் திரும்பிவந்து,கூரத்தாழ்வான்

திருமாளிகைக்குச் சென்று, ஆழ்வானை வாரி அனைத்து, ”ஆழ்வானே —விசிஷ்டாத்வைத

தர்சனத்துக்காக ,உமது தரிசனத்தை இழந்தீரே ”என்று விம்மி அழுதார்.
அதற்கு ஆழ்வான், ”ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் திருமண் கோணியது என்று அபசாரப்பட்டிருப்பேனோ ”
என்றாராம். இப்படிப் பல செய்திகள் இவருடைய சரிதத்தில் உள .விரிக்கின் பெருகும்.

ஒருசமயம், கூரத்தாழ்வான், ரங்கநாதரை ஸேவிக்கும்போது ‘இப்போதே பரமபதம் அடைந்து
உமக்குக் கைங்கர்யம் செய்யவேணும் ” என்று பிரார்த்திக்க, பெரியபெருமாளும் ”அப்படியே”
என்க, ஆழ்வான் எம்பெருமானாரின் திருவடிகளைத் த்யானித்தபடி அவ்வாறே பரமபதம் அடைந்தார்.

இவர் எழுதிய நூல்கள்—-
பஞ்சஸ்த்வம் –சாரீரக ஸாரம் என்பர்.
புருஷகார பூதையான ஸ்ரீரங்க நாச்சியாரைப் பற்றி—— ஸ்ரீஸ்த்வம்

பரமபதநாதனைப் பற்றியதும் ஸ்ரீபாஷ்ய ஸாரமுமான —-ஸ்ரீ வைகுண்டஸ்த்வம்

விபவாதாரங்களைச் சொல்லும் —-அதிமாநுஷஸ்த்வம்

திருமாலிருஞ்சோலை அழகனைப் பற்றி–ஸ்ரீ ஸுந்தரபாஹுஸ்த்வம்

கச்சிநகரப்பனைப்பற்றி —ஸ்ரீ வரதராஜஸ்த்வம்

அபிகமன ஸாரம் —–வடுகநம்பிகளுக்காக

சரம ச்லோக வ்யாக்யானம்

புருஷஸூக்த பாஷ்யம்

யமக ரத்நாகரம் (பகவான் க்ருஷ்ணனைப் பற்றி தெலுங்கு லிபியில்

மஹா காவ்யம் என்பர். இதை, கூரத்தாழ்வான் எழுதவில்லை என்றும்,
அவர் வம்சத்தில் உதித்த வேறொரு ஸ்ரீவத்ஸாங்க மிச்ரர் எழுதியது என்றும் சொல்வர் )
விவாஹம் முதலிய சுப முஹூர்த்தங்களில் பாடப்படும் லக்ஷ்மி கல்யாணமே வைபோகமே,
மடியிலெடுத்துப் பாலகனை, ஸ்ரீராம், ஜய ஜய , லாலி, ஊஞ்சல் —-இவைபோன்றவைகளும்

கூரத்தாழ்வான் அருளியதாகவும் விவாஹ காலத்தில்,”வாரணமாயிரம்”அநுஸந்திக்கும்படியான

ஏற்பாடுகளைச் செய்தவரும் இவரே என்பர்.

ஆழ்வான், கூரநாதர், கூராதிநாதர் ,நடமாடும் பதஞ்சலி,ஸ்ரீவத்ஸாங்கமிச்ரர்,ஸ்ரீ வத்ஸசிஹ்னர் ,
எல்லாமும் இவரே—-
வடுகநம்பியின் ஆசார்யன் —
அனுஷ்டானத்தில் பலரைத் நிறுத்தியவர்—-
இவரின் முன்னோர்கள்,கூரத்தில் குடியேறுவதற்கு முன்பு, திருமாலிருஞ்சோலை அடிவாரத்தில்,
சுந்தரத்தோளுடையானுக்குக் கைங்கர்யங்கள் செய்துவந்தனர் என்று சொல்வர்.

இவர் ஆத்மகுணச் செம்மல்

பஞ்சகால பராயணர்

நடமாடும் பதஞ்சலி

எம்பெருமானாரின் நிகரற்ற அத்யந்த சிஷ்யர்

எம்பெருமானார்க்குப் ”பவித்ரம்”போன்றவர்

முக்குறும்பறுத்தவர்

தர்ஸனத்துக்குத் தர்ஸனம் தந்தவர்

பெரியநம்பிகளால் கொண்டாடப்பட்டவர்

எம்பெருமானாரின் உறவுக்காக, எம்பெருமானின் ஸேவையையே புறந்தள்ளியவர்

ஆசார்யனையே ,உய்வித்த சிஷ்யர்

வேதமாதாவின் ”திருமாங்கல்யம்”எனப்போற்றப்பெறும் பஞ்சஸ்தவங்களை அருளியவர்

இவருடைய திருமாளிகையை, ஸ்ரீரங்கம் கிழக்குச் சித்திரை வீதியில் இன்றும் ஸேவிக்கலாம்

தனியனின் அர்த்தம் (சுருக்கமாக),
————————————————————–

லக்ஷ்மீ நாத ஸமாரம்பாம் நாதயா முநிமத்யமாம் |
அஸ்மதார்சாய பர்யந்தாம் வந்தே குருபரம்பராம் ||

இந்தத் தனியனில் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் , குரு பரம்பரையைக் கூறுகிறார்.
லக்ஷ்மீ நாதன் என்று ஆரம்பித்து, பரம்பரை மத்தியில் (நடுவில்) ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளைச்

சொல்லி, அஸ்மதார்சாய பர்யந்தாம் என்று பகவத் ராமாநுஜர் வரையில் சொல்கிறார்–
இதைச் சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்—
லக்ஷ்மியின் நாதன்—மகாலட்சுமிக்கு நாதன்—-பெரியபிராட்டியாரின் நாதன் —
ஸ்ரீமந் நாராயணன்.
இவர் முதலாக,
ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள் நடுவாக,
அடியேனுடைய ஆசார்யன் இறுதிவரை

அடியேனுடைய ஆசார்ய பரம்பரையை வணங்குகிறேன் —

பெரிய பிராட்டியார், புருஷகாரபூதை

பெரிய பிராட்டியாரின் பதி —லக்ஷ்மிபதி —ஸ்ரீமந் நாராயணன்–
குருபரம்பரை—ஸ்ரீமந் நாராயணனிடமிருந்து தொடங்குகிறது—-
இவன் , முதல்–ப்ரதம ஆசார்யன் .
இவனுடைய ஆசார்யத்வம் பல அவதாரங்களில் மேலோங்கிப்

ப்ரகாஸிக்கிறது

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் அவதாரம்—-வேதோபதேசம்

ஸ்ரீ வராஹாவதாரம்—பூமிப் பிராட்டிக்கு சரம ச்லோகம் உபதேசம்–
த்ருவனுக்கு—வேதவடிவான சங்கால் தொட்டு,பரத்வ நிர்ணயம் செய்கிற ஞானோபதேசம்

ஸ்ரீ க்ருஷ்ணாவதாரம்—கீதோபதேசம்

அர்ச்சாவதாரம்

பத்ரிகாஸ்ரமத்தில் ,திருவஷ்டாக்ஷர மந்த்ரோபதேசம்

காஞ்சியில், திருக்கச்சி நம்பிகள் மூலமாக, ஸ்ரீராமானுஜருக்கு ஆறு வார்த்தைகள் உபதேசம்

திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு, திருமணங்கொல்லையில் மந்த்ரோபதேசம்

இப்படிப் பல—
அடுத்து –ஸ்ரீ லக்ஷ்மி —பெரிய பிராட்டி–
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ”சதுஸ்லோகியில் ”
காந்தஸ் தே புருஷோத்தம : பணிபதி :சய்யாஸநம் வாஹனம்

வேதாத்மா விஹகேச்வரோ யவநிகா, மாயா ஜகன்மோஹிநீ |
ப்ரஹ்மேசாதி ஸுரவ்ரஜ : ஸதயித: த்வத்தாஸதாஸீகண :
ச்ரீரித்யேவ ச நாம தே பகவதி ப்ரூம :கதம் த்வாம் வயம் ||

அவன் பகவான் என்றால், இவள் பகவதி—அவனைப்போலவே ஷாட்குண்ய

பரிபூர்ணை .அவன் பெருமையெல்லாம் இவளுக்கும் உரியது.இவளும் சேஷீ .
ஆதிசேஷன், இவளுக்கும் சயனம் மற்றும் ஆஸனம் ப்ரஹ்ம ருத்ராதி தேவர்கள்,
தத்தம் மனைவியரோடு, இவளுக்கு அடிமைகளான ஸ்திரீகளோடு சேர்ந்து

குற்றேவல் செய்கின்றனர்.
இவள், எம்பெருமானுக்குத் தானே விரும்பி சேஷனாகி,உபயவிபூதி மற்ற எல்லாவற்றுக்கும்

அவனுடன் சேர்ந்து சேஷீயாகிறாள்

விஷ்வக்ஸேனர்
——————————–
சேனைநாதன் –சேனை முதலியார்

இவர் பகவானின் திருவுள்ளத்துக்கு உகந்தவாறு ,உபய விபூதிகளையும் நடத்துகிறார்.
யதிராஜ ஸப்ததியில் ,ஸ்வாமி தேசிகன் சொல்கிறார்—விஷ்வக்ஸேனர் ,ஸ்ரீவைகுண்டத்தில்

இருந்துகொண்டே ,மற்றைய அதிகாரிகளை நியமித்து, கைங்கர்யங்களில்

இழிய வைக்கிறார்.
தயா சாதகத்தில், எல்லா விக்னங்களையும் அழிக்கும் திறமையுள்ள ஸேனைநாதரை வணங்குகிறேன்

என்று சொல்கிறார்.
இவர், ப்ரதம ஆசார்யனான லக்ஷ்மீநாதனின் சேஷ ப்ரஸாதத்தை ஸ்வீகரிப்பவர்.
லக்ஷ்மீநாதனால் உண்டாக்கப்பட்ட எல்ல உலகங்களையும் திறம்பட நிர்வஹிப்பவர்

இவர் விண்ணப்பம் எல்லாவற்றையும், லக்ஷ்மீநாதன் ,கண்பார்வையாலேயே

”அப்படியே செய்க” என்று ஆணையிடுவானாம் .
இவர் அம்சமே ”ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ”
இவரே ”எம்பெருமானாராக ” அவதரித்தார்.அப்போது, இவருடைய ”கைப்பிரம்பு”
உடையவருக்கு ”த்ரிதண்ட”மாயிற்று

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ( இந்நில உலகில் ஆசார்ய பரம்பரை ) ஸ்ரீ சடகோபன் என்பது இன்னொரு திருநாமம்
—————————-
ஆழ்வார் என்றாலே ”ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்”தான்.ஸேனை முதலியாரின் அம்சம்.தாமிரவருணி

நதிக்கரையோரம் –திருக்குருகூரில்(தற்போது–ஆழ்வார்திருநகரி ) கலி பிறந்த 43வது நாள், பிரமாதி வருஷம் ,
வைகாசி விசாக நக்ஷத்ரத்தில் அவதாரம். அவதாரம் முதல், கண்திறக்காமலும் அழாமலும்,
பால் அருந்தாமலும் , இருந்தும் திருமேனி வாடவில்லை.பெற்றோர் கவலையுற்று, குழந்தையை, பகவான் சந்நிதியில் கிடத்தி வேண்டினர்.
அவனது அருள் பெற்ற குழந்தை, தவழ்ந்து சென்று கோயிலில் உள்ள புளியமரப் பொந்தில், பதினாறு வருஷங்கள்

யோகத்தில்ஆழ்ந்தது.புளியமரமாய் நின்று போஷித்தவர்–ஆதிசேஷன்–இம்மரம் இன்றும் உள்ளது–
பசி, தாகம் போன்ற உலக இயற்கையை வென்றார். சடவாயுவைப் பிறந்தது முதலே அடக்கினார்.
மதுரகவிகள் வினா எழுப்ப, அவர்கட்கு இவரின் பதில்கள் ப்ரஸித்தி பெற்றவை.
இவர் ,பகவானை ஞான திருஷ்டியால் பார்த்து, பாசுரங்களைச் சொல்ல, அவற்றை மதுரகவிகள்

பட்டோலைப்படுத்தினார்.நான்கு பிரபந்தங்கள்

திருவிருத்தம் —-ரிக்வேதஸாரம்

திருவாசிரியம் —-யஜுர்வேதஸாரம்

பெரிய திருவந்தாதி —-அதர்வணவேதஸாரம்

திருவாய்மொழி—-ஸாமவேதஸாரம்

இவற்றில் திருவாய்மொழி –பகவத் விஷயம் என்று போற்றப்படுகிறது.
சுமார் 31 வருடங்கள் புளியமரத்தினடியில் வாழ்ந்து, வைகுந்தம் ஏகினார்.
மதுரகவிகளோ, பகவானைப் பாடாமல், சடகோபனையே பாடினார் –11 பாசுரங்கள்–கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு

சடகோபரின் சரிதம் மிகவும் வியப்புக்கு உரியது–இங்கு விரிக்கின் பெருகும்–
பக்தியோகநிஷ்டர் . சரணாகதி உபாயத்தைத் தன் ”திருவாய்மொழி”யில்

உலகுக்கு உணர்த்தியவர்.ஸ்ரீமந் நாராயணனின் திருவடி ஸம்பந்தத்தை ,ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு

ஏற்படுத்தியவர் .ப்ரபந்ந ஜன ஸந்தான கூடஸ்தர்

இவர், க்ருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்வம்

இவர் ஆழ்வார் கோஷ்டியிலும், ஆசார்ய பரம்பரையிலும் இருக்கிறார்.

மதுரகவிகள்
————————
தன்னுடைய ஆசார்யரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் மீது ”கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு” என்கிற

பாசுரங்களை அருளியவர்.இது ஆசார்யனுடைய மேன்மையைப் பேசுகிறது.
ஆசார்யன் மூலமாகவே பகவானின் திருவடியை அடைய முடியும்—வேண்டும் —
என்பதையும், பகவத் பக்தியைவிட, ஆசார்ய பக்தி சிறந்தது என்பதையும் உணர்த்தியவர்.
ஸ்வாமி தேசிகன் தனது ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரத்தில் ,குருபரம்பரா ப்ரபாவ அத்யாயத்தில்,
”பகவான் கண்ணனாக அவதரித்தான்—ஆனாலும் அவனை விடுத்து, நம்மாழ்வாரின்

திருவடிகளையே தஞ்சம் என்று அடைந்து, உலகத்தார் உய்ய வழிகாட்டினார் —
இது ”தொல் வழி”—பழைய வழி— நல்ல வழி–”என்கிறார் ( அடியேனின் ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரயஸார

காலக்ஷேபத்தில், விரிவாகச் சொல்லியிருக்கிறேன் )

ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள் ( முநி —-எப்போதும் உயர்ந்த— உயர்ந்ததான பகவானையே மனனம் செய்பவர் )
————————————-

இந்தத் தனியனில், ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள் — ,ஆசார்யபரம்பரையில்,
மத்தியில் இருப்பதாக ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான்சொல்கிறார்
( இவருக்குப் பிறகு, உய்யக்கொண்டார், மணக்கால் நம்பி, ஸ்ரீ ஆளவந்தார்,
பெரிய நம்பிகள் என்கிற மஹாபூர்ணர் , பிறகு ஸ்ரீ ராமானுஜர் )

ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள்—வீரநாராயணபுரம் என்கிற காட்டுமன்னார்கோவிலில்

சொட்டைக்குலத்திலகரான ஈச்வர முனிகளுக்கு, கலி 3985ல் ஸோபக்ருத் வருஷம்

ஆனி ,அநுஷத்தில் அவதாரம். வேதவேதாந்த விற்பன்னர் ;யோகரஹஸ்யம்

நன்கு அறிந்தவர்.மறைந்துபோயிருந்த ”திருவாய்மொழி ”முழுவதையும் மற்றும்
மற்ற ஆழ்வார்களின் திவ்ய பிரபந்தங்களையும், ஆழ்வார் திருநகரிக்குச் சென்று,
அங்கிருந்தவர் நியமனப்படி, ”கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு”பாசுரங்களை,
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் சந்நிதியில் பன்னீராயிரம் தடவை அநுஸந்தித்து ,
தம்முடைய யோகதசையில் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரை ஸாக்ஷாத்கரித்து , அவரிடமிருந்து,
திருவாய்மொழியும் மற்ற எல்லாப் பிரபந்தங்களும் உட்பொருளுடன் அறிந்து,
ரஹஸ்ய மந்த்ரங்களையும் உபதேசிக்கப் பெற்றார்.
பிரபந்தங்களை, இயலும் இசையுமாகத் தொகுத்தார். முதலாயிரம், பெரிய திருமொழி ,
இயற்பா , திருவாய்மொழி என்று பிரித்து தன்னுடைய மருமான்களான

கீழையகத்து ஆழ்வான், மேலையகத்து ஆழ்வான் இவர்களுக்கு, தேவகானமாகப்

பாடும்பாடி , பழக்கினார் ஆதலால், இவர் , தமிழ்மறை இன்னிசை தந்த வள்ளல்.
இவருடைய பேரன் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்.
ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள் அருளிய நூல்கள்—ந்யாய தத்வம், யோகரஹஸ்யம்

இவருடைய சிஷ்யர்களில் ,உருப்பட்டூர் ஆச்சான் முக்கியமானவர்–இந்த உருப்பட்டூர்

ஆச்சான் வம்சமே அடியேனின் பாக்யம்

உய்யக்கொண்டார் என்கிற ஸ்ரீ புண்டரீகாக்ஷர் (886 A .D )
——————————————————————————-

இவர் , திருவெள்ளறையில் .கலி 3987 , ப்ரபவ ,சித்திரை கிருத்திகை நக்ஷத்ரத்தில்

அவதாரம்.ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளின் முக்ய சிஷ்யர்.
ஸ்வாமி தேசிகன் தன்னுடைய யதிராஜ ஸப்ததியில் (அடியேனின் வ்யாக்யானம்

web -site ல் உள்ளது ) பகவானுடைய திவ்ய அவதாரங்களைப்போல ,
ஸுத்தஸத்வ குண மயமாகப் பிரகாசித்து, நாதமுநிகளின் மனத்தில் இருக்கும்

உய்யக்கொண்டாரைப் போற்றுவோம் என்கிறார்

இவர், ஆசார்யன் நியமனப்படி, சிஷ்யர்கள் மணக்கால் நம்பி முதலியோருக்கு

வேதாந்த அர்த்தங்களை உபதேசித்தார்.

மணக்கால் நம்பி என்கிற ஸ்ரீ ராம மிச்ரர் ( 929 A .D. )
——————————————————————-

ஸ்ரீரங்கத்துக்குக் கிழக்கே, மணக்கால் என்கிற ஊரில் கலி 4052ல்

விரோதிக்ருது வருஷம் மாசி மகத்தில் அவதாரம். உய்யக்கொண்டாரின் சிஷ்யர்.
ஆசார்யனிடம் அளப்பரிய பக்தி கொண்டவர். இவருடைய சிஷ்யர் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்.

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ( 976 A .D. )
—————————————————-

வீரநாராயணபுரம் என்கிற காட்டுமன்னார்குடியில் கி.பி. 976ல்

தாது வருஷ ஆடி மாத உத்ராடம் நக்ஷத்ரத்தில் ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளின் குமாரரான

ஈச்வர முநிகளுக்கு யமுனைத் துறைவர் என்கிற திருநாமத்துடன் அவதாரம்.
இவருக்கும் ,ஆக்கியாழ்வானுக்கும் சோழ அரசபையில் நடந்த வாதங்களும் அவற்றினுள் வெற்றி அடைந்த ”யமுனாத் துறைவனை”
ராஜபத்னி கொண்டாடியதும் ”ஆளவந்தார்” என்கிற திருநாமம் பெற்றதும் ,அரசாண்டதும்,
மணக்கால்நம்பி இவரைத் திருத்தி தர்சன ப்ரவர்த்தகர் ஆக்க முயற்சி செய்ததும்
தூதுவளைக்கீரையும், பெருமாள்கோயிலில் ஸ்ரீ ஆளவந்தார், இராமானுஜரைத் தூர நின்று கடாக்ஷித்து,
பேரருளாளனிடம் ”இவரை, நமது சித்தாந்தத்திற்குநிர்வாஹகர் ஆக்கவேணும் என்று சரணாகதி பண்ணியதும் இன்ன பிறவும்
அடியேன் உத்தேசித்திருக்கும் குருபரம்பரா ப்ரபாவச் சொற்பொழிவில் கேட்டுணர்க —
இவர் 8 கிரந்தங்கள் அருளி இருக்கிறார். ( சதுஸ்லோகி, ஸ்தோத்ர ரத்னம் உட்பட)

பெரிய நம்பிகள் என்கிற மஹாபூர்ணர்
——————————————————————

ஸ்ரீரங்கத்தில்,ஹேவிளம்பி வருஷம் மார்கழிக் கேட்டையில் அவதாரம். ஆளவந்தாரின் பிரதான சிஷ்யர்.
தனது ஆசார்யனின் கட்டளையை ஏற்று, ராமானுஜரை அழைத்துவர காஞ்சி சென்றார்.
அங்கு, ராமானுஜர் கேட்குமாறு

ப்ரஹ்மா சிவ : சதமக : பரமஸ்வராடித்யேதேபியஸ்ய |
மஹிமார்ணவ விப்ருஷ தே ”
என்று ஒரு ச்லோகத்தைச் சொன்னார். ராமானுஜர் உடனே, பெரியநம்பிகளிடம்

இந்த ச்லோகத்தை அருளிய மஹானை சேவிக்கவேணும் என்று பிரார்த்திக்க,
தம்முடன் கூடவே வந்தால், அவரிடம் அழைத்துச் செல்கிறோம் என்று சொல்ல,
ராமானுஜரும் பெரியநம்பிகளும் ஸ்ரீரங்கம் வந்து சேர்வதற்குள், ஆளவந்தார்

பரமபதித்துவிட்டார்.
ராமானுஜருக்கு ஆற்றொணாத் துயரம்—சரம திருமேனியை ஸேவிக்கும்போது

அவரது திருக்கரத்தில் மூன்று விரல்கள் மூடியிருக்க , அதற்கான காரணத்தை

பெரியநம்பிகள் விளக்க, அந்த மூன்று கைங்கர்யங்களையும் செய்து முடிப்பதாக ராமானுஜர் வாக்களிக்க மூன்று விரல்களும் திறந்தன

ஸ்ரீ யதிராஜர் (கி.பி. 1017 —1137 )

———————-

ஸ்ரீ பெரும்பூதூரில், கி.பி. 1017 பிங்கல வருஷம், சித்திரை மாத திருவாதிரையில் அவதாரம்.
இளையாழ்வான், பாஷ்யகாரர் ,ராமாநுஜர் , லக்ஷ்மண முநி , எம்பெருமானார்,
திருப்பாவை ஜீயர் , உடையவர் என்று பல திருநாமங்கள்,
திருக்கச்சி நம்பிகள் மூலமாக. பேரருளாளன் இவருக்கு ஆறு வார்த்தைகள் அருளினான்.
ஸ்ரீ ஆளவந்தாரின் மூன்று அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றினார்

கூரத்தாழ்வானுடன் காஷ்மீரம் சென்று வ்யாஸரின் ப்ரஹ்ம ஸுத்ரத்துக்கு ,வைஷ்ணவபரமாக உரை எழுதி,
ஸ்ரீ சரஸ்வதி தேவியால் அது ”ஸ்ரீபாஷ்யம் ”என்று கொண்டாடப்பட்டது.
திருமலைநம்பியின் குமாரர் திருக்குருகைப் பிரான் மூலமாக திருவாய்மொழிக்கு

”திருவாறாயிரப்படி” என்கிற வ்யாக்யானம் எழுதச் செய்தார்.
கூரத்தாழ்வானின் இருகுமாரர்களுக்கும் பராசரபட்டர், வேத வியாஸ பட்டர் என்று திருநாமங்களைச் சூட்டினார்.
ஒன்பதுக்ரந்தங்களை அருளினார்

74 ஸிம்ஹாஸனாதிபதிகளை ஏற்படுத்தினார்.
இவருடை சரிதம் எழுதப் புகுந்தால் ஏட்டிலடங்காது ; சொல்லப் புகுந்தால் சொல்லில் அடங்காது

ஆயினும், ஆசார்ய அனுக்ரஹத்தால், அடியேனின் உபந்யாஸத்தில் சொல்லும்போது

செவிமடுக்கலாம்.,

ஆக , ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ,

லக்ஷ்மீ நாத ஸமாரம்பாம் நாதயா முநிமத்யமாம் |
அஸ்மதார்சாய பர்யந்தாம் வந்தே குருபரம்பராம் ||
என்கிற இந்தத் தனியனில், லட்சுமிநாதனான எம்பெருமானிலிருந்து தொடங்கி ”அஸ்மதாசார்ய

பர்யந்தாம் ” என்பதாக கூரத்தாழ்வானின் ஆசார்யரான யதிராஜர் வரை, மிகச் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது.

Beginning with Sri Maha lakshmi’s Natha–husband –Sriman Narayana — with Sriman Nathamunikal in the middle
upto my Acharya , I salute my entire Acharya Linage—
அடுத்தது—

யோ நித்ய மச்யுத பதாம்புஜயுக்மருக்ம
வ்யாமோஹதஸ்ததிதராணி த்ருணாய மேநே |
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைகஸிந்தோ :
ராமாநுஜஸ்ய சரணெள ஸரணம் ப்ரபத்யே ||

——————தொடருகிறது————————–

தனியன்——-4 (THIS IS 4th part )

யோ நித்ய மச்யுத பதாம்புஜயுக்மருக்ம
வ்யாமோஹதஸ்ததிதராணி த்ருணாய மேநே |
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைகஸிந்தோ :
ராமாநுஜஸ்ய சரணெள ஸரணம் ப்ரபத்யே ||

இந்தத் தனியனும் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளியதே.
இதற்கு முந்தைய மூன்றாவது பாகத்தில், ஆசார்ய பரம்பரையை
ஸ்ரீமந் நாராயணன் முதலாக,கடைசியில் ”அஸ்மதாசார்ய பர்யந்தாம்”
என்று சொன்னவர், ஸ்ரீ ராமாநுஜருக்கு இப்போதுத் தனியாகவே
ஒரு ”தனியன்” அருள்கிறார்.

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் சரிதச் சுருக்கம் முன்பே கூறப்பட்டது.
இப்போது, இந்தத் தனியனின் சுருக்கமான அர்த்தம்.

அஸ்மத் குரு —என்னுடைய ஆசார்யன் ஸ்ரீ ராமாநுஜர் —
இவர் தயைக்கு இருப்பிடம்.
கூரத்தாழ்வான் ,பெரிய பெருமாளின் திருவடி தொழுது ,இப்போதே
”பரமபதம்”அனுக்ரஹிக்க வேண்டினார்.பெரியபெருமாளும்
”அப்படியே ஆகட்டும்” என்று க்ருபை செய்தார் என்றும் பார்த்தோம்.

பெருமாளிடம், தீர்த்த ப்ரஸாதங்களைப் பெற்றுக்கொண்ட ஆழ்வான்,
உடையவர் திருமாளிகைக்கு வந்து, அவரது திருவடிகளை வணங்கி,
ஸ்ரீபாத தீர்த்தம் ப்ரஸாதித்து அருளவேண்டுமென்று ப்ரார்த்திக்க ,
உடையவர் மிகவும் துக்கத்துடன்
” நான் இவ்வுலகில் இருக்க ,நீர் பெருமாளை ப்ராத்திக்கப்போமோ ”
எனக் கேட்க, அதற்கு ஆழ்வான்
”அடியேன் ,பரமபதத்துக்கு முன்னாடியே சென்று, தேவரீர்
எழுந்தருளும்போது, எதிர்கொண்டு வந்து, எழுந்தருளப் பண்ணிக்கொண்டு
போவது, சிஷ்யனின் ஸ்வரூபம் அல்லவா ?” என்று விநயத்துடன்
பதில் சொன்னார்.
ஸ்ரீ உடையவர், எம்பெருமானின் திருவுள்ளம் ஈதென்று ஒருவாறு தேறினார்.
பிறகு, ஸ்ரீபாததீர்த்தம் அருளி, ஆழ்வார் செவியில் ”த்வயத்”தைச் சொன்னார்.
அருகிலிருந்த சிஷ்யர்கள் , இது என்ன , இதுவும் சரமோபாயமா என்க,
ஸ்ரீ ராமாநுஜர் பதில் சொன்னார்.
”ராஜகுமாரனுக்கு நாக்கு வறண்டுபோகும்போது , கற்பூரமும், கண்டசர்க்கரையும்
இடுவதுபோல ,இவருக்கு நாக்கு ஒட்டிக்கொள்ளாதிருக்க த்வயத்தைச் சொன்னோம்.”
என்கிறார்.
ஆழ்வான், உடனே எழுந்து உடையவர் திருவடிகளில் கண்ணீர்மல்கத்
தெண்டனிட்டார். இப்படி, ஸ்ரீ உடையவர், ஆழ்வானுக்கு, க்ருபா ஸமுத்ர”மாக
ஆனார்.
ஆழ்வானை , அருகிலிருந்த சிஷ்யர்கள் அவரது திருமாளிகைக்கு அழைத்துச்
செல்லும்போது, ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிய இந்தத் தனியனை ஸேவித்தார்கள் .

தனது க்ருஹத்தில், தனது தேவிகள் ஆண்டாள், குமாரர்கள் பட்டரும் ,ஸ்ரீராமப்
பிள்ளையும் வந்து கண்ணீரும் கம்பலையுமாக ஸேவிக்க , அவர்கள் கண்ணீரைத் துடைத்து,
”நீங்கள் இவ்வுலக ஸம்பந்தத்தை நினைத்து வருத்தப்பட்டால் ,உடையவர்

திருவடிகளின் ஸம்பந்தத்தை உபேக்ஷித்தவர் ஆவீர்கள்;ஆத்ம ஸம்பந்தத்தை
நினைத்து வருந்தினீர்களானால்நம்முடைய ஒழிக்க ஒழியாத
ஸ்வரூப ஸம்பந்தத்தை அறியாதவர்கள் ஆவீர்கள்.”
என்று சொல்லி, ஸ்ரீ உடையவர் திருவடிகளைத் த்யானிக்கத் தொடங்கினார்.
அப்போதே ஸ்ரீ உடையவர், ஆழ்வான் திருமாளிகைக்கு எழுந்தருளி,
ஆண்டாளுக்கும் அவர்தம் புதல்வர்களுக்கும் ஆறுதல் அளித்தார்.
ஸ்ரீ உடையவர், இப்படியான க்ருபா சமுத்ரம்

திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள் போன்ற பரம ஆசார்யர்கள் ,தங்களை ஆச்ரயிக்கும்
சிஷ்யர்களை நன்கு பரீக்ஷை செய்தபிறகே மந்த்ரோபதேசம் முதலியன செய்யத்
துணிவர்.ஆனால், ஸ்ரீ ராமாநுஜரோ ,தம்முடைய அளவில்லாக் கருணையால்,
(தயைக ஸிந்தோ ) அன்பு ஊற்றாகப் பெருக இடர்ப்படும் ஆத்மாக்களுக்கு
உய்ய வழிகாட்ட , சிஷ்யர்களாக ஏற்று உபதேசம் செய்தார்.
இவர் க்ருபாமாத்ர ப்ரஸந்ந ஆசார்யன் .

லிங்கம் உள்ளங்கைகொணர்ந்த நயினாரை, மாதுலர் திருமலைநம்பிகள்
மூலமாக, மனத்தை மாற்றி, அவரை கோவிந்த பட்டராக்கித் திரும்பவும் ,
”எம்பார்” ஆக்கிக் கருணை செய்தார்.
திருநாராயணபுரத்தில், ஸ்ரீராமாநுஜ ஜயந்தி உத்ஸவத்தில் ,உடையவர்
திருநக்ஷத்ரத்தன்று, கூரத்தாழ்வானையும் பக்கலில் எழுந்தருளப்பண்ணி ,
இருவருக்கும் (அர்ச்சா மூர்த்தி) ஒரே சமயத்தில் திருமஞ்சனம் .
இப்படி, ஸ்ரீ உடையவர் கூரத்தாழ்வானால், ”அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய
தயைக ஸிந்தோ —” என்று உள்ளம் உருகத் த்யானிக்கப்பட்டார்.
அதன் தொடர்ச்சி, திருநாராயணபுரத்தில் இப்படி ஏக ஆஸனத்தில்
இரு அர்ச்சா விக்ரஹங்களையும் எழுந்தருளச் செய்து, திருமஞ்சனம்
செய்ய, பூர்வாசார்யர்கள் நியமித்து இருக்கிறார்கள் போலும்.

இந்த ஸ்ரீ ராமாநுஜர் , பெரியபெருமாள் அநுக்ரஹம் பெற்றவர் அவரது
திருவடிகளை ஆச்ரயித்தவர் .அதனால், உபய விபூதி ஐச்வர்யத்தைப் பெற்றவர்.

திருவாழி ,திருச்சங்கை ஏந்தி, திருவேங்கடமுடையான் இவரை அனுக்ரஹித்தான்.
விரோதிகளை வெல்லும் ஏற்றத்தை அருளினான்.

பேரருளாளனும் ,பெருந்தேவித் தாயாரும் வில்லியும் வில்லிச்சியுமாக

வந்து, ராமாநுஜர் திருக்கரத்தால் தண்ணீரமுது அருந்தி, அருள் செய்தார்கள்.
தேவப்பெருமாள், ஆறுவார்த்தைகள் சொல்லி அநுக்ரஹித்தார் .

திருநாராயணன் உடையவர் ஸ்வப்னத்தில் தோன்றி, தன்னுடைய
இருப்பிடத்தைச் சொல்லி,தன்னைப் ப்ரதிஷ்டிப்பிக்க வைத்தான்.

மதுராந்தகத்தில், ஏரிகாத்த பெருமாள் பகவத் ஸம்பந்தத்தை ஏற்படுத்தினான்.

சுந்தரத் தோளுடையானும் ஆண்டாளும் ,ப்ரார்த்தனையைத் தலைக் கட்டும்படி

செய்தனர்.

ஆளவந்தார் அநுக்ரஹித்து தன்னுடைய மூன்று மனோரதங்களையும் பூர்த்தி

செய்துகொண்டார்.

பெரிய திருமலை நம்பி, கடாக்ஷித்து, திருவிலச்சினை முதலியன

ப்ரஸாதித்தார் .

இப்படி ஸ்ரீ ராமாநுஜ வைபவம் சொல்லப்புகின் கரைகாணாது;சொல்வோர்க்கு

வாழ்நாள் போதாது.

அத்தகு, அபார ஒப்புவமை இல்லாத அச்யுதனின் திருவடி

இணையையே எப்போதும் சிந்தித்து,,பிறவற்றைப் புல்போல எண்ணிய ,
பரம ஆசார்யன் ஸ்ரீ ராமாநுஜர் –கருணையின் இருப்பிடம்;கருணா ஸமுத்ரம் .

அந்தப் புனிதரான ராமாநுஜரைச் சரணம் என்று அடைகிறேன் —
என்கிறார் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான்

அடுத்தது—

இது ஐந்தாவது தனியன்

மாதா பிதா யுவதயஸ்தநயா விபூதி :
ஸர்வம் யதேவ நியமேந மதந்வயாநாம் |
ஆத்யஸ்ய ந : குலபதேர் வகுளாபிராமம்
ஸ்ரீமத் ததங்கிரியுகளம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா ||
இது ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்கான தனியன்
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளியது.இவருடையசரிதக்குறிப்பை முன்பே பார்த்தோம்.–

A request—–
Kindly read the next part which has already been mailed today as ”PART 5”

தனியன்— —-5

—————————————————————–
தனியன்—தெரிவோம்—தெளிவோம் என்கிற வரிசையில்,

இது ஐந்தாவது தனியன்

மாதா பிதா யுவதயஸ்தநயா விபூதி :
ஸர்வம் யதேவ நியமேந மதந்வயாநாம் |
ஆத்யஸ்ய ந : குலபதேர் வகுளாபிராமம்
ஸ்ரீமத் ததங்கிரியுகளம் ப்ரணமாமி மூர்த்நா ||
இது ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்கான தனியன்
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளியது.இவருடையசரிதக்குறிப்பை முன்பே பார்த்தோம்.

இப்போது தனியனின் அர்த்தம்

ஸ்ரீநம்மாழ்வார்—”ஆத்யஸ்ய ந குலபதே —-”, ப்ரபந்நஜன ஸந்தான கூடஸ்தர் .
”மதன்வயாநாம்—” ஆளவந்தார், தம்மைச் சேர்ந்தவர் எல்லாரையும்
சேர்த்துக்கொண்டு,ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவடிகளே ”சரணம்” என்கிறார்.
எனக்கும், என்னைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் எப்போதும் தாயாகவும், தகப்பனாகவும்,
பிள்ளைகள், ஆகவும், தன்னோடு ஸம்பந்தம் உள்ள –வித்யை,பிறப்பு —
அதாவது ”வித்யா வம்சம்” , ஜன்ம வம்சம்”—
வித்யா வம்சம் என்பது—ஆசார்ய சம்பந்தத்தால் வருவது—வளருவது.
ஆசார்யன் —அவனுக்கு ஸத்சிஷ்யர்கள் —அவர்கள், ஆசார்யர்களாகி ,
வித்யைகளைக் கற்றுக்கொடுத்து அடுத்த சிஷ்யர்களை உண்டாக்குவது–
என்று இப்படி வளருவது—-வித்யா வம்சம். எல்லா சிஷ்யர்களும்
சொல்லிக்கொள்ளும்படி இல்லாவிட்டால்கூட ,ஒன்றிரண்டு சிஷ்யர்களால்

இந்த ”வித்யா வம்சம் ”வளரும்.
”ஜன்ம வம்சம்”என்பது, தேஹ சம்பந்தத்தால் வருவது. ”க்ருஹஸ்தாஸ்ரமத்”தில்

இருந்து பிள்ளை பெண், பேரன் , பேத்தி, என்று தொடருவது இந்த வம்சம்.
இப்படி வளரும் இந்த வம்சம், எண்ணத்தொலையாத வம்சங்களைப் போல,
எவ்வித முக்யத்வமும் இன்றி இருப்பதுண்டு.
ஏதோ, சில தலைமுறைகளில் சொல்லிக்கொள்ளும்படியாக சில வம்சத்தவர் இருப்பதுண்டு.
இது, பெரும்பாலும் ”பித்ரு கடன்” தீர்ப்பதற்கே இருக்கும்

( அடியேன்–”கேட்பதும் சொல்வதும்” என்ற தலைப்பில் ”ஸ்ரீ காஞ்சி பேரருளாளன்

மாத ஆன்மீகப் பத்திரிகையில் 1008 விஷயங்களை எழுதி இருக்கிறேன்–
அதில் 449 மற்றும் 450 வது விஷயங்களில் எழுதி உள்ளதை

இங்கு கொடுத்திருக்கிறேன் )

இவைகளினால் தன்வம்சத்தைச் சேர்ந்த முன்னோர், பின்னோர், —
யாவருக்கும் பகவான் முதல் ஆசார்யன் . பொதுவானவன்.ஆனால் நமக்கு,
நாதமுனிகள் ஸம்ப்ரதாயம் —ஆதலால் ஆழ்வார் நமக்கு ”அஸாதாரணர் ”
பரதத்வத்தை நிச்சயிக்கும் நம்மாழ்வாரின் அருளிச் செயல்கள்,
எப்போதும் மாறாத உண்மையைச் சொல்கிறது.ஸாத்விகர் ஸமர்ப்பித்த
மகிழம்பூ –இவற்றை மாலையாக அணிந்தவர் .

வேதங்களின் ரஹஸ்ய அர்த்தங்களை எளிமையாகத் தெரிந்துகொள்ளக்
காரணமாயும், அப்போதே பகவானின் திருவுள்ளத்துக்கு உகப்பைக்
கொடுக்கக்கூடியதாயும், மதுரகவி முதலான ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தகர்கள்
புகழ்ந்தும், ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளுக்கு பகவானின் ஸங்கல்பத்தினால்
யோகதசையில் ஆவிர்ப்பவித்து, எல்லா வேத ,உபநிஷத்துக்களுக்கும்
ஸாரமான அர்த்தங்களை உபதேசித்தவராயும்,தாய், தகப்பன் ,ஸஹோதரன்
எல்லாமே ,ஸ்ரீமந் நாராயணனே என்கிற உபநிஷத் வாக்கியத்தில் சொல்லப்படுகிற
பகவானுடைய ஸ்வபாவத்தை உடையவராகத் தெரிந்து, தெளிந்து,ஸ்ரீ ஆளவந்தார் இந்தத்
தனியனின் மூலமாக ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவடிகளில் ஸேவிக்கிறார் .
ப்ரணமாமி மூர்த்நா —தலையால்—சிரஸ்ஸால் வணங்குகிறேன் என்கிறார்–
விபூதி—வேலைக்காரர்கள், தாஸர்கள் ,பணம், ரத்நம் ,எல்லாமும்—விபூதி –செல்வம்.
இவையெல்லாமிருந்தும் , .
இந்தத் திருவடியே,,நம்மால் அபேக்ஷிக்கப்படுகிற பலன்.
இப்படிப் பகவானின் திருவடி வேண்டுமென்றால், ஆசார்யனின் க்ருபை வேண்டும்,
ஆசார்ய க்ருபை இருப்பின் அச்யுதனின் நிக்ரஹத்தையும் சமன் செய்துவிடலாம்.

பாஷ்யம்(வ்யாக்யானம் ) இப்படிக் கூறுகிறது—-

ஈச்வருகிருபா அநாதிரபி ஆசார்யக்ருபாம் அபேக்ஷதே லீலாரஸ ஸஹசரிதா ச

ஆசார்யக்ருபாது தந்நிக்ரஹமபிசமயதி . அநுக்ரஹைக ரஸா ச . ஈச்வரஸ்ய

க்வசித் அதோ நீநீஷாபிவர்த்ததே அஸாது காரயித்ருத் வம் ச . ஆசார்யஸ்தது

ஸர்வத்ர உந்நிநீஷைவ ஸ ஸாத்வேவ காரயதி —
எம்பெருமானின் தயை ,ஆசார்யனின் தயையை அபேக்ஷித்தே
நமக்கு நன்மையைச் செய்கிறது.சிலபேர்விஷயத்தில், ஈச்வரன் நிக்ரஹமும்
செய்வன் . கெட்ட செயல்களைச் செய்யஇடமளிப்பான்.ஆசார்யனின் க்ருபை
அநுக்ரஹத்தையே செய்யும்.நன்மையையே விளைவிக்கும்.

பகவானுக்குச் சில விஷயங்களில், சிலருக்கு (அஸுரர்களுக்கு ) சாஸ்த்ர வ்ருத்தமான
அர்த்தங்களை ஏற்படுத்தி,பாபகார்யங்களைச்செய்யவைத்து,கீழே தள்ளிவிடும்
ஆசையும் உண்டு. ஆசார்யனுக்கோ,எல்லா சிஷ்யர்களும் உஜ்ஜீவிக்கவேண்டும்
என்கிற ஆசைதான். எந்தச் சமயத்திலும் .சாஸ்த்ர விரோதமான பேச்சே இராது–

குழந்தையை —
தாயார்—தன் த்ரேகம் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டாலும் சுமந்து, பெற்று வளர்க்கிறாள்;
எவ்வளவு அலக்ஷ்யம்செய்தாலும் ,அன்பைச் செலுத்துகிறாள் .
தகப்பனார், —-பேச ஆரம்பிக்கும்போது, எடுத்துக் கொஞ்சி, நல்லொழுக்கம், வேதம் ,புராணம் ,
இதிஹாசம் முதலியவற்றைப் போதிக்கிறார் .
மனைவி—யௌவன வயதில் தாய் தந்தைக்கும் மேலாக உதவி, அமைச்சனாகவும்

இருந்து உதவுகிறாள்

பிறக்கும் மக்கள்—-வயதானபோது, அரவணைத்து, ஆதரவு நல்குகிறார்கள் .
இப்படி இவர்கள் எல்லோருடைய மூலமாக சுகங்களும்,(இடர்களையும் சேர்த்து) சேர்ந்து அனுபவிக்க

பந்துக்களும், நண்பர்களும், வேண்டும்;
இவை எல்லாவற்றுக்கும் காரணமாக இருப்பது ”தனம்”—சொத்து.இது ப்ரஜைகளுக்கு

அந்தந்த சமயங்களில் தேவைப்படும்.
ஆனால்,
வித்யா வம்சம், ஜந்ம வம்சம் ஆகிய இரண்டு வம்சங்களில், முன்னேயும் பின்னேயும்
சம்பந்தப்பட்டவருக்கும் ஆசார்ய ,ப்ராசார்ய என்று சம்பந்தப்பட்டவர்கட்கும்,வேண்டிய தனம் —
முதல் குலபதி —-ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்

குலபதி எனில் , பரம்பரை, பரம்பரையாக பல கிளைகளாக வித்யைகள்

பெருக , மூலகாரணமாக இருப்பவர். முதல் ஆசார்யன் எம்பெருமானாக இருந்தாலும்,
பரம்பரை என்று சொல்லப் புகுந்தால், ஸ்ரீ சடகோபனே மூல புருஷராவார் .

அதனாலேயே அவர் ப்ரபந்நஜன ஸந்தான கூடஸ்தர்.
அவரது திருவடிகளைத் தலையாலே வணங்குகிறேன்.
ப்ரணமாமி மூர்த்நா —-
தலையால் வணங்குவது என்பதற்கு, வ்யாக்யானம் செய்யத் தொடங்கினால் ,
இந்தப் ப்ரணாமம் , பஞ்சாங்க ப்ரணாமம், ஷடங்க ப்ரணாமம், அஷ்டாங்க ப்ரணாமம்,
த்வாதசாங்க ப்ரணாமம்,, ஷோடசாங்க ப்ரணாமம், ஸுக்ருத் ப்ரணாமம், தண்டாங்க ப்ரணாமம்,
மஸ்திஷ்க ப்ரணாமம்,, ஸம்புட ப்ரணாமம், ப்ரஹ்வாங்க ப்ரணாமம்என்று பலவகையாக

இருக்கிறது இருப்பினும், மிகவும் அனுஷ்டானத்தில் உள்ள,
”அஷ்டாங்கப் ப்ரணாமத்தைச் சொல்ல வேண்டி வருகிறது.
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் நித்ய க்ரந்தத்தில்
மனம், அறிவு, எண்ணம், இவைகளுடன் ஆமையைப் போன்று இருகைகளையும்
தரையில் பதியவைத்து,இருகால்களையும் நன்கு நீட்டி,
தலையால் வணங்குவது அஷ்டாங்க ப்ரணாமம் எனச் சொல்லப்படுகிறது.
ஸ்வாமி தேசிகன், நித்ய வ்யாக்யானாதிகாரத்தில்,
மார்பு, தலை, சொல், மனம்,அறிவு, கன்னங்கள், கால்கள், கைகள், —என்று எட்டு

அங்கங்கள் சொல்கிறார்.

”ஸ்ரீ” உள்ளவராக, இளையபெருமாளாகிய லக்ஷ்மணன் ,கஜேந்த்ரன் போன்றோரைச்

சொல்கிறோம். எதனால் —பகவத் கைங்கர்யத்தில் எப்போதும் இழிந்து இருந்ததால்.
அவ்வாறே,
ஒழிவில் காலமெல்லாம் உடனாய் மன்னி வழுவிலா அடிமை செய்யவேண்டுமென

அருளினார். திவ்யதேசம் தோறும் நடந்து , பாடி, கும்பிட்டு, நர்த்தனமாடவேண்டுமென

அருளினார். அதனால் இவரும்”ஸ்ரீ” உள்ளவரே . இது இவருக்கு அழியாச் செல்வம்.
இதற்கு அழியா மணமுள்ள ”மகிழ் மாலை ” யும் பூண்டு அழியாச் செல்வமாயிற்று.
எம்பெருமானுக்கு ”துளஸி ” எப்படியோ, அவ்வாறு, ஆழ்வாருக்கு ”மகிழம்பூ ”

ஆழ்வாருக்கு உண்ணும் சோறு, தின்னும் வெற்றிலை பருகும் நீர் -எல்லாமே கண்ணன்.
நமக்கு, இவை எல்லாமே ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவடி .ஆசார்ய பரம்பரையில் வரும்

ஸ்ரீமந் நாதமுநிகளும் ,மற்றோரும் அவரது திருவடியே.
ஆழ்வார் குலபதி ஆவதால், அவரது திருவடி, நமக்கு, மாதா பிதா எல்லாமே

என்பதாம்.
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ,வாழ்ந்த காலத்தில் அவரது திருமாளிகையில், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின்

திருவடி நிலைகள் ”மகிழ்மாலை” சார்த்தப்பட்டு.ஆராதிக்கப்பட்டது என்பதும் குருபரம்பரைச் செய்தி.

அபிநவ தசாவதாரம்
————————————-

பகவானின் பூர்வோத்தர அவதாரங்களுக்கும் ஆழ்வார்களின்
ப்ரத்யேக அவதாரங்களுக்கும் ”ஸாரூப்யம்” பொருந்தி இருப்பதை பூர்வாசார்யர்கள்

அனுபவித்து இருக்கிறார்கள்.
”பராங்குச பரகாலாதி ரூபத்தாலே ”என்று எடுத்து இருக்கிறார்கள்.
பகவானின் அவதாரத்தில் ஐந்தாவது அவதாரம் வாமனாவதாரம்
மச்ச, கூர்ம, வராஹ ,ந்ருஸிம்ஹ ,வாமந —-
அபிநவ தசாவதாரத்தில்ஐந்தாவது, பராங்குச அவதாரம்.
பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசை ஆழ்வார், நம்மாழ்வார்
——வாமனனே ,பராங்குசனாக–நம்மாழ்வாராக

அவதரித்தார் என்பது ஸம்ப்ரதாய ப்ரஸித்தம் .
(அடியேனின் உபன்யாசம்–விசிஷ்டாத்வைதம் –என்கிற தலைப்பில்தசாவதாரம்,
அபிநவ தசாவதாரம் இரண்டையும் இணைத்துச் சொல்லி இருக்கிறேன்–you –tube ல் உளது )
காரியாரும் (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருத் தகப்பனார்)அவர் பத்நி உடையநங்கையும்

திருக்குறுங்குடி நம்பியை ஸேவித்து ,புத்ரப்ராப்தி வேண்ட, நம்பியும்

”நாமே உம்மிடம் வந்து அவதரிக்கிறோம்—-” என்று வரம் அருளி அப்படியே

நம்மாழ்வாராக அவதரித்தார் என்பது ஸம்ப்ரதாயம்

வ்யாக்யான கர்த்தாக்கள், ”நங்கள் கோலத் திருக்குறுங்குடி நம்பியை —-” என்கிற

பாசுரத்தின் பகுதியை வ்யாக்யானம் செய்யுமிடத்தில், ஈடு முப்பத்தாறாயிரத்தில் ,
”உடைய நங்கையார் நம்பியை ஆச்ரயித்து ஆழ்வாராய்த் திருவயிறு வாய்த்தார் –”
என்று அருளி இருப்பதை இங்கு சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும்.
தவிரவும், இவ்விவரம் ”திவ்ய ஸூரி ”’சரிதத்தில் காணப்படுகிறது.
கைசிக புராணத்தில்,
—-” திருக்குறுங்குடி தான், ஸித்தாச்ரமம் என்றும்,வாமனபுரி என்றும் புராணாதி ப்ரஸித்தம் ”
என்று உள்ளது.
” முன்பு நீரும் நாமும் குறுங்குடியாகக் கட்டியிருந்த ஆச்ரமத்திலே—-” என்கிறார் பட்டர்.
ஸ்ரீ மதுரகவிகள் பாசுரங்களில், ”தென்குருகூர் நம்பி என்னக்கால் ”என்றும்

”குருகூர் நம்பி” என்றும், ”வண்குருகூர் நகர் நம்பிக்கு” என்றும், பெரும்பாலும் ”நம்பி” என்றே

ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரை அழைப்பர் .ஆகவே ஆழ்வார் ,நம்பி யின் அபிநவதாரம் என்றே கொள்ளலாம் .
மூன்று அடிகளில், இருவருக்குமே ”மோஹம்”. இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்—

அடுத்து–மிகச் சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால்–
தாயார்—தகப்பனார்—மனைவி—-புதல்வர்—பணிசெய்வோர் —செல்வம் –இவை யாவும்

இம்மை மறுமைப் பயன்கள்—-அவற்றுக்கு சாதனமாயும், நாதமுனிகள் ஸம்ப்ரதாயத்தைச்

சேர்ந்த நமக்கும் சாதனமாயும் நம் பின்னோருக்கும் சாதனமாயும், இருப்பது—
ப்ரபந்நஜன ஸந்தான கூடஸ்தரான ஆழ்வாருடைய மகிழம்பு வாசனையைப் பெற்ற

இரண்டு திருவடிகளே—-
இவை, இம்மையிலும், மறுமையிலும் பற்றுக்கோடாகி, ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து,
மிக அழகாக இரு தெய்வங்களாய் உள்ளன இந்த இரு திருவடிகளையும், மிகுந்த

பக்தியுடன், மனத்தாலும், வாக்காலும், தலையாலும் வணங்குகிறேன். –

-For me and also to those with me , Sri Nammaazhvaar is always the Mother, Father, Progeny,
wife and all wealth.
At the most beautiful pair of the Holy–Divine Feet of the Emperor of our group of relatives ,friends &race,
Swamy ,the Acharyan,Nammazhvar adorned with fragrant vakula flower garland –adiyen salute
the Divine feet and bear them on my head—-
(Sri Nammazhvar is supposed to be the ”Shataari—-the bridge between Sriman Narayanan and us –the jeevathmas)
அடுத்தது——6 வது —தொடருகிறது—-
பூதம் ஸரஸ்ச மஹ்தாஹ்வய பட்டநாத

ஸ்ரீ பக்திஸார குலசேகர யோகிவாஹாந் |
பக்தாங்க்ரி ரேணு பரகால யதீந்த்ர மிச்ராந்

ஸ்ரீமத் பராங்குஸ முநிம் ப்ரணதோஸ்மி நித்யம் ||

——————தொடருகிறது————————-

Sarvam Sree Hayagreeva preeyathaam
தனியன்——6
———————————————————————–

பூதம் ஸரஸ்ச மஹ்தாஹ்வய பட்டநாத

ஸ்ரீ பக்திஸார குலசேகர யோகிவாஹாந் |
பக்தாங்க்ரி ரேணு பரகால யதீந்த்ர மிச்ராந்
ஸ்ரீமத் பராங்குஸ முநிம் ப்ரணதோஸ்மி நித்யம் ||

இதுவரை—-

முதல் இரண்டு தனியன்கள் —-ஸ்வாமி தேசிகனைப் பற்றியும்,
3வது தனியன், –குருபரம்பரை சம்பந்தப்பட்ட தனியனாகவும்,
4வது தனியன், ஸ்ரீ ராமாநுஜருக்கான தனியனாகவும்,
5வது தனியன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்கான தனியனாகவும்

அநுபவித்துத் தெளிந்தோம்.

5வது தனியனில் ,எல்லா ஆழ்வார்களையும் சரீரமாகக் கொண்ட

சரீரிபூதரான நம்மாழ்வாரைச் சரணம் அடைந்தபிறகு,
6வது தனியனாக இதில், சரீரபூதர்களாகச் சொல்லப்படுகிற,
பொய்கை ஆழ்வார் முதலானவர்களையும் சேர்த்து, மறுபடியும்

ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரைச் சரணம் அடைவதைச் சொல்கிறது—-

இது, திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிய தனியன்

இவருடைய சுருக்கமான குறிப்பு—-

இவர் ”குருகேசர் ” என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
கலி 4136ல் கி.பி. 1034ல் ஸ்ரீமுக வருஷ ஐப்பசி பூராட நக்ஷத்ரத்தில்,
பெரிய திருமலை நம்பிகளின் இரண்டாவது குமாரராக அவதாரம்.
”பிள்ளான்” என்று திருநாமம்.
எம்பெருமானாரிடம் சகல சாஸ்த்ர அர்த்தங்களையும் கற்றறிந்தார் .
எம்பெருமானார், இவரை ”ஞான புத்ரனாக” ஸ்வீகரித்தார்.
அவருடைய நியமனப்படி, திருவாய்மொழிக்கு ”திருவாறாயிரப்படி ”
வ்யாக்யானம் செய்தார். இது, ”பகவத் விஷயம்” என்று போற்றப்படுகிறது

(திருவாய்மொழியே பகவத் விஷயம் என்றும் சொல்வர் ).
இதுவும் காலக்ஷேப க்ரந்தம் . ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர், ஸ்ரீ ஆளவந்தார்

திருவுள்ளப்படி நம்மாழ்வார் திருநாமத்தை இவருக்கு இட்டு,
”திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்” என்று அழைத்தார்.
இவர் ஸ்ரீபாஷ்ய ,பகவத் விஷய ஸிம்ஹாஸனாதிபதி . இவர், பூதத்தாழ்வாரின்

இரண்டாம் திருவந்தாதிக்கு ”தனியன்” அருளியுள்ளார்.
இவர் ஸ்ரீ உடையவருடன் ,ஆழ்வார் திருநகரிக்கு எழுந்தளியபோது,
ஆழ்வார்களை ஒருசேரச் சேர்த்து, ஒரு தனியனாய் அருளினார்.
ஸ்ரீ உடையவர், இதைப்பாராட்டி, திவ்ய ப்ரபந்தங்களைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு,
இதனை ஸேவிக்குமாறு நியமித்தார்.

தனியன்–சுருக்கமான அர்த்தம்—
——————————————————–

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் —சரீரி

அவரைச் சரணம் அடைந்தபிறகு ,அவருடைய சரீர பூதர்களாயும் ப்ரபந்த கர்த்தாக்களுமான
பொய்கை ஆழ்வார்

முதலான ஆழ்வார்களையும் பின்னும் நம்மாழ்வாரைச் சரணம் அடையும்

ப்ரகாரத்தை, இந்தத் தனியன் சொல்கிறது.
பூதம் ஸரஸ்ச—–

இந்தத் தனியன், ஒருசமயம், திருநகரியில், எம்பெருமானாருக்கு, ஒருக்கால்
ப்ரபந்த அனுஸந்தான சமயத்தில்,ஆழ்வார்களில் முதன்மையான நம்மாழ்வாரை மாத்ரம்
”மாதாபிதா யுவதயஸ்”என்கிற தனியனால் சரணம் என்று பற்றினாலும்,
மற்ற ப்ரபந்தங்களை அருளிய ஆழ்வார்களையும் சரணம் அடையவேண்டும்

என்று அருள,
அந்தக் குறை தீர அப்போதே மற்ற ஆழ்வார், ஆண்டாள் எம்பெருமானார்களோடே

கூடின நம்மாழ்வாரைச் சரணம் அடையும்படி,இந்தத் தனியனை ப்ரஸாதித்து அருளியது—–
பூதம்—என்றது—-கடல்மல்லைக் காவலரான பூதத்தாழ்வார் ,
கச்சிதன்னில் பொய்கையில் வந்துதித்த பொய்கை ஆழ்வார்

மாமயிலைப் புனிதர் பேயாழ்வார்

வில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த பெரியாழ்வார் —பெரியாழ்வார் என்கிற இடத்தில்

ஸம்பத்ரூபையான ஆண்டாள்,
திருமழிசைப்பிரான்

குலசேகரன்,
உறந்தை வளம்பதி திருப்பாணாழ்வார்

திருமண்டங்குடி வாழ உதித்த தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் ,
தொல்வழியே நல்வழி எனக்காட்டிய மதுரகவிகளோடு( கூடிய நம்மாழ்வார் )
எழில் குறையல் வரும் கலியன்

ஸ்ரீமத் பராங்குசமுநிம் ப்ரணதோஸ்மி நித்யம்—
பொய்கை ஆழ்வார் முதலானவர்களையுடைய நம்மாழ்வாரை

இவர்களை சரீர பூதர்களாகக் கொண்ட சரீரி பூதரான நம்மாழ்வாரை,
”நித்யமே ப்ரணதோஸ்மி ” என்று தொழுது, சரணம் அடைவதைச் சொல்கிறது—

Sarvam Sree Hayagreeva preeyathaam

தனியன்—– —7
—————————— —————————— ——————-

இப்போது அடுத்த தனியன் —7
குருமுக மநதீத்ய ப்ராஹவேதாந சேஷாந்
நரபதி பரிக்லுப்தம் ஸுல்கமாதாதுகாம : |
ஸ்வஸுர மாமரவந்த்யம் ரங்கநாதஸ்யஸாக்ஷாத்
த்விஜகுல திலகந்தம் விஷ்ணு சித்தம் நமாமி ||

பெரியாழ்வார் திருமொழியை (பெரிய திருமொழி) ஸேவிக்கும் முன்பாக
இந்தத் தனியன் சொல்லப்படுகிறது……..இதற்கு ப் பின்பு
”மின்னார் தடமதிள் சூழ் ——”
”பாண்டியன் கொண்டாடப் பட்டர்பிரான் வந்தானென்று —-”
சொல்லப்படுகிறது. இதற்குப் பிறகு,
”பல்லாண்டு, பல்லாண்டு , பல்லாயிரத்தாண்டு—–” முதல் பத்து,1ம் திருமொழி —
அனுசந்திக்கப்படுகிறது.
இந்தத் தனியன், ஸ்ரீமந்நாதமுநிகள் அருளியது—–

இவரது சரிதக் குறிப்பு, தனியன் 3வதில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
அதை இங்கு மறுபடியும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது——-
ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள்—வீரநாராயணபுரம் என்கிற காட்டுமன்னார்கோவிலில்
சொட்டைக்குலத்திலகரான ஈச்வர முனிகளுக்கு, கலி 3985ல் ஸோபக்ருத் வருஷம்
ஆனி ,அநுஷத்தில் அவதாரம். வேதவேதாந்த விற்பன்னர் ;யோகரஹஸ்யம்
நன்கு அறிந்தவர்.மறைந்துபோயிருந்த ”திருவாய்மொழி ”முழுவதையும் மற்றும்
மற்ற ஆழ்வார்களின் திவ்ய பிரபந்தங்களையும், ஆழ்வார் திருநகரிக்குச் சென்று,
அங்கிருந்தவர் நியமனப்படி, ”கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு”பாசுரங்களை,
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் சந்நிதியில் பன்னீராயிரம் தடவை அநுஸந்தித்து ,
தம்முடைய யோகதசையில் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரை ஸாக்ஷாத்கரித்து , அவரிடமிருந்து,
திருவாய்மொழியும் மற்ற எல்லாப் பிரபந்தங்களும் உட்பொருளுடன் அறிந்து,
ரஹஸ்ய மந்த்ரங்களையும் உபதேசிக்கப் பெற்றார்.
பிரபந்தங்களை, இயலும் இசையுமாகத் தொகுத்தார். முதலாயிரம், பெரிய திருமொழி ,
இயற்பா , திருவாய்மொழி என்று பிரித்து தன்னுடைய மருமான்களான
கீழையகத்து ஆழ்வான், மேலையகத்து ஆழ்வான் இவர்களுக்கு, தேவகானமாகப்
பாடும்பாடி , பழக்கினார் ஆதலால், இவர் , தமிழ்மறை இன்னிசை தந்த வள்ளல்.
இவருடைய பேரன் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்.
ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள் அருளிய நூல்கள்—ந்யாய தத்வம், யோகரஹஸ்யம்
இவருடைய சிஷ்யர்களில் ,உருப்பட்டூர் ஆச்சான் முக்கியமானவர்–இந்த உருப்பட்டூர்
ஆச்சான் வம்சமே அடியேனின் பாக்யம்
ஸ்வாமி தேசிகன் அதிகார ஸங்க்ரஹத்தில் ———
காளம் வலம்புரியன்ன நற்காதலடியவர்க்குத்
தாளம் வழங்கித் தமிழ்மறை இன்னிசைதந்த வள்ளல்
மூளும் தவநெறி மூட்டிய நாதமுனி கழலே
நாளும் தொழுதெழுவோம் நமக்கார் நிகர் நானிலத்தே
என்கிறார்
யதிராஜ ஸப்ததியில் —
நாதேந முநிநாதேந பவேயம் நாத வாநஹம் |
யஸ்ய நைகமிகம் தத்வம் ஹஸ்தாமலகதாம் கதம் ||
வேதங்களில் உள்ள ஆழ்ந்த அர்த்தங்களை ஆய்ந்து எடுத்து, உள்ளங்கை
நெல்லிக்கனிபோலக் காட்டிய ,நாதமுனிகளை ,நமக்கு நாதனாகப் போற்றுவோம்.
முநித்ரயம்
நாதமுநி
யாமுனமுநி
ராமாநுஜ முநி
இந்த த்ரயத்துக்கு ,ப்ரதம முநி இவரே—–
கி.பி. 917ல் தாது வருஷம் மாசி மாதத்தில் சுக்லபக்ஷ ஏகாதசியில் ,
கங்கைகொண்ட சோழபுரத்துக்கு அருகே ”சம்போடை”என்கிற சொர்க்கப் பள்ளத்தில்
திருநாடு அலங்கரித்தார்.

இனி தனியனின் சுருக்கமான அர்த்தம்
ஸ்ரீமந் நாதமுநிகள் அருளிய , முதலாயிரம் (பெரிய திருமொழி ), திருவாய்மொழி ,
இயற்பா என்கிற க்ரமத்தில் ,முதல் ஆயிரத்தில் முதல் ப்ரபந்தமான
பெரியாழ்வார் திருமொழித் தனியன் வ்யாக்யானம் செய்யப்படுகிறது—-
இந்தத் தனியனும், ”மின்னார் தடமதிள்சூழ் —-” இந்த இரண்டு தனியன்களும்,
நாதமுநிகள் யோகதசையில் ஆழ்வாரை (நம்மாழ்வார்) ப்ரத்யக்ஷீகரித்து ,
நாலாயிரத்தையும் அதிகரித்தபின்பு
கோயிலிலே (ஸ்ரீரங்கத்திலே ) 21 நாட்களிலே திருவத்யயன உத்ஸவத்தை
நடப்பிக்கத் திருவுள்ளமாய் , முதலாயிரம் முதலானவற்றை ஸேவிக்கும்போது
பெரியாழ்வார் அருளிய பாசுர அர்த்தங்களில் ஆழ்ந்து,அருளிச் செய்த தனியன் .—
இதை, பிள்ளான் ( திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான் ), பெரியாழ்வார் திருமொழியை
ஸேவிக்கும் முன்பாக , அநுஸந்திக்கவேண்டுமென்று நியமித்தார்.
”நரபதி பரிக்லுப்தம் ஆதாதுகாம :—-”
பாண்டிய தேசத்து அரசனான வல்லபதேவனாலே , பரதத்வ நிர்ணயம் செய்யக்கட்டப்பட்ட
வித்யா சுல்கமான தனத்தை, அப்படியே நிர்ணயம் செய்து, அந்தத் தனத்தைப் பெற்று,
கோயில் திருமதிள் முதலான திருப்பணிகளுக்குச் செலவழிக்க விருப்பம் அடைந்த
பெரியாழ்வார் —
”குருமுகமந தீத்ய ப்ராஹ வேதாந ———–”
பரதத்வ நிர்ணயம் செய்ய சமயம் வந்தபோது ”கருடாம்ஸர் ”என்பதைச்
சொல்பவராய், நிர்ணயம் செய்தார்.
வேதாந்த விழுப்பொருளின் மேலிருந்த விளக்கை விஷ்ணு சித்தர் விரித்துரைத்தார்
என்பர் .
”ரங்கநாதஸ்ய ஸாக்ஷாத் ————–”
திருத்துழாய்ப் பாத்தியில் ஆவிர்ப்பவித்து கோதையாகி ,விஷ்ணுசித்தரால்
தூய திருமகளாக வளர்க்கப்பட்டு ,சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடியாகி,பெரியாழ்வாருக் கு ,
அழகியமணவாளன் ஸ்வப்னத்தில் சொல்லியபடி ,அவளை ஸர்வாபரணபூஷிதையாய்
பல்லக்கில் அமர்த்தி , அழைத்துச் சென்று திருவரங்கச் செல்வனின் திருக்கோயில் செல்ல ,
திருமணத்தூண் அருகே அவள் ,மணவாளன் திருமேனியில் ஆவிர்ப்பவித்தாள் .
அப்போது, அழகிய மணவாளன் ”நமக்கு ச்வசுரரான பெரியாழ்வாருக்கு அருளப்பாடு ”
என்று நியமிக்க அதனால், பகவானாலேயே ” ஸாக்ஷாத் ச்வசுரர் ” என்று விசேஷ
கடாக்ஷம் பெற்றவர். என்று விவரிக்கப்படுகிறது.
”அமரவந்த்யம்——”
நித்ய ஸூரிகளாலே வணங்கப்படுபவர் —
”த்விஜகுல திலகம்—-”
அந்தரத்தில் தேவர்க்கும் அறியலாகா அந்தணன் –இதை வெளிப்படுத்தி, மறை நான்கும்
போற்றும் பட்டனுக்கே , திருமகளைக் கொடுத்து மகிழ்ந்ததால் –இவர் பெரிய அந்தணர்.
பட்டநாதர்–”த்விஜகுல திலகம்—-”
”விஷ்ணு சித்தர்–”
எப்போதும் விஷ்ணுவையே சித்தத்தில் கொண்டவர் —உன்னைக்கொண்டு
என்னுள் வைத்தேன்; என்னையும் உன்னில் இட்டேன் —-” என்று எப்போதும்
விஷ்ணுவையே சிந்திப்பவர் .
பெரியபிராட்டியாரோடும் அடியாரோடும் ”பல்லாண்டு பல்லாண்டு —”என்று
மங்களாசாஸனம் செய்த ஆழ்வாரை ” நமாமி” என்பது.
இப்படி, இந்தத் தனியனாலே ஆழ்வாரைச் சரணம் என்று அடைந்து , ஆழ்வார்
அடியார்களையும் சரணம் அடையும் விதத்தை இந்தத் தனியன் சொல்கிறது.
.

தனியன்— —–8
————————————————————————-

மின்னார் தடமதிள்சூழ் வில்லிபுத்தூர் என்று ஒரு கால்
சொன்னார் கழற்கமலம் சூடினோம் —–முன்னாள்
கிழியறுத்தான் என்று உரைத்தோம் ,கீழ்மையினிற் சேரும்
வழியறுத்தோம் நெஞ்சமே , வந்து

இந்தத் தனியன் , முன்பு ஒருசமயம் திருக்கோட்டியூரில்
பெரியாழ்வாரின் திருமொழியின் அர்த்தாநுஸந்தத்தை
அநுபவிக்கும்போது பாண்டிய பட்டர் அருளிச் செய்ததாகச்
சொல்கிறார்கள். அடியேனிடம் உள்ள ஒரு பழைய க்ரந்தத்தில்
இவ்வாறு உள்ளது—–

”பாண்டியன்” இத்யாதி—–இத்தனியன் முன் ஒருகால் திருக்கோட்டியூரில்
பெரியாழ்வாரின் திருமொழி அர்த்தம் அநுஸந்திக்கும்போது ,
”அல்வழக்கொன்றுமில்லா ” என்கிற பாட்டின் அர்த்தத்தில் ஈடுபட்டு
பட்டர் அருளிச் செய்ததாகயிருக்கும்

ஆக , பாண்டிய பட்டர் அருளியதா ?, பட்டர் அருளியதா ?
இரு பெயர்களும் ஒருவரைத்தான் குறிக்கிறதா ?
அல்லது மேற்சொன்னவாறு, பட்டர் அருளியதாக இருக்குமா ?
என்றெல்லாம் இதுவரை ஆராய்ந்தும் சரியான விடை கிடைக்கவில்லை.
மஹா வித்வான் ஒருவரிடம் ,இந்தச் சந்தேகத்தைக் கேட்டபோது,
”பாண்டிய பட்டர் ” தான் இந்தத் தனியனை (இதற்குஅடுத்த தனியனையும்
சேர்த்து ) அருளினார் ;அவரைப் பற்றிய விவரங்களைத் தேடிக்கொடுப்பதாகச்
சொல்லியிருக்கிறார். அந்த விவரங்கள் கிடைக்கும்போது,
— தனியன்—தெரிவோம்–தெளிவோம் —–8 க்கு ,இணைப்பாகத் தெரிவிக்கிறேன்.
இந்தத் தொடரைப் படிப்பவர்களுக்கு, ”பாண்டிய பட்டர் ” பற்றி விவரங்கள்

தெரிந்தாலும், அடியேனுக்கு அனுப்ப வேண்டுகிறேன்.
எதுவும் கிடைக்கவில்லையெனில், அடியேனிடம் உள்ள பழைய க்ரந்தத்தின்

அடிப்படையில், ”பட்டர்” அருளிச் செய்ததாகவே ஊகிக்கலாம்.
இந்த விவரங்கள் கிடைக்காததால்,”தனியன் ”பற்றிய தொடர் ,தாமதப்படுத்தலாகாது

என்கிற எண்ணத்தில் தொடர்கிறேன்—–
இப்போது, தனியனின் சுருக்கமான அர்த்தம்—-

மின்னார் தடமதிள் சூழ் வில்லிபுத்தூர் —-

ஜ்வலிக்கின்ற விசால ப்ராகாரங்களாலே சூழப்பட்ட ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் .
இந்தத் திருமதிள் —நல்லாரை அணுகவிடும்;தீயாரை விலக்கி வைக்கும்.
இந்த மதிள் , ஆச்ரிதர்கள் ஆநந்திக்கும்படியும் விரோதிகள் நடுங்கும்படியும்

இருக்கிறது.

”என்று ஒரு கால் சொன்னார் கழற்கமலம் சூடினோம் —–”

மின்னார் தடமதிள் சூழ் வில்லிபுத்தூர் என்று ஒருகால் அநுஸந்தித்தவர்களான

பெரியாழ்வாருடைய அடியார்களின் திருவடித் தாமரைகளை சிரஸ்ஸில் சூடினோம் —

இவற்றால், வேறு ஒருவரைத் தொழுபவர்களும் ,ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் என்கிற

திவ்யதேசத்தின் பெயரைச் சொன்னவுடன் , அவரைப்போலவே ,இந்த
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரும் அடியார்களை ரக்ஷிக்கும்

முன் நாள் கிழியறுத்தான் என்றுரைத்தோம் —-
முன்பு ஒரு நாள், பாண்டிய அரசனால் ”சுல்க ”மாகக் கட்டிவைக்கப்பட்ட கிழியை

அறுத்தார் ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் என்று அநுஸந்தித்தோம்

கீழ்மையினில் சேரும் வழி அறுத்தோம் ——

பகவத் சரித்ரங்களைக் காட்டிலும் , பாகவத சரித்ரங்கள் பாபத்தை ஒழிக்கக்கூடியவை.
ஆழ்வாரின் திவ்ய சரிதத்தை அநுஸந்திப்பதால் , ஜன்ம பாவங்களையெல்லாம்

வேரோடு அழித்தோம்.

( ஸதாசார்ய ஸம்பந்தம் / கடாக்ஷம் இவைகளாலே –ஸத்வ குணம் வந்தவன்

பகவத்,பாகவத, ஆசார்ய பக்தியுடன் பரம புருஷார்த்தத்தையும் பெறுவான் )

பெரியாழ்வார் திருமொழியில் (4–4–1 ) அருளியதற்கு, ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள்

வ்யாக்யானம் செய்யும்போது,
(நாவ காரியம் சொல் இலாதவர் ) கொங்கிலே திருக்குருகைப் பிரான்
எழுந்தருளி ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் திருமாளிகையிலே

விட்டளவிலே பிறந்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது.
என்கிறார்.
அதாவது—
திருக்கோஷ்டியூரில் வாழும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ,”நாவ காரியம் சொல் இலாதவர் ”
என்கிறார் பெரியாழ்வார். சொல்லத்தகாதவற்றை , நாவினால் சொல்லமாட்டார்களாம்.
இது திருக்கோட்டியூரின் பெருமை. ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூரின் பெருமை அதைவிட

மேலானது என்று இந்தத் தனியனால் தெளிவுறுகிறது.
Sarvam Sree Hayagreeva preeyathaam

தனியன்——9

பாண்டியன் கொண்டாடப் பட்டர்பிரான் வந்தானென்று
ஈண்டிய சங்கம் எடுத்தூத —-வேண்டிய
வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிழியறுத்தான்
பாதங்கள் யாமுடைய பற்று.

இதுவும் பாண்டிய பட்டர் அருளிய தனியன் என்று கூறப்படுகிறது.

தனியனின் சுருக்கமான அர்த்தம்

வல்லபதேவ பாண்டியன் என்கிற பாண்டிய அரசன், ”பரதத்வ நிர்ணயம் ”
செய்ய ”பட்டர்பிரான்” என்கிற ஸ்ரீவிஷ்ணு சித்தர் –பெரியாழ்வார் –விஜயம்
செய்ததை விவரித்து , ஸ்தோத்ரம் செய்து பரதத்வ நிர்ணயம் செய்து ஜயத்தை
அடைந்ததை , பலவிதமான சங்கங்களைக் கையில் எடுத்து, அடியார்கள்
சங்கநாதம் செய்ய,
வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி—–என்பதால்
வேதங்கள் போற்றும் ப்ரஹ்மத்தையும் —-அதாவது, ஸ்ரீமந் நாராயணனே
”பரதத்வம்” என்று ஆராத்ய தெய்வத்தையும், ஆராதன க்ரமத்தையும்,
ஆராதந நியமத்தையும் வேதங்கள் வெளியிடுவதை உபந்யஸித்து
அந்த நிர்ணயத்தாலே , விரைந்து –பொற்கிழி கட்டியிருந்த கழி ,விரைந்து
தழைய
கிழியறுத்தான் —-
பொற்கிழியை எடுத்தான்—அவன்தான் பட்டர்பிரான்

பாதங்கள் யாமுடைய பற்று——
அவருடைய திருவடிகளே நமக்கு உடைத்தான ரக்ஷகம் —பற்றுக்கோல் .

பல்லாண்டு பாடியவர் திருவடிகளைப் பற்றினால் , நாமும் பல்லாண்டு
பாடலாம் . தட்டில்லை

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் ”பரதத்வ நிர்ணயம்” செய்ய வல்லப தேவ பாண்டியன்
தலைநகரான மதுரைக்குச் சென்று அரசவையில், அங்கு வல்லபதேவ அரசன்
கொண்டாடப் பட்டர்பிரான் வந்தானென்று அடியார்கள் சங்கங்களை எடுத்து
முழங்க ,”பரதத்வ நிர்ணயம்” செய்ய , வேதங்களில் , அதற்கான பகுதிகளை
(வேண்டிய வேதம் ) எடுத்து, விரித்து, உரைத்து, ஸ்ரீமந் நாராயணனே
பரதத்வம் என்று ஸ்தாபிக்க, முன் தனியனில் சொல்லியபடி ,சுல்கமாகக்
கழியில் கட்டியிருந்த பொற்கிழி விரைந்து தாழ்ந்து வர, அதை பஹுமானமாக
எடுத்து, பரதத்வத்தை நிர்ணயித்த பட்டர்பிரான் என்று கொண்டாடப்படும்
ஸ்ரீவிஷ்ணு சித்தரின் திருவடிகளே நமக்குத் பற்றுக்கோல் —என்று
வ்யாக்யானம் இடுகிறார்கள்.

இவற்றை ஸேவித்த பிறகு ( சொன்ன பிறகு ), பெரியாழ்வார் திருமொழி,
திருப்பல்லாண்டுத் தொடக்கம் — .
இப்படி ஸேவிக்கும்போது 20 திவ்ய தேச எம்பெருமான்களை பெரியாழ்வார்
மங்களாசாஸனம் செய்த பாசுரங்கள் யாவும், ஸேவித்து முடிப்பர்.

அடுத்து——திருப்பாவைத் தனியன்——

About the Author

Leave A Response