ஸரணாகதி —-ப்ரபத்தி ——ந்யாஸம்

Posted on Nov 16 2019 - 12:59pm by srikainkaryasriadmin

ஸரணாகதி —-ப்ரபத்தி ——ந்யாஸம் 
—————————————————————————-
27-3-2014 அன்று மஸ்கட்டில் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவ க்ருஹத்தில் , அவர்கள் வேண்டுகோளின்படி இந்தத் தலைப்பில் உபந்யஸிக்கப்பட்டது அந்த உபந்யாஸம் எழுத்து வடிவில் காணக்கிடைத்தது.அதுவே இப்போது உங்களுக்குப் படிப்பதற்குச் சுலபமாகக்கொடுக்கப்படுகிறது.  
ஸரணாகதி —-ப்ரபத்தி ——ந்யாஸம் —பரஸமர்ப்பணம் –என்றெல்லாம் சொல்லப்பட்டாலும்,  யாவும் ”பரந்யாஸம் ”என்றே சொல்லப்படும் 
2. ”பரந்யாஸம் ” செய்துகொள்வதற்கு  முன்பு, ‘ஸமாச்ரயணம் ” என்பது செய்துகொள்ளவேண்டும்  இதை ஆசார்யனை அணுகி செய்துகொண்ட பிறகே இவன் வைஷ்ணவன் ஆகிறான். (ஸமாச்ரயணம் என்பதைப்பற்றித் தனியே எழுதியிருக்கிறேன். அதை இங்குச் சொல்லப்புகுந்தால், மேலே சொல்லியுள்ளதலைப்பின் அர்த்தானுபவம்  அருகிவிடும்   )’ 3. சரி—ஸமாச்ரயணம் என்பதை எப்போது செய்துகொள்ளவேண்டும் என்பதையாவது இங்கு சொன்னால்தான் ,ஸரணாகதி —-ப்ரபத்தி ——ந்யாஸம் என்பதன் தொடர்ச்சியின் முக்யத்வம் தெரியும் என்பதால், அதைமட்டில் இங்கு சொல்கிறேன்.ஸ்ரீவத்ஸ்ய வரதாசார்யர்  என்கிற ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் ,”ப்ரபந்ந பாரிஜாதத்தில் ” சொல்கிறார் —16 வயதுக்குள் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்துகொள்வது உத்தமம். அதற்குமேல் 25 வயதுக்குள்ளாகச் செய்துகொள்வது,மத்யமம். அதற்கும் மேலே அதமம் ஆவணி, புரட்டாசி (வர்ஷ  ருதுவில் வரும் மாதங்கள் )  நீங்களாகச் செய்துகொள்ளலாம் .
4. சரி—ஸமாச்ரயணம்  ஆகி விடுகிறது, இப்போது இவன் வைஷ்ணவன் .அஷ்டாக்ஷரம், த்வயம் ,சரம ச்லோகம் மந்த்ரங்களையும்  தினந்தோறும் காயத்ரீ மந்த்ரம் ஜபிப்பதைப்போல , மூன்று வேளையும் ஜபிக்கவேண்டும் .சிகை இருக்கவேண்டும் பகவத் ஆராதனம் செய்யவேண்டும்.தினமும் பன்னிரு திருமண் அணியவேண்டும் .இயலாவிடின், முக்யமான விசேஷ நாட்களிலாவது பன்னிரண்டு திருமண்களை இட்டுக்கொள்ளவேண்டும். க்ருஹஸ்தனாக  இருப்பின், கச்சம் வைத்து வேஷ்டி உடுத்திக்கொள்ளவேண்டும். இப்படியெல்லாம் பூர்வாசார்யர்கள் விதித்து இருக்கிறார்கள்.அநுஷ்டானத்திலும்  கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். இவையெல்லாம் ஒரு ஒழுங்கு முறை, உத்யோகத்துக்கு என்று ஒழுங்கு முறை இருக்கிறதல்லவா ?போலீஸ், இராணுவம் போன்றவற்றுக்கு ஒரு ஒழுங்கு முறை இருக்கிறதல்லவா ?அவைகளைப்போல, இங்கேயும் இது ஒழுங்கு முறை —இது சாஸ்த்ர விஹிதமான முறை.பன்னெடுங்காலமாக அனுஷ்டிக்கப்படும் ஒழுங்குமுறை. சாஸ்திரங்களை நம்ப வேண்டும்.சாஸ்த்ரம்  கட்டளையிடுகிறபடி நடக்கவேண்டும். மாதாபித்ரு  ஸஹஸ்ரேப்யோ வத்ஸலதரம்  சாஸ்த்ரம் ஆயிரம் மாதா பிதாக்களைக்காட்டிலும் ,சாஸ்த்ரம் நம்மிடம் வாத்ஸல்யம்  கொண்டது என்பது இதன் அர்த்தம். ஸமாச்ரயணம் செய்துகொண்டவன் இப்படி அநுஷ்டானங்களைச் செய்யும்போது,பகவான் இவனை மேலும் நல்வழியில் திரும்புகிறான். 

5. இவன், இராமாயணம் போன்ற இதிஹாசத்தையும்  ,விஷ்ணுபுராணம் ,ஸ்ரீமத் பாகவதம் முதலிய க்ரந்தங்களையும் உபன்யாஸமாகக் கேட்கிறான்.நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தத்தை அனுசந்திக்கிறான். ஸ்ரீ தேசிக ப்ரபந்தம்  பாராயணம் செய்கிறான்.  ஒரு கட்டத்தில் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ,கீதா பாஷ்யம், பகவத் விஷயம் ,ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரம்  என்கிற ”க்ரந்த சதுஷ்ட்ய”த்தில்  ஏதாவது ஒன்றையாவது காலக்ஷேபமாகக் கேட்கிறான்.  இந்த  நான்கு க்ரந்தங்களும் , ஒரே குரலில் நமது ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளை முரண்பட்டு இல்லாமல் சொல்கின்றன.ஆதலால்  இதற்கு ”ஐக கண்ட்யம் ” என்று பெயர்.இதற்கு ”ஸ்ரீவைஷ்ணவ தர்ஸநம் ”  என்றே பெயர்6. இதற்கு பலம் இரண்டு 1. ப்ரமாண பலம் 2. ஸம்ப்ரதாய பலம் 1. ப்ரமாண பலம்—-ச்ருதி , ஸ்ம்ருதி , இதிஹாச, புராண,  பகவத் சாஸ்த்ரமான ஸ்ரீ  பாஞ்சராத்ர தந்த்ரம், ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் , இவையெல்லாம் உபதேச ரூபமான ப்ரமாண பலம். ஸ்ரீ வ்யாஸர் ,போதாயனர் , ப்ருஹ்ம நந்திஎன்கிற  டங்கர்  சொன்னவை ,ஆழ்வார்களின் அருளிச் செயல்கள்,  ஆசார்யர்யர்களின் க்ரந்தங்கள், ஸ்ரீ உடையவர், ஸ்வாமி தேசிகன் அருளியவை யாவும் ப்ரமாண பலம்2. ஸம்ப்ரதாய பலம் —-முன்பே சொல்லப்பட்ட ”க்ரந்த  சதுஷ்ட்யம் ”, நமது ஸம்ப்ரதாய பலம்.
சரி–ஸம்ப்ரதாயம்  என்றால்  ?—ஆசார்யன் உபதேசிக்க  உபதேசிக்க, சிஷ்யன் அர்த்த விசேஷங்களை க்ரஹித்துக்கொள்வது.இந்த முறை இதர மதஸ்தர்களிடம் இருந்தாலும், நமது ஸ்ரீ தேசிக தர்ஸநத்துக்கு மிக விசேஷமானது. 
சரி –அர்த்த விசேஷம்  என்றால்  ?— அர்த்தங்கள் மூன்று . 1.தத்வம் 2. ஹிதம் 3. புருஷார்த்தம் தத்வம்= ஸ்ரீமந் நாராயணன் .  ஹிதம் = பக்தி ப்ரபத்தி . புருஷார்த்தம் = கைங்கர்ய பர்யந்த  பரிபூர்ண ப்ரஹ்மானுபவம் . இவை அர்த்த விசேஷம் 
. இப்படி இருப்பவன் நல்ல அநுஷ்டானம் உள்ளவர்களிடமிருந்து ஸூக்ஷ்மமான ஆசார  அநுஷ்டானங்களையும் , நல்ல ஆசார்யனிடமிருந்து வேதாந்த ரஹஸ்யங்களையும் , வயதான அநுபவஸ்தர்களிடமிருந்து புராதன ஸம்ப்ரதாய ரஹஸ்யங்களையும் க்ரஹிக்கிறான் .வேதாந்த ரஹஸ்யங்கள் =உபநிஷத்துக்கள்,ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை, ப்ருஹ்ம ஸூத்ரம் இவை  ப்ரஸ்தானத் த்ரயம் எனப்படும்.
7. உபநிஷத்துக்கள்  —நிறைய இருந்தாலும்,  நமதுஸம்ப்ரதாயத்தில் 1.ஈஸாவாஸ்ய உபநிஷத் 2.கேநோபநிஷத் 3.கடோபநிஷத் 4. ப்ரச்நோபநிஷத்  5. முண்டகோபநிஷத் 6. மாண்டூக்யோபநிஷத் 7.தைத்ரீயோபநிஷத் 8. ஐதரேய உபநிஷத் 9. சாந்தோக்யோபநிஷத் 10. ப்ருஹாதாரண்ய உபநிஷத்  மற்றும் 11. ச்வேதர்ச்வதரோபநிஷத்    ( ச்வேதாச்வர உபநிஷத் )12. அதர்வசிர உபநிஷத் 13. அதர்வசிகோபநிஷத் 14.கௌஷீதகீ உபநிஷத் 15.மந்த்ரிகோபநிஷத் 16. ஸுபாலோபநிஷத் 17. அக்நி ரஹஸ்யம் 18. மஹோபநிஷத் 19. அஷ்டாக்ஷர நாராயணோபநிஷத் 20. புருஷ ஸூக்தம்  மிக முக்யமானவை என்று எடுத்திருக்கிறார்கள்  ( ஸ்ரீ உ. வே. உத்தமூர் ஸ்வாமி  வ்யாக்யானம் மிகவும் ப்ரஸித்தி பெற்றது )  8.  ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் —இதில் 18 மந்த்ரங்கள் உள்ளன. இதன் அர்த்தத்தை விவரிப்பதுதான் 18 அத்தியாயங்கள் உள்ள ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை.ஈசன் வாசம் பண்ணுகிற விவரத்தைச் சொல்வதுதான் — ஈசாவாஸ்யம்   

9.  சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் 32 வித்யைகள் சொல்லப்படுகின்றன இவை ப்ரஹ்ம வித்யைகள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றில், பகவானை அடைவதற்கான வழி, எப்படி உபாஸிக்கவேண்டும் என்கிற விவரங்களும் உள்ளன. ( இவற்றையெல்லாம் அடியேன் ”வேதோபாஸனா ”என்கிற தலைப்பில் எழுதியிருக்கிறேன் . இது ஸ்ரீ தேசிக ஸேவா மாதப் பத்ரிகையில் சில வருடங்களுக்கு முன்பு தொடராக வெளிவந்தது. ) 32 வித்யைகளின் விவரமாவது—-1.அக்னி வித்யை 2.அக்ஷரவித்யை 3.ஆனந்த வித்யை 4.அதிம்ருத்யுபாஸன   வித்யை 5.பாலாகி வித்யை 6.பூம வித்யை 7.ப்ரஹ்ம வித்யை 8.சாண்டில்ய வித்யை 9.தஹர  வித்யை 10.ஜ்யோதிர் வித்யை 11.கோச  விஜ்ஞான வித்யை 12.மது வித்யை 13.மைத்ரேயி வித்யை 14.கௌரக்ஷஜ்யோதிர் வித்யை   15. ந்யாஸ வித்யை 16.பஞ்சாக்னி வித்யை 17.பரவித்யை 18.பர்யங்க வித்யை 19.ப்ரஜாபதி வித்யை 20.ப்ராண வித்யை 21. ப்ரதர்ன வித்யை 22. புருஷ வித்யை 23. புருஷாத்ம வித்யை 24.ரைக்வ வித்யை 25.புருஷோத்தம வித்யை 26.ஸத் வித்யை 27.ஸர்வ பரவித்யை 28. ஷோடசகல ப்ரஹ்மவித்யை 29.உத்கீத வித்யை 30. உப கோஸல வித்யை 31. வைஷ்ணவ வித்யை 32. வைச்வாநர வித்யை 
10. இவற்றில் ,மிகச் சில பிரசித்தி பெற்றவை உதாரணமாக ரைக்வ வித்யை உபகோஸல வித்யை என்பன.  இவற்றைஉங்களில் சிலர் கேட்டிருப்பீர்கள்  /படித்திருப்பீர்கள்  கதை ரூபமாகச் சொல்லியிருப்பார்கள்.இவ்வளவு வித்யைகளில், சரணாகதியும் ஒரு வித்யை.ச்வேதாச்வர உபநிஷத்  இதைச் சொல்கிறது ”முமுக்ஷுர்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே  …”என்கிறது.முமுக்ஷுர் =மோக்ஷத்தில் தீராத மோஹம் உடையவன் முமுக்ஷுர்வை =அப்படியான முமுக்ஷுவான நான் ,பகவானைச் சரணம் அடைகிறேன்  என்கிறது.
11.ஆழ்வார்கள் நமக்காகக் காட்டிக்கொடுத்தது –இது—ஸ்ரீமந் நாதமுனிகள்,ஸ்ரீ ஆளவந்தார் (யாமுனாசார்யர் )ஸ்ரீ ராமாநுஜர் ஸ்வாமி தேசிகன் இப்படி ஆசார்யர்கள் இந்த மார்க்கத்தைக் காட்டிக் கொடுத்ததோடு அல்லாமல், அவர்களும் சரணாகதி செய்துள்ளார்கள் .

12 நமது ஆசார்யன் ஸ்வாமி தேசிகன் இந்த சரணாகதியை ஒப்பற்ற சுலபமான  ஜாதிபேதமில்லாமல் அநுஷ்டிக்க  அநேக க்ரந்தங்களைஅநுக்ரஹித்துள்ளார் ந்யாஸ தசகம் , ந்யாஸ விம்சதி ,சரணாகதி தீபிகை,நிக்ஷேப ரக்ஷை , அபய ப்ரதான ஸாரம் ,அடைக்கலப்பத்து, ந்யாஸ திலகம்  என்று நிறைய அருளியிருக்கிறார் இருந்தாலும், ஸ்ரீமத் ரஹஸ்யத்ரய ஸாரம்  என்கிற ஒப்பற்ற  க்ரந்தத்தைஅருளிய பிறகுதான் அவருக்குத் திருப்தி உண்டாயிற்று என்பர் .
ரஹஸ்யத்ரயம்  என்றால் என்ன  ?அஷ்டாக்ஷரம், த்வயம்  சரம ச்லோகம் —இவற்றின் ஸாரம் மாத்திரமல்ல !ஒரு முமுக்ஷுவின் லக்ஷணங்கள், ஆசார்ய பரம்பரை அநுஸந்தானம்,ஜீவாத்மா , பரமாத்மா, இந்த்ரியங்கள் ,ஆசார்ய லக்ஷணம் , சிஷ்ய லக்ஷணம் ,அர்ச்சிராதி மார்க்கம் , பாப புண்யங்கள் கழிதல் ,இப்படி எல்லாமே உள்ளன (அடியேன்  ஸ்கைப்பில் அமெரிக்கா வாழ் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் சிலபேருக்கு,காலக்ஷேபமாகச் சொல்லியிருக்கிறேன்  ).
 .இங்கு ”ந்யாஸ திலகத்”தைப்பற்றிச் சொல்லியாகவேண்டும் .ந்யாஸம் என்றால் ஸரணாகதி  /ப்ரபத்தி.திலகம் என்பது ,ஸ்வாமி தேசிகனின் இந்த ஸ்துதி, பகவானை வசீகரணம் பண்ணுகிற ஸ்துதி.   ந்யாஸமே திலகம் .திலகத்தை நெற்றியில் ஊர்த்வபுண்ட்ரமாக  அணியலாம்; அர்த்தசந்த்ர வடிவமாக,வட்ட வடிவமாக, அலங்காரமாக உலகத்தினர் அணிகின்றனர்.இப்படி அணியப்படும் திலகம், பார்ப்போரை வசீகரிக்கும் 
13. மந்த்ர சாஸ்திரம் சொல்கிறது—- ”அப்ரகம் ” என்கிற தகட்டில், நடுவே, ஒரு கோட்டை இட்டு , அதன் நடுவில் ப்ரணவத்தையும், சுற்றிவரச் சில மந்த்ர அக்ஷரங்களையும் எழுதி ,நெற்றியில் போட்டு மாதிரி வைத்துக்கொண்டால், இதைப் பார்ப்பவர்கள் வசீகரிக்கப்படுவர்  
ஸ்ரீ பாதுகா ஸஹஸ்ரத்தில் ப்ரகீர்ண பத்ததி 836 வது ச்லோகம் மத்யே பரிஸ்புத நில்மல  சந்த்ரதாரா                ப்ராந்தேஷு  ரத்நநிகரேண  விசித்ர வர்ணா |புஷ்ணாஸி  ரங்க  ந்ருபதேர்  மணிபாதுகே  ! த்வம்                சக்ஷுர்வசீகரண யந்த்ர விசேஷ சங்காம்   ||ஹே ,பாதுகே ! உன்மீது  மிக உயர்ந்த அபூர்வ முத்துக்களும்,ரத்னங்களும் பொன்னில் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.   நீ பல வர்ணங்களில் ஜொலிக்கிறாய்.அதனால் உன்னைத் தர்ஸிக்கும் அடியார்களின்  கண்கள் வசீகரிக்கப்படுகின்றன .இது மந்த்ர சாஸ்த்ரம் சொன்ன யந்த்ரம் போலிருக்கிறது.
14 பரமபத ஸோபானமும் .முக்யமாக இங்கு சொல்ல வேண்டும்.பரமபதத்தை அடைய ஸ்வாமி தேசிகன் 9 படிக்கட்டுக்கள் அமைக்கிறார்.1. விவேகம்—இது ரொம்ப கிராமம் 2.நிர்வேதம் —கடந்த காலத்தை நினைத்து வருந்துவது 3.விரக்தி அல்லது வைராக்யம் –சம்ஸாரத்தில் விரக்தி வந்து                                  பகவானின் திருவடைகளைப் பற்றுவதில்  வைராக்யம் 4.பீதி—5.ஹேது 6. உத்கமனம்  7.அர்ச்சிராதி மார்க்கம் 8.திவ்யதேச ப்ராப்தி 9.பகவத் ப்ராப்தி முதல் 5 படிகள் ஏறுவது ச்ரமம் .இதுவரை ஏறிவிட்டால் அடுத்த 4 படிகளில் பகவானே ஏற்றிவிடுகிறான்    
15. ஆக , பகவானை அடைய பக்தி, ப்ரபத்தி  என்கிற இரண்டு வழிகளில் ப்ரபத்தி என்கிற சுலபமான வழியை ,நம்மைப்போன்றவர்கள் ஜ்ஞானமில்லாதவர்கள் –மூடர்கள் –கடைப்பிடித்து, மறுபடியும் பிறவியே இல்லாத பெருவாழ்வை அடையச் சொல்லிக்கொடுத்தார் ஸ்வாமி தேசிகன். 
16 பகவானை அடைய பக்தி, ப்ரபத்தி  என்கிற இரண்டு வழிகள் என்று பார்த்தோம் .
பக்தி–இந்த வழி என்ன ?பக்தி என்றால், ஒரே வரியில் சொன்னால், பகவானைச் சந்தேகம் இல்லாமல் தெளிவாக அறியவேண்டும் என்கிற ஊற்றம்  இருக்கிறதே–அதுவே பக்தி.
17. ஸ்வாமி தேசிகன் இதற்கு மேலும் சொல்கிறார் பரபக்தி =வேறு எந்தப்பலனையும் எதிர்பாராமல் பகவானுக்கு நாம் ஆதீனன் ,அவனுடைய சொத்து என்கிற எண்ணத்துடன் பகவானின் ஸ்வரூப ,ரூப ,கல்யாண குணங்களை எப்போதும் நினைப்பது –பரபக்தி பரஜ்ஞானம் = மேலே சொன்ன பரபக்தியானது , பகவானைக் கண்டால் அல்லாது உயிர் தரிக்காது என்கிற நிலையை உண்டாக்கும்.”பகவானின் கடாக்ஷம் நம்மீது விழாதா , படாதா” என்று ஏங்கும்   பரமபக்தி = பகவானை எப்படியும் அடைந்தே தீருவது என்கிற தாகத்தை ஒரு வைராக்ய நிலையை ஏற்படுத்துவது, பரமபக்தி பரபக்தி , பரஜ்ஞானம்,  பரமபக்தி—-இந்த மூன்றும் பக்தியின் —பக்தியோகத்தின் மூன்று நிலைகள் 

18.பக்தி செய்வது என்பது, ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் ஸ்ரீ கிருஷ்ண  பகவான் அருளியதைப்போல , முதலில் கர்மயோகம், பிறகு ஜ்ஞான யோகம் , பிறகு பக்தி யோகம் என்று தொடர்ந்து செய்யவேண்டும். ப்ராரப்த கர்மாக்கள் முழுதும் தொலைந்தபிறகு அந்தப் பிறவியின் பிறவியின் முடிவில் ,பகவானின் திருவடிகளை அடைவர்.
19. இப்படிப் பக்தி யோகம் செய்பவர் பகவானிடம் எப்போதும் ,அவர் நினைவாகவே இருந்து பக்தி செய்யவேண்டும்..பற்பல ஜன்மாக்கள் இப்படிக் கழித்தாக வேண்டும்.மரணத் தருவாயிலும் பகவானின் ஸ்மரணம் வேண்டும். அப்போதுதான் அடுத்த பிறவியிலும் அந்த பக்தி செய்வது என்கிற ஜ்ஞானம் தொடர்ந்து வரும்.ஒவ்வொரு ஜன்மாவிலும்  செய்கிற பாப புண்யங்களுக்கு ஏற்ப, பக்தி சிந்தனை அதிகப்படும்; குறையும். பக்தி முற்றி ,எப்போது எந்த ஜன்மத்தில்  இந்த ஜீவனைப் பகவான் தன்னுடைய திருவடிகளில் சேர்த்துக்கொள்வான் என்பது தெரியாது.இப்படிப்பட்ட நிலை வரும்வரை தொடர்ந்து பக்தி செய்யவேண்டும்.  
20. பக்தி யோகம் என்பது, யம , நியம,ஆஸன ,ப்ராணாயாம , ப்ரத்யாஹார ,தாரண ,த்யான , ஸமாதி  என்கிற எட்டு அங்கங்களை உடையது.இப்படி பக்தியோகம் செய்து, பகவானைத் தர்ஸிப்பதும்,பகவானை அடைவதும் மிகமிகக் கஷ்டம்.இந்த 8 அங்கங்கள் என்ன என்று சுருக்கமாகப் பார்ப்போம் 1. யமம்  = உயிர் கொல்லாமை, உண்மையே பேசுதல், திருடாமை,பெண்ணாசை இல்லாமை,எல்லோரிடமும் அருள் ,  நேர்மை, பொறுமை, நிலைநிற்றல் ,கொஞ்சமாகச் சாப்பிடுதல் , தூய்மை ஆக , இந்த பத்தும் யமம்  எனப்படுகிறது 2.நியமம் = உடலைப் பட்டினியால் வாட்டுதல், அகமகிழ்வு,முழு தெய்வ நம்பிக்கை , பகவானை எப்போதும் வழிபடல், ஈகை , நல்ல நூல்களைப் படித்தல் மற்றும் கேட்டல் , தவற்றைச் செய்ய வெட்கப்படல் ,நல்லறிவு, அஷ்டாக்ஷரம் முதலான ஜபங்களைச் செய்தல்,பலவகையான நல்ல கட்டுப்பாட்டுடன் இருத்தல்   ஆக , இந்த பத்தும் நியமம்  எனப்படுகிறது  3.ஆஸனம் =த்யானம் செய்ய உட்காரும் நிலை  அவையாவன –1. ஸ்வஸ்திகம் 2.கோமுகம் 3.பத்மம் 4. வீரம், 5. ஸிம்ஹம்  , 6.பத்ரம் 7.முக்தம் , 8. மயூரம்  ஆக  எட்டு நிலைகள் 4. ப்ராணாயாமம்  = ரேசகம் –பூரகம் —-கும்பகம் —மூன்று நிலைகள் ரேசகம் —இது இடது நாசியில் உள்ள ”இடா ” என்கிற மெல்லிய நரம்பு வழியாக  உடலுக்குள் இருக்கும் அழுக்கான காற்றை வெளியேற்றுதல் பூரகம் —–வலது நாசியில் உள்ள ”பிங்களா ” என்கிற மெல்லிய நரம்பு வழியாக வெளியிலிருந்து சுத்தமான காற்றை உடலுக்குள் இழுத்தல் கும்பகம் —–உள்ளே இழுத்த காற்றை அதற்கான மந்த்ரங்களை உதடு அசையாமல் சொல்லி உடலில் உள்ள 72000 நாடிகளிலும்பரவி வரும்படி செய்தல்.இப்படிச் செய்வதால், உடலில் எங்கு வேண்டுமானாலும் ப்ராணவாயுவை நிறுத்திக் கட்டுப்படுத்த முடியும்.5.ப்ரத்யாஹாரம்  —–கண் , காத்து  முதலிய புலன்களை அடக்குவது 6.தாரணை —–மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி பகவாநின் திருவுருவத்தை மனசில் கொண்டுவருதல்  7.த்யானம் —– இப்படி ஒருநிலைப்படுத்திய மனத்தால் பகவானின் திவ்யமங்கள விக்ரஹத்தை –எப்போதும் தியானித்து ஸேவித்தல் 8. ஸமாதி —–பகவானுடன் பிரிவின்றி சேர்ந்திருக்கும் நிலை யமம் , நியமம் —இரண்டும் மனஸ் தூய்மை அடையவும் ஆஸனம்  என்பது, ப்ராணாயாமத்துக்கு  உதவவும், ப்ராணாயாமம் — ப்ரத்யாஹாரத்துக்கு உதவவும்  ப்ரத்யாஹாரம் —தாரணைக்குக் காரணமாக அமையவும் தாரணை—-த்யானம்  செய்வதற்கு உதவவும் த்யானம் –ஸமாதி நிலைக்கு இட்டுச் செல்லவும் ,காரணமாக அமைகிறது. இப்படிப் பக்தியோகம் செய்வது என்பது கற்பனை செய்ய இயலாத இடர்களை ஏற்படுத்துகிறது 
21. இப்படிப் பக்தியோகம் எருமையைப்போல என்பர் .எப்படியென்னில் —- , வீட்டில் உள்ளோர்  காலையில் எருமையை மேய்ச்சலுக்கு அவிழ்த்து விட்டால், அந்த எருமை அங்கங்கு உள்ள குளம் , குட்டை,  ஆறு ,,போன்ற நீர்நிலைகளில் இறங்கி, முங்கிக் குளித்து நன்கு ஊறி,மெதுவாகத்தான் இன்னொரு நீர்நிலைக்கு நகரும். பக்தியோகம் செய்பவரும், பற்பல பிறவிகள் எடுத்து, பக்தியோகத்தைத் தொடர்ந்து செய்தால்தான் முக்தி பெற இயலும் .

22. இப்படிப் பக்தி செய்வதை எட்டு வகையாக சாஸ்த்ரம் சொல்கிறது .1. பக்தஜன வாத்ஸல்யம்  = பகவானின் அடியார்களிடம் வாத்ஸல்யம்–                                                    பரிவுடன் இருப்பது 2.பகவானைப் பூஜிப்பதை ஆதரிப்பது –அனுமதிப்பது  =  பகவானுக்குத்   திருவாராதனம் , உத்ஸவம் ,திருமஞ்சனம் ,                                                     அலங்காரம் , நிவேதனம் —இவை எங்கு நடந்தாலும்                                         அவற்றை ஆதரிப்பது. மனம், மொழி ,செயல் — தரிப்பது. எப்போது நடந்தாலும்                         குறுக்கே விழுந்து தடுக்காமலிருப்பது 3. தானும் பூஜை செய்வது = பகவானுக்குத் தானும் திருவாராதனம்   ஸரணாகதி —-ப்ரபத்தி ——ந்யாஸம்                                                    உத்தேசித்துச் செய்வது நல்லதல்ல )4.பகவத் கைங்கர்யம் செய்வது = பகவத் ஸந்நிதியில் திருவிளக்கு இடுவது,             துளஸி , புஷ்பம்  கொய்து ஸமர்ப்பிப்பது                 குடை பிடிப்பது, ஆலவட்டம் வீசுவது,        தீவட்டி ஸமர்ப்பிப்பது, ஸந்நிதியை மெழுகி    பெருக்கிக்கோலம் இடுவது, உத்ஸவ காலங்களிலும்                                                 பிற சமயங்களிலும் எழுந்தருளப்பண்ணுவது                                              வேதபாராயணம் செய்வது,திவ்யப்ரபந்த பாராயணம்                                                      தேசிக ப்ரபந்த பாராயணம் செய்வது முதலியன 5.பகவந் நாமச்ரவணம்  =   பகவந் நாமாக்களை எப்போதும் சொல்லிக்கொண்டே  இருப்பது.( த்வயம் அநுஸந்தானம்  )6.பக்திஸ்வரூபம் அநிர்வசனீயம்  = பகவத் விஷயத்தில் எப்போதும் ஈடுபட்டு                          இருப்பது.ஸ்ரீமத் ராமாயணம் ஸ்ரீமத் பாகவதம் ,     முதலிய க்ரந்தங்களை ஸேவிப்பது (சொல்வது )        உபந்யஸிப்பது ,ரஹஸ்ய க்ரந்த காலக்ஷேபங்களில்                                       ஈடுபடுவது 7.பகவானுக்குத் தாஸன் என்கிற பணிவு =பகவான் எஜமானன் ;நாம் அவன் அடிமை        என்கிற பணிவு 8.ப்ரார்த்தனை இல்லாத பக்தி =ஸேவை ,  ( தொண்டு ) இன்ன காரியத்துக்காக,           இன்ன லாபத்துக்காக,என்கிற வேண்டுதல் இல்லாத                                 அசஞ்சலமான பக்தி –இந்தப் பக்தி கலந்த தொண்டு இவையே 8 விதமான பகுதியாகும்.
23.அதிகார ஸங்க்ரஹம் —45 வது பாசுரம் 
 எட்டுமா மூர்த்தி எண்கணன்  எண்திக்கு       எட்டு இறை எண் ப்ரக்ருதி

 எட்டுமாவரைகள்   ஈன்ற எண்குணத்தோன்  

 எட்டு எனும் எண்குண மதியோர்க்கு எட்டு மாமலர் எண்சித்தி எண்பத்தி (பக்தி)                                     எட்டு யோகாங்கம் எண் செல்வம் எட்டு மா குணம் எட்டு எட்டு எணும் கலை                                     எட்டு இரதம் மேலதுவும் எட்டினவே   எட்டுமா மூர்த்தி = எட்டு பெரிய உருவங்களை உடைய சிவன் எண்கணன்  =எட்டு கண்களை உடைய பிரமன் எண்திக்கு  = எட்டு திக்குகள் எட்டு இறை  = எட்டு திக் பாலகர்கள் எண்  ப்ரக்ருதி  = எட்டு தத்வம்  (ப்ரக்ருதி மஹான் முதலியன )எட்டுமாவரைகள்  =எட்டு குலபர்வதங்கள் எண்குணத்தோன்  =பகவானின் எட்டு குணங்கள் எட்டு எணும்  =எட்டு எண்ணும்  (அஷ்டாக்ஷரம் )எண்குண மதியோர்க்கு  =எட்டு குணங்களை உடைய புத்தியை                                                   உடைய விவேகிகள் எட்டுமாமலர்  =எட்டு புஷ்பங்கள் எண்சித்தி  =எட்டு சித்திகள் எண்பத்தி (பக்தி ) =எட்டுவித பக்திகள் எட்டு யோகாங்கம்  =யோகத்தின் 8 அங்கங்கள் (யமம் , நியமம் முதலியன )எட்டு மா குணம் = முக்திக்குப் பிறகு வரும் பெரிய குணம் எட்டு எட்டு எனும் கலை  = 64 கலைகள் எட்டு இரதம்  = எட்டு ரஸம் மேல் அதுவும் =எட்டு குணத்துக்கு மேலான அடக்கம் எட்டின  = கிட்டுகிறது ; எட்டுகிறது 
இப்படி, எவ்வளவு சேதநர்கள் பக்தியோகம் அநுஷ்டிக்க முடியும்  ?எவ்வளவு  ஜன்மங்கள்  எடுக்க வேண்டும் ?எல்லா ஜன்மங்களிலும் ”தைலதாரை ” போன்று பகவத் சிந்தனையுடன் ,பக்தியோகம் செய்ய முடியும் ?
24. சரி —ப்ரபத்தியைப் பார்ப்போம்  
பகவான் மூன்று அவதாரங்களில், சரணாகதியைப்பற்றி எடுத்துச் சொல்லியும் , எவ்வளவு சேதநர்கள் , ஸ்ரீ உடையவர் அவதாரம் வரை, பகவானிடம் சரணாகதி செய்து,பகவானின் திருவடியை அடைந்திருக்கிறார்கள் ?ஸ்ரீ உடையவர்,”கத்ய த்ரயம் ”ஸேவித்து , திவ்யதம்பதியரிடம் சரணாகதி செய்தார்.அதன்பிறகு, சரணாகதி சாஸ்த்ரத்துக்கு விளக்கம் கொடுத்து, ”சரணாகதி செய்தோமானால் அந்த ஜன்மத்திலேயே பகவானின் திருவடியை நிச்சயம் அடையலாம் ” என்பதைப் பல க்ரந்தங்கள் மூலமாக,காலக்ஷேபங்கள் மூலமாக அருளியவர் ஸ்வாமி தேசிகன்.25. ஸ்வாமி தேசிகன் ,தன்னுடைய ஸ்ரீ ஸூக்தியான பரமதபங்கத்தில் 47 வது பாசுரத்தில் ,
எல்லார்க்கும் எளிதான ஏற்றத்தாலும்                               இனி உரைக்கை  மிகையான இறக்கத்தாலும் ,சொல்லார்க்குமளவாலும்  அமைதலாலும்                              துணிவு அரிதாய் துணை துறக்கும் சுகரத்தாலும் கல்லார்க்கும் கற்றார் சொல் கவர்வதாலும்                               கண்ணன் உரை முடிசூடி முடித்தலாலும் நல்லாருக்கும் தீயார்க்கும் இதுவே நன்றாம்                               நாரணற்கே  அடைக்கலமாய்  நணுகுவீரே !என்கிறார் அதாவது, ப்ரபத்தி —சரணாகதி  என்பது சகல சேதநர்களும் சுலபமாக அநுஷ்டிக்கக் கூடியது.ப்ரஹ்மாஸ்த்ரம்  ப்ரயோகிக்கப்பட்டபின்பு ,மற்ற அஸ்த்ரத்தை  அது பொறுக்காததுபோல , ஒருதடவை ப்ரபத்தி செய்துகொண்டுவிட்டால், அதே பலனுக்காக மறுபடியும் செய்யவேண்டாதபடி,பகவானின் கருணை ப்ரபந்நன் மீது பெருகுகிறது.ப்ரபத்தியின் அங்கங்களில் தெளிவான ஜ்ஞானம் இல்லாவிட்டாலும் ஆசார்யன் உபதேசித்த ப்ரபத்தி வாக்யங்களைத் திரும்பச் சொன்னாலே பாலன் கொடுக்கிறது.”மஹா விச்வாஸம் ” என்பது ஸித்திப்பது அரிதாக இருந்தாலும், பக்தியோகத்தைப்போல கர்மயோகம் ஜ்ஞானயோகம் முதலிய அங்கங்களைச் செய்யவேண்டிய அளவு , இதில் கஷ்டம் இல்லை.ஜ்ஞானம் இல்லாதவர்களுக்கு    ஆசார்யன் செய்யும் ப்ரபத்தியே போதுமான பலனைத் தருகிறது.ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையின் முடிவில் சரமச்லோகத்தில் ப்ரபத்தியை முக்யமாகப்  பகவான் சொல்கிறார். புண்யம் செய்தவன் பாபம் செய்தவன் மிகவும் பாபமே செய்தவன் என்கிற வித்யாஸம் இல்லாமல், அனைவரும் இலகுவாகச் செய்யக்கூடியது.
பக்தியோகத்தைக்காட்டிலும் மிகவும் பெருமை பெற்ற ப்ரபத்தியின் மேன்மை அருமை இ

25. ஸ்வாமி தேசிகன் ,தன்னுடைய ஸ்ரீ ஸூக்தியான பரமதபங்கத்தில் 47 வது பாசுரத்தில் ,
எல்லார்க்கும் எளிதான ஏற்றத்தாலும்                               இனி உரைக்கை  மிகையான இறக்கத்தாலும் ,சொல்லார்க்குமளவாலும்  அமைதலாலும்                              துணிவு அரிதாய் துணை துறக்கும் சுகரத்தாலும் கல்லார்க்கும் கற்றார் சொல் கவர்வதாலும்                               கண்ணன் உரை முடிசூடி முடித்தலாலும் நல்லாருக்கும் தீயார்க்கும் இதுவே நன்றாம்                               நாரணற்கே  அடைக்கலமாய்  நணுகுவீரே !என்கிறார் அதாவது, ப்ரபத்தி —சரணாகதி  என்பது சகல சேதநர்களும் சுலபமாக அநுஷ்டிக்கக் கூடியது.ப்ரஹ்மாஸ்த்ரம்  ப்ரயோகிக்கப்பட்டபின்பு ,மற்ற அஸ்த்ரத்தை  அது பொறுக்காததுபோல , ஒருதடவை ப்ரபத்தி செய்துகொண்டுவிட்டால், அதே பலனுக்காக மறுபடியும் செய்யவேண்டாதபடி,பகவானின் கருணை ப்ரபந்நன் மீது பெருகுகிறது.ப்ரபத்தியின் அங்கங்களில் தெளிவான ஜ்ஞானம் இல்லாவிட்டாலும் ஆசார்யன் உபதேசித்த ப்ரபத்தி வாக்யங்களைத் திரும்பச் சொன்னாலே பாலன் கொடுக்கிறது.”மஹா விச்வாஸம் ” என்பது ஸித்திப்பது அரிதாக இருந்தாலும், பக்தியோகத்தைப்போல கர்மயோகம் ஜ்ஞானயோகம் முதலிய அங்கங்களைச் செய்யவேண்டிய அளவு , இதில் கஷ்டம் இல்லை.ஜ்ஞானம் இல்லாதவர்களுக்கு    ஆசார்யன் செய்யும் ப்ரபத்தியே போதுமான பலனைத் தருகிறது.ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையின் முடிவில் சரமச்லோகத்தில் ப்ரபத்தியை முக்யமாகப்  பகவான் சொல்கிறார். புண்யம் செய்தவன் பாபம் செய்தவன் மிகவும் பாபமே செய்தவன் என்கிற வித்யாஸம் இல்லாமல், அனைவரும் இலகுவாகச் செய்யக்கூடியது.
பக்தியோகத்தைக்காட்டிலும் மிகவும் பெருமை பெற்ற ப்ரபத்தியின் மேன்மை அருமை இவற்றை உணர்ந்து,ஸ்ரீமந் நாராயணனையே சரணமாக அடையுங்கள் 

வற்றை உணர்ந்து,ஸ்ரீமந் நாராயணனையே சரணமாக அடையுங்கள் 

26.சரணாகதி என்கிற ப்ரபத்தியை  பக்தியோகம் செய்பவர்களும் , அநுஷ்டிக்க வேண்டுமா என்றால் ஆமாம் , அனுஷ்டிக்கவேண்டும்.அதிகார ஸங்க்ரஹம்  (54 வது பாசுரம் )
வேண்டும்  பெரும்பயன் வீடு என்று அறிந்து விதிவகையால் நீண்டும், குறுகியும் நிற்கும் நிலைகளுக்கு  ஏற்கும் அன்பர்மூண்டு ஒன்றின் மூலவினை மாற்றுதலின் முகுந்தன் அடி பூண்டு அன்றி மற்றோர் புகல்  ஒன்று இலை என நின்றனரே 
பாகவதர்கள்,தங்களுடைய பாபா, புண்ய ஸுஹ்ருத தாரதம்யத்துக்குத்தக்கபடி , சிலர்  பக்தி யோகம் செய்கிறார்கள்.சிலர் ப்ரபத்தி செய்கிறார்கள். பக்தியோகத்தைச் செய்பவர்கள், மோக்ஷம் வேண்டும் என்று ப்ரபத்தி செய்யாவிட்டாலும் பக்தி உபாயத்தைச் செய்ய இதுவரை இடைஞ்சலாக உள்ள கர்மாக்களைத் தொலைக்க ,ப்ரபத்தியை அவச்யம் செய்தாக வேண்டும்.

27. சரணாகதி  —-ஸங்க்ரஹமாக(மிகச் சுருக்கமாக )   பகவானாலேயே மூன்று அவதாரங்களில் சொல்லப்படுகிறது ஸ்ரீ வராஹ அவதாரத்தில், வராஹ சரம ச்லோகம், ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் ஸ்ரீராம  சரம ச்லோகம் , ஸ்ரீ க்ருஷ்ணாவதாரத்தில் ஸ்ரீ க்ருஷ்ண சரம ச்லோகம் முதலாவது—க்ருத யுகம் இரண்டாவது— த்ரேதாயுகம் மூன்றாவது —த்வாபர யுகம் 
அடைக்கலப்பத்தில்,(ஸம்ஸ்க்ருதத்தில்  ந்யாஸ தசகம் ), முதல் பாசுரத்தில், 
பத்தி முதலாமவற்றில் பதி  எனக்குக் கூடாமல் எத்திசையும் உழன்றோடி இளைத்துவிழும் காகம்போல் முத்தி தரும் நகர் ஏழில்  முக்கியமாம் கச்சிதன்னில் அத்திகிரி அருளாளர்க்கு அடைக்கலம் நான் புகுந்தேனே 
பிராட்டியிடம் பெரிய குற்றத்தைச் செய்து,இராமபிரானின் சீற்றத்துக்கு ஆளாகித் தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள மூன்று உலகங்களும் சென்று,ஒருவரும் அபயம் அளிக்காததால்,   வேறு கதியின்றி  ஸ்ரீ ராமனையே சரணம் என்று அடைந்த காகாஸுரனைப்போல , பக்தி முதலிய கஷ்டமான உபாயங்களைச்  செய்ய இயலாத அடியேன் , ப்ரபத்தியையே சிறந்த உபாயமாகக் கொண்டு , மோக்ஷத்தைக்கொடுக்கிற ஏழு திவ்யதேசங்களில் (அயோத்தி, மதுரா, மாயா, காசி ,காஞ்சி,அவந்தி, ,துவாரகை )  பிரதானமான காஞ்சியில் நித்யவாஸம் செய்யும் பேரருளாளனைச் சரணமாக அடைந்தேன் 

28. இப்படிப் பகவானைச் சரணம் அடைவதுதான் , தோஷமில்லாத ( குற்றமில்லாத ) பெருவாழ்வு என்பதாகப் பெரியோர் சொல்வர்..மீதி எதை எடுத்தாலும், அதில் தோஷம்தான் (குற்றம்தான் )அந்த 7 விதமான தோஷங்கள் எவை தெரியுமா ?1. அல்பத்வம்  =தர்ம , அர்த்த , காம , மோக்ஷம் –அல்பம் பகவானை ஆச்ரயித்தால் இவை யாவும் அல்பமே உதாரணம் —ஜடாயுவுக்குக் கேட்காமலே மோக்ஷம் ஜடாயு எதையும் கேட்கவில்லை; மோக்ஷத்தையும் கேட்கவில்லை. ஆனால் மோக்ஷம் கிடைத்தது.2.அஸ்திரத்வம் = சம்ஸாரமாகிய  இந்த இடத்தில் வசிக்கும்போது ,புண்ய பாப அஸ்த்ரங்கள் —–கர்மவினை என்கிற ரூபத்தில் நம்மீது அஸ்த்ரமாகப் பாயும் 3.துக்கமூலத்வம்  = ஒரு விஷயத்தைத் தொடங்கி ,அதை அடையும்வரை அந்த முயற்சியில் ஏற்படுகிற துக்கம் 4.துக்கமிச்ரத்வம்  =அந்த விஷயத்தை அடைந்து அநுபவிக்கிறபோது ஏற்படுகிற துக்கம் 5.துக்கோதர்கத்வம்   =அந்த விஷயத்தை இழக்கிறபோது ஏற்படுகிற துக்கம் 6.மூலமஹா விஸர்ஜனத்வம்  =ப்ரக்ருதி சம்பந்தம் —அதாவது இந்த உலகம் சம்பந்தப்பட்ட எல்லாமே துக்கம் 7.சுவா பாவிக ஆனந்த விருத் தத்வம்  =பகவானை அடைவதற்குத் தடையாக இருப்பது எல்லாமே துக்கம் 
சேதநன் அதாவது ஜீவன் , அசேதானுபவ  சுகத்தை அனுபவிப்பதாகஒரு  பிரமை இருக்கிறதே –இந்த பிரமை- அதாவது மயக்கமும்    7    தோஷங்கள் உடையது என்பர்.1.சிற்றின்பம் சிறிதாய் இருத்தல் 2. நிலையற்று இருத்தல் 3.பலநாள் துன்பப்பட்டுப் பிறகு வருவது–மறைவது  4.நுகரும்போது போய்விடுகிறதே என்கிற துன்பம் கலந்திருப்பது 5.நுகர்ந்த முடிவிலும் துன்பம் அளிப்பது 6.நான் அனுபவிக்கிறேன் என்கிற ஸ்வதந்த்ர அபிமானத்தைக் கொடுப்பது 7.வைகுந்தம் புகுவது மன்னவர் விதியே என்கிற பகவதனுபவத்துக்கு இடையூறாக இருப்பது.

29. ப்ரபத்திசெய்துகொள்ள  8 விதமான அபிமானங்களை போகவேண்டும் 1.சரீரமே  ஆத்மா என்கிற நினைப்பு 2.நான் ஸ்வதந்த்ரன் என்கிற நினைப்பு 3.தேவதாந்தரங்களுக்கும் ,பிறருக்கும் அடிமை என்கிற நினைப்பு 4.ப்ரபத்தியைத் தவிர மற்ற உபாயங்களில் விருப்பமும் ஊக்கமும் 5.உறவினர்களிடம் எல்லையில்லாப்  பற்று–அபிமானம் 6.சிற்றின்பத்தில் தீராத ஆசை 7.எல்லாவற்றையும் தானே செய்வதாக எண்ணமும் கர்வமும் 8.ப்ருஹ்மவித்துக்களிடம் அபசாரப்படுவதில் விருப்பம் இவற்றைத் தவிர, குல  கர்வம், தன கர்வம் ,வித்யாகர்வம் 

30. சரணாகதி–ப்ரபத்தி –யார் யார் செய்யலாம் ?ப்ரபத்திக்கு ”காமஸ்ய அஸ்த்ரம் ” என்றும் ஒருபெயருண்டு.பகவானை வசீகரிக்க உதவும் சாதனம் , இது.மோக்ஷம் வேண்டி ஜனகர் ,முசுகுந்தர் , க்ஷத்ரபந்து ,கட்வாங்கர் ஆழ்வார்கள், பூர்வாசார்யர்கள்  என்று பற்பலர் சரணாகதி செய்திருக்கிறார்கள்.இதிஹாசங்களிலும், ஸ்ரீமத் பாகவதம், ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் போன்றவற்றிலும் இதற்கான சான்றுகள் உள்ளன.   ப்ரபத்தி –யார் யார் செய்யலாம் என்றால், 1. அறிந்தவர் அறியாதவர் என்கிற பாகுபாடு இல்லாமல் எல்லோரும்  ப்ரபத்தி  செய்யலாம்   2. நடுவில் தடங்கல் ஏற்பட்டாலும் தொடர்ந்து செய்யலாம். 3.சரணாகதியில் , வேறு எந்த யோகமும் கலப்பு இல்லை.4.எல்லோரும் செய்யலாம் –பசு, பக்ஷி, வ்ருக்ஷம் என்று எல்லாமே .5. வேறு பலன்களுக்கும் ப்ரபத்தி செய்யலாம் உதாரணம் காகம் தனக்கு  உயிர் வேண்டி சரணாகதி செய்தது த்ரௌபதி , தனக்குப் புடவை தேவையென்று சரணாகதி செய்தாள் தமயந்தி, தனக்குக் கணவனான ”நளன் ” வேண்டுமென்று சரணாகதி செய்தாள் சுக்ரீவன் –தனக்கு ”அரசபோகம் ” வேண்டுமென்று சரணாகதி செய்தான் பரீக்ஷித் –உயிர் பெற்று எழச் சரணாகதி செய்தான் குபேரன் –தனக்குத் தனம் வேண்டுமென்று சரணாகதி செய்தான் இந்த்ரன் –மூவுலகையும் ஆளும் போகம் வேண்டிச் சரணாகதி செய்தான் கார்த்தவீர்யார்ஜுனன் —தனக்கு யோக ஸித்தி  (பல உருவங்களை எடுத்துக்கொள்ளும் ஸித்தி ) வேண்டுமென்று சரணாகதி செய்தான்    
31. இப்படிச் சரணாகதி செய்வதற்கு  6 அங்கங்கள் உள்ளன. இதற்கு ”ஷடங்க யோகம் ” என்று பெயர்.1.பகவானுக்கும், அவன் அடியார்க்கும் அநுகூலமாக இருப்பது 2.பகவானுக்கும் ,அவன் அடியார்க்கும் எதிராக நடக்காமல் இருப்பது 3.பகவான் எப்படியும் காப்பாற்றுவான் என்கிற நம்பிக்கை 4.பகவானே காப்பாற்ற வேண்டும் என்று வேண்டுவது 5.பகவானை அடைய எந்த வழியும் இல்லை எனத் தாபப்படுவது 6.ஜீவாத்மா (தான் என்கிற ஆத்மா )காக்கவேண்டியபொறுப்பு அதன் பலன்      யாவற்றையும் பகவானிடம் ஒப்படைப்பது 32.இப்படிப்பட்ட 6 அங்கங்களை இப்படியும் சொல்வார்கள் 1.ஆநுகூல்ய ஸங்கல்பம்  =இன்றுமுதல் அநுகூலனாக வர்த்திக்கக் கடவேன்  என்று  ஸங்கல்பித்துக்கொள்வது 2.ப்ராதிகூல்ய வர்ஜநம் =ப்ரதிகூலம் செய்யமாட்டேன் என்று  ஸங்கல்பித்துக்கொள்வது 3.கார்ப்பண்யம்  =கர்மயோகம் , ஜ்ஞானயோகம் ,பக்தியோகம் இவைகளைச் செய்ய முற்றிலும் சக்தியில்லை என்று அநுஸந்திப்பது 4.மஹாவிச்வாஸம் = பகவானின் திருவடியை ஆச்ரயித்தால் பகவான் நிச்சயம் அநுக்ரஹிப்பான் என்கிற பரிபூர்ண நம்பிக்கை 5.கோப்த்ருவ வரணம்  = அகிஞ்சனனான  எனக்கு, நீரே உபாயமாக இருந்து,பலன்தரவேண்டும் என்று ப்ரார்த்திப்பது 6. ஸாத்விக த்யாகம்  = மோக்ஷத்தை உத்தேசித்துச் செய்யும் ப்ரபத்திக்கு ,பலத்யாகம் —-அதாவது, இந்த  ஆத்மரக்ஷா பர  ஸமர்ப்பணத்தை ,பகவானே தன்னுடைய ப்ரீதிக்காகத்தானே ,தன்னைச் சேர்ந்த அடியேனைக்கொண்டு செய்துகொள்கிறான்       33.இவற்றில் 31ல்  3 வதாகச் சொன்ன நம்பிக்கை–32ல் 4 வதாகச் சொன்ன மஹாவிச்வாஸம் . மிக முக்கியமானது.இதில் குறை இருக்கக்கூடாது. தேவதாந்த்ர ஸம்பந்தம் ,மஹாவிச்வாஸத்தில் தளர்ச்சி ஏற்படுத்தும்.பாகவத, ஆசார்ய அபசாரம் கூடாது. இவை இருப்பின் சரணாகதிக்கு இடையூறு ஆகும்.
34.இவை இல்லாதவர்கள் ‘வ்யவஸாய ஸித்தர் ” என்று சொல்லப்படுவர்.பகவானே பரதேவதை ; அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதே பயன் ;இதில் எவ்விதத் தயக்கமும் கலக்கமும் இல்லை என்கிற உறுதியான தீர்மானத்துடன் ,”பகவானே, நீரே அடியேனைக் காத்து,உமது திருவடிகளில் சேர்த்துக்கொள்ளவேண்டும் ”என்று தன்னுடைய ஆத்மாவை,பகவானுடைய திருவடிகளில் ஸமர்ப்பிப்பதே –சரணாகதி–ப்ரபத்தி எல்லாம். 
35. சரி—ப்ரபத்தி  4 வகை என்கிறார்களே –அதைப்பார்ப்போம் 
1.ஸ்வநிஷ்டை =மிகுந்த ஜ்ஞானமும் விரக்தியும் உள்ளவர்கள், பகவானிடம் தாமே சரணாகதி செய்தல் (எம்பெருமானார் செய்ததைப்போல )2.உக்திநிஷ்டை = ந்யாஸ திலகத்தில்  ஆசார்யன்ஸ்வாமி தேசிகன்   சொல்லியபடி ,ப்ரபத்தி செய்துவைக்கும் ஆசார்யன் சொல்லும் வாக்யங்களைத் திருப்பி நாமும் சொல்லி பகவானைச் சரணம் அடைவது  ஸ்ரீமடத்தில் ,ஸ்ரீ லக்ஷ்மிந்ருஸிம்ஹன் முன்பாக ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் செய்துவைத்து ( ஆத்ம ஸமர்ப்பணம் –பரண்யாஸம்)3. ஆசார்ய நிஷ்டை =  தங்களுடைய ஆசார்யன் செய்யும் ப்ரபத்தியில் தானும் அடங்கி இருப்பது  (ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஆச்ரமம்  )4.பாகவத நிஷ்டை = ஆசார்ய பரம்பரையில் சேராதபோதிலும் ஏதேனும் ஒரு பாகவதரின் திருவடியில் ஆச்ரயித்து ,பகவானைச் சரணம் அடைவது.36. இதற்கான விவரங்களை மேலும் சொல்கிறேன்— 1.  ஸ்வநிஷ்டை = தனக்குச் சக்தி இருந்து தானே செய்வது.”அநாதி காலம் முதல்,தேவரீருக்கு ”அநிஷ்டா ” சரணம் பண்ணுகையாலே ஸம்ஸரித்துப்போந்தேன் . இன்றுமுதல் ,”அநுகூலனாய் ” வர்த்திக்கக் கடவேன் .”ப்ரதிகூலா ” சரணம் பண்ணக்கடவேனல்லேன் . தேவரீரைப் பெறுகைக்கு அடியேன் கையில் ஒரு ”கைம்முதலும் ” இல்லை.தேவரீரையே உபாயமாக அறுதியிட்டேன் .தேவரீரே உபாயமாகவேண்டும்.அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இலாதல் ,இஷ்டப்ராப்தி இல்லாதால் அடியேனுக்கு இனி பரமுண்டோ —”இப்படித் தாமே ,மந்த்ரபூர்வமாக ,ஆசார்ய உபதேசத்துக்குப் பிறகு, தன்னைப் பகவானிடம் ஸமர்ப்பிப்பது 2.உக்தி நிஷ்டை =  ஆசார்யன் ,பகவான் முன்பாக நம்மை நிறுத்தி,நம்மைக் குறித்து பகவானிடம் சொல்லி, நம்மையும் சொல்லவைத்து,சரணாகதி செய்வது.ஆநுகூல்ய ஸங்கல்ப அங்கங்களில்,வைசத்யமில்லாதவர் ,அவனையொழியப் போக்கற்று நிற்கிற அதிகாரமும், அபேக்ஷித்தால்  ரக்ஷிப்பார் என்கிற மஹா விச்வாஸமும் உடையவராய் ,பகவான் அறிய பூரண ப்ரதிபத்தி கர்ப்பமான ஆசார்யோபதிஷ்ட  வாக்யத்தாலே ,தாதிமார் சொன்ன பாசுரத்தைச் சொல்லி , ”என்னுடைய ரக்ஷை உனக்கே பாரமாக ஏறிட்டுக்கொள்ளவேனும் ”என்று ப்ரபத்தி செய்தல் 3. ஆசார்ய நிஷ்டை =  தனக்காக , ஆசார்யனைப் பண்ணச் சொல்லி வேண்டுதல். ஆசார்யனுடைய ஆத்மாத்மீய பரஸமர்ப்பணத்திலே  தானும் அந்தர்பூதன்  என்றபடி நிற்க  4.பாகவத நிஷ்டை  =  மஹா பாகவதரான ஒரு ஸ்வாமியின் திருவடிகளில் ஆச்ரயித்து ,தனது    ஆத்மரக்ஷா பரத்தை  அவர்மூலம் பகவானின் திருவடிகளில் ஸமர்ப்பித்தல் 
37. இப்படிப்பட்ட ப்ரபத்தி –ஸ்வரூப ஸமர்ப்பணம் ,பரஸமர்ப்பணம் ,பலஸமர்ப்பணம் என்று மூன்று வகையாகச் சொல்வர்.
ஸ்வரூப ஸமர்ப்பணம் = தன்னை ஸ்வதந்த்ரனாகவோ ,மற்ற தேவதாந்த்ரங்களுக்கு சேஷனாகவோ (அடிமை) எண்ணியிருப்பதை விட்டொழித்து ,தானும்,தன்னைச் சேர்ந்தவையும் பகவானுடையவை மட்டில் என்று எண்ணுதல் ,பரஸமர்ப்பணம் =  தன்னையும் தன்னைச் சேர்ந்தவற்றையும் ரக்ஷிக்க வேண்டிய பரம் (பொறுப்பு )பகவானுக்கே என்று நினைத்தல் ,பலஸமர்ப்பணம்  =  . தன்னையும் தன்னைச் சேர்ந்தவற்றையும் ரக்ஷிப்பதனால் வரும் பலனும் பகவானுக்கே என்று நினைத்தல்.
பர ஸமர்ப்பணம் மிகவும் ப்ரதானமாகச் சொல்லப்படுகிறது.பரண்யாஸம் என்றால் சுமையை ஒப்படைப்பது. 
38.பஸுர் –மநுஷ்ய : பக்ஷீ வா யே ச  வைஷ்ணவ ஸம்ஸ்ரயா : |     தேநை வ தே  ப்ரயாஸயந்தி தத்விஷ்ணோ : பரமம் பதம்  ||
பசுவோ , மனிதனோ ,பக்ஷியோ ,எவர் வைஷ்ணவனை ஆச்ரயிக்கிறார்களோ அவர்கள், அந்த வைஷ்ணவனை அடைந்ததாலேயே விஷ்ணுவின் பரமபதத்தை அடைகிறார்கள்.
39. ஸ்ரீ ஆளவந்தார் , ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் ந தர்ம நிஷ்டோஸ்மி ந சாத்ம  வேதீ               ந பக்திமான் த்வச்சரணாரவிந்தே  | அகிஞ்சி நோ   நந்யகதிஸ்  சரண்ய               த்வத் பாதமூலம் சரணம் ப்ரபத்யே  ||என்கிறார். 
சரண்யனே ! அடியேன் கர்ம  யோகம்   செய்ய வல்லவனல்லேன் ஜ்ஞான  யோகம்   செய்ய வல்லவனல்லேன்        பக்தி  யோகம்   செய்ய வல்லவனல்லேன்  ஒரு உபாயமும் அற்றவனாய் வேறு எந்தப் பலனிலும் ஆசையில்லாதவனாய் உனது திருவடியை (திருவடியின் உட்புறத்தை–த்வத் பாத மூலம் ) உபாயமாகப் பற்றினேன் 
ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும் இதைத்தான் சொல்கிறார்.நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன்                    ஆனாகிலும் இனி உனைவிட்டு, ஒன்றும் ஆற்றகின்றிலேன் அரவின் அணை அம்மானே !சேற்றுத் தாமரை செந்நெல் ஊடு மலர் சிரீவரமங்கலநகர் வீற்றிருந்த எந்தாய்  !உனக்கு மிகை அல்லேன்  அங்கே  ! 
நோற்றநோன்பிலேன் =அடியேன் கர்மயோகம் செய்ய வல்லவன் அல்லேன் ;  நுண்ணறிவிலேன்  = ஜ்ஞான யோகம்   செய்ய வல்லவன் அல்லேன் ; 
40.பகவானை அடைய அவனே உபாயம் பகவானை உபாஸிப்பது , அவன் திருவடிகளை ஸ்மரிப்பது , பகவானை அடைய அவன் திருவடிகளே உபாயம் 
41. பகவானை அடைய அவனே உபேயம் எதற்காகத் திருவடிகளை உபாயமாகப் பற்றுகிறோம் ?அவனை அடைவதற்கு, ஆதலால் பகவானே உபேயம் 
42. இந்த ப்ரபத்தியை ஒருதடவை செய்தால் போதும் இதற்கே அசாத்ய பலன் . பகவான் மூன்று அவதாரங்களிலும் இதைத்தான் சொல்கிறார்.இந்த ப்ரபத்தியை ,தனக்காகச் செய்துகொள்ளலாம் பிறருக்காகச் செய்யலாம் (சிஷ்யர்களுக்காக ஆசார்யன் செய்கிறார் )படுத்த படுக்கையாக இருப்பவர்களுக்கு அவர்களின் பந்துக்கள் செய்யலாம் பிராணிகளுக்கு அவற்றின் சொந்தக்காரர்கள் செய்யலாம் ப்ரபத்தி செய்துகொண்டபிறகு ,மரணசமயத்தில் ,பகவானுடைய நினைவு வராவிட்டாலும் , பகவானே அவனை நினைவில் வைத்து,மோக்ஷத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறான் (வராஹ சரம ச்லோகம் )
43. ப்ரபத்தி செய்த அந்த க்ஷணமே சஞ்சித கர்மாக்கள் என்கிற இதுவரை பற்பல ஜன்மாக்களில் செய்து சேர்த்துவைத்துள்ள பாபமூட்டைகள் பகவானின் கருணையால் அழிகிறது.
ப்ராரப்தம் என்கிற பலன் கொடுக்கத்  துவங்கிவிட்ட பாபங்களிலும் த்ருப்த ப்ரபத்தி செய்தவர் ,அவருடைய பிறவி முடியும்வரை உள்ள பாபங்களை அனுபவிக்க வேண்டும் .மீதமுள்ள பாபங்கள், பிறவி முடியும்போது இவனுடைய விரோதிகளிடம் சேர்த்துவிடுகிறான். புண்யங்கள் ஸ்நேகிதர்களிடம் சேர்கின்றன.ப்ரபந்நன் –ப்ரபத்தி செய்துகொண்டவன்,அறியாமல் செய்யும் பாபங்கள் இவனிடம் ஒட்டாது.தெரிந்தே பாபங்கள் செய்தால், அதற்காக வருந்தி, லகு ப்ராயச்சித்தம் செய்தால், பகவான் மன்னிக்கிறார். அப்படிப் ப்ராயச்சித்தம் செய்யாவிட்டால், மிகவும் இலேசான தண்டனைகளைக் கொடுத்து, அநுபவிக்கச் செய்து, அந்தப் பாபங்களைக் கழித்துவிடுகிறார்.ப்ரபன்னனின் உயிர் பிரியும் தருவாயில் புண்யம் என்கிற பொன்விலங்கும் பாப்பம் என்கிற இரும்பு விலங்கும்  அறவே அகன்று ,பகவானின் திருவடிகளை அடைகிறான்.   ப்ரபந்நன் , இந்தப்பிறவி முடியும்வரை உள்ள பாபங்களை அனுபவிக்கவேண்டும் 
44. இப்படிப்பட்ட சரணாகதர்கள்  இருவகைப்படுவர் 
1. ஆர்த்தர்  = உடனே மோக்ஷம் வேண்டும் என்று ப்ரார்த்திப்பவர் .இந்தப் பிரார்த்தனையோடு செய்வது ஆர்த்த ப்ரபத்தி ஸ்வநிஷ்டையுடன் கூடிய ஆர்த்த ப்ரபத்தி இதற்கு உதாரணம் —நாவல்பாக்கம் என்கிற அக்ரஹாரம் திம்மயாசார்யர் ஸ்வாமி என்கிற பெரிய மஹான் எழுந்தருளியிருந்தார் .பெருமாள் கோவிலிலிருந்து  ( காஞ்சிபுரம் )ப்ரதி வருஷமும் திருமலைக்குச் சென்று ஸ்ரீநிவாஸனை   ஸேவிப்பது வழக்கம் .ஒருசமயம், இப்படியாக திருமலைக்கு எழுந்தருளி ,திருவேங்கடமுடையானை மங்களாசாஸனம் செய்துகொண்டிருந்தார்.அப்போது, அங்கு,ஸ்ரீநிவாஸனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்துகொண்டிருந்த பட்டர் ஸ்ரீ சேஷ தீக்ஷிதரிடம் ”அடியேன் சற்று நேரம் கர்பக்ருஹத்தில் ஏகாந்தமாக திருவேங்கடமுடையானை ஸேவிக்க அவகாஸம் தந்தருளவேண்டும் ” என்று ப்ரார்த்தித்தார் .பட்டர் , ”தேவரீர் ஏகாந்தத்தை விரும்புவானேன் ?” என்று கேட்டார் .  திம்மயாசார்யர் ஸ்வாமி ”அடியேன் ,இந்த உலகத்திலிருந்து வெகு சீக்ரமாக வைகுண்டம் அடைந்த்து,பகவானின் திருவடிகளில் அனவரதமும் கைங்கர்யம் செய்ய ஆர்த்த ப்ரபத்தி  செய்யப்போகிறேன் ” என்கிறார் அர்ச்சகராக பட்டருக்குச் சந்தோஷம் ,  அவர் ப்ரார்த்தித்தார் .”அடியேனும் ஒரு விஜ்ஞாபனம்  செய்துகொள்கிறேன் . அடியேனுக்கும் இப்படிப்பட்ட நிரந்தரமான கைங்கர்யம் ப்ராப்தமாகும்படி திருவேங்கடமுடையானின் திருவடிகளில் , அடியேனுக்காகப் ப்ரார்த்திக்க வேண்டும் ”என்கிறார். அப்படியே என்று சொன்ன  திம்மயாசார்யர்  தனக்காகவும் பட்டருக்காகவும் ஏழாவது நாளன்று அபிஜித் முஹுர்த்தத்தில் தேஹ வ்யோகம் ஏற்படவேண்டுமென்று ப்ரார்த்தித்து  ப்ரபத்தி செய்தார்  ஏழு நாட்களுக்குள் காஞ்சிபுரம் போய்ச் சேர்ந்துவிடலாம் என்று தீர்மானம்.திருவேங்கடமுடையான் நியமனம் பெற்று காஞ்சிபுரத்துக்கு வந்துகொண்டிருந்தார்.வழியில் ஒருநாள் தடைப்பட்டது.ஆழ்வான் அவதரித்த ஊரான ”கூரத்”தில்   தங்கும்படி நேரிட்டது.தனக்கு தேஹ வ்யோஹம்  ஆகும் நேரம் நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்தார் .கூடவே இருந்த சிஷ்யர்களுக்கு, அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தை உபதேசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே பிராணன் பிரிந்தது.அதேசமயம், திருமலையில், ஸ்ரீ சேஷ தீக்ஷிதர் என்கிற பட்டரும் ப்ராண வ்யோகம் அடைந்தார். 
   2.த்ருப்தர் = சரீரம் விடுபட்ட பிறகு மோக்ஷம் வேண்டுவோர் 

45.பகவான், ப்ரபந்ந னுக்குச் செய்யும் உபஹாரம் —1. ஜீவாத்மா அழிவே இல்லாமல் எப்போதும் நித்யனாக இருக்கச்செய்து உபஹாரம் 2.ஜீவனுக்கு, பக்தி  அல்லது  ப்ரபத்தி –இரண்டு உபாயங்களில் ஒன்றைக் கடைப்பிடித்து மோக்ஷத்தை அடைய ”தர்ம பூத ஜ்ஞானம் ”என்கிற ஜ்ஞானத்தை ஏற்படுத்தி உபஹாரம் 3. சரீரமாகிய சிறையில்,அஜ்ஞானத்தால் மூழ்கிக் கிடக்கும்   ”ஜீவனை ” விடுவிக்க கருணையால் உபஹாரம் 4. ஜீவன் புண்யத்தை அநுபவிக்கும்போது ,ஜீவனை மேலும் நல்வழிப்படுத்தி உபஹாரம்  

46. சேதனன்  அல்லது முமுக்ஷு அதாவது மோக்ஷத்தில் ஆசையுள்ளவன்  ,ப்ரபத்தி செய்துகொண்டபிறகு,  ப்ரபந்நன்  எனப்படுகிறான் . இவன் பகவானது க்ருபையைப் பெற்றவன் ஆகிறான்.அப்படிப்பட்டவனுக்கு நன்மை அளிக்காதவற்றை பகவான் அருளமாட்டான்.இப்படியான ப்ரபந்நன் 1.மறக்க வேண்டியதில் முக்யமானது —சிற்றின்ப நுகர்ச்சி 2.நினைக்கவேண்டியதில் முக்யமானது —ஆசார்யனின் அநுக்ரஹம் 3.சொல்லாது ஒழியவேண்டியதில் முக்யமானது –தற்பெருமை 4.சொல்லவேண்டியதில்லை முக்யமானது –த்வயம் 5.முக்கரணங்களாலும் ஒதுக்கவேண்டியது–பாகவத அபசாரம் 6.முக்கரணங்களாலும் செய்யவேண்டியது –ஆசார்ய ,பாகவத ,பாவத் கைங்கர்யம் 

47. ப்ரபந்நன் சாதகப் பறவைபோல இருக்கவேண்டும் என்பார்கள்.”சாதகம் ” என்கிற பறவை எவ்வளவுதான் தாகம் எடுத்தாலும் ,குட்டை குளங்களில் உள்ளகலங்கிய  நீரையோ கடல் நீரையோ பருகாமல், கார்மேகம் எப்போது மழை பொழியும் என்று காத்திருக்குமாம்.அதைப்போல,ப்ரபந்நன் , கண்ட கண்ட  தத்துவங்களில் இழிந்து அவற்றில் கலக்கம் அடைவதைத் தவிர்த்து,கார்மேகம் பொழியும் நீரைப் போன்று தெளிந்து இருக்கும் பகவானையே நினைத்து இருக்கவேண்டும்.
48.ஸ்ரீ பகவத் சாஸ்த்ர வசனம் சொல்கிறது —-ப்ரபந்நன் –சரணாகதியைத் தினந்தோறும் அநுஷ்டிக்கவேண்டும் இதற்கு ”யாவஜ்ஜிநாநுவ்ருத்தி ” என்று பெயர்.  அதாவது, மூலமந்த்ரம் த்வயம், சரமச்லோகம் இவற்றைத் தினந்தோறும் சொல்லவேண்டும்.காயத்ரீ மந்த்ரத்தை எவ்வளவு முறை ஜபிக்கிறோமோ  அவ்வளவு முறை ஜபிக்கவேண்டும் .சரணாகதி கத்யத்தையும் தினந்தோறும் அநுஸந்திக்கவேண்டும் பலன் தரத் தொடங்கிவிட்ட பாபங்களினால்,ப்ரபந்நன்  அஹங்காரம்  மமதை இவற்றுடன் இருந்தாலும் , அவை சில சமயங்களில்தான் இருக்கும்.ப்ரபத்தி செய்ததன் பலன் ,ப்ரபந்நனை , இதைஉணருமாறு செய்து உடனே மாறவைக்கும். நன்கு நடப்பவன், தடுமாறி விழுந்து ,பிறகு சமாளித்து எழுந்து நடப்பதைப்போலவாம் இது.  

— 

About the Author

Leave A Response